چند رباعی از رفیع مشهدیرفیع مشهدی از شاعران توانمند سبک هندی است شاعری که علاوه بر قالبهای دیگر، در…
انتشار: 2026/08/01 11:30 UTCدریافت: 2026/08/04 21:27 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/04 21:27 UTC
چند رباعی از رفیع مشهدیرفیع مشهدی از شاعران توانمند سبک هندی است شاعری که علاوه بر قالبهای دیگر، در قالب کوتاه رباعی، زبان فشرده و خیالپردازیهای دقیق این شیوه را به نمایش میگذارد.در این رباعیها، فارغ از مضمون، میتوان چند ویژگی مهم معماری رباعی را دید: فشردگی زبانی، تمرکز بر یک تصویر مرکزی، حرکت تدریجی از مقدمه به گره، و نقش تعیینکنندهٔ مصراع پایانی بهعنوان نقطهٔ فرود و کشف.هر رباعی مانند ساختاری کوچک اما کامل عمل میکند و اجزای محدود آن باید چنان به هم پیوند میخورند که حذف یا جابهجایی یک واژه، تعادل کل بنا را برهم میزند.ما عاشق زار جوهر حرف خودیمشیرازۀ ربط دفتر حرف خودیمآن نیست که از گفتۀ خود برگردیمچون نقطه همیشه بر سر حرف خودیماین بیبصران که مور را میماننددر بینمکی بلور را میمانندارزان دل خویش را فروشند به خلقآیینهفروش کور را میمانندکی صاحب درد یافت درمانش راکآسوده نساخت از الم جانش راکی رشته و سوزنی به مجنون دادندکو بخیه نزد چاک گریبانش راجانم غم شوخ سرکشی میخواهداین خشکگیاه آتشی میخواهدآن شوخ کشد به چشم اهل هوسمآری زر قلب روکشی میخواهد#محمدعلی_شیوا @zhazh_o_vazhدانلود نسخه خطی اشعار رفیع مشهدی: https://t.me/n_kh_f_j/6351#رفیع_مشهدی #سبک_هندی #رباعی #معماری_رباعی #هندسه_رباعی