این روزها و در تمام تیرماه سه کارگاه خیاطی پسرانه در سه روستا برپا بوده. یک کارگاه خیاطی هم برای دخ…

اما یک خبر خوش این بود که پزشک مرکز بهداشت داد.چند دوره است که زنان باردار و مادران، داروهای مکمل لازم خود را کامل دریافت می‌کنند.پس از چندسال این خبر بسیار خوبی برای ما ، منطقه و مادران و نسل آینده است.خبر تلخی بود که شنیده بودیم مادران وزن استاندارد نمی‌گیرند، حالا بعد از ۵ سال این داروها مجددا به طور کامل و رایگان توزیع می‌شوند.پارسال با نماینده سراوان حرف زدیم، نامه نوشتیم و یکی دو مصاحبه مطبوعاتی کردیم. نماینده گفت در طول جنگ چهل‌روزه دوبار به وزارت بهداشت رفته است. حال نمی‌دانیم چه کاری موثرتر بوده.ما که کمی مورد عتاب قرار گرفتیم که چرا پیگیری‌ کرده‌ایم.مهم نیست اصل آن است که یک سازمان غیردولتی وظیفه ندارد کار دولت را انجام دهد اما می‌تواند به دولت و نظام وظایفشان را گوشزد کند.از همه شما متشکریم که در طول این دوره کمبودها یار و یاور زنان بوده‌اید.ما باز هم نظارت می‌کنیم و پیگیریم.

اینهم جلسه آخر کارگاه خیاطی پسرانه کلپورگان که با چند جلسه جبرانی برگزار شد تا مربی بتواند همسرش را برای جراحی به بیمارستانی در استان‌های همجوار برساند.کاری که خیلی از اهالی استان انجام می‌دهند.ما نام چند نفر از بهترین بچه‌های مستعد این کارگاه را گرفته‌ایم تا در ادامه تابستان به مغاژه‌ها و کارگاههای خیاطی محلی بروند و با شاگردی آموزش خود را تکمیل کنند.ما هم با کمک شما و تامین هزینه‌ها و وسایل در اختیارشان هستیم.برای وسایل مجهز این کارگاه هم برنامه‌ای داریم که می‌گوییم.

این آخرین صدای چرخ‌خیاطی کارگاه روستای پمپیشی بود. امروز ۱۷ مردادماه.از فردا بسته‌بندی خرما آغاز می‌شود و اکثر دخترها و زنان و کودکان برای گرفتن دستمزدی ناچیز، کلاس و کتابخانه را ترک می‌کنند.اما پیش از آن مراسم عروسی یکی از دخترهاست که دوسه‌روزی است شروع شده و شادی را به ده آورده.ببینیم چه زمانی دوباره می‌توانیم کارگاه خیاطی و کتابخانه را باز کنیم.

اسماعیل آذری: «در آغاز روستاگردی فکر می‌کردم هرچه تعداد روستاها و برنامه‌ها بیشتر باشد، اثرگذاری بیشتر است. اما تجربه به من آموخت: فعالیت‌های کوتاه‌مدت و گذرا، اگرچه حال خوبی ایجاد می‌کنند، الزاماً اثر تربیتی ماندگار ندارند. با این نگرش سراغ «خانه‌های بلوط»…دکتر شهين ايروانى عضو هیئت علمی دانشکده علوم تربیتی و روانسناسی دانشگاه تهران و عضو هیئت‌مدیره موسسه پرتو: پیام بسیار معناداری است. به عنوان کسی که رشته اش تعلیم و تربیت است، در طی بیش از سه دهه مطالعه درباره مربیان بزرگ ایران و غرب، متوجه شدم که بزرگی این مربیان به دلیل گستردگی کمی و عددی حوزه های فعالیت شان نبوده. بلکه، تمامی آنها در دامنه محدودی مانند یک مدرسه فعالیت کرده اند. اما بزرگی آنها به دلیل کیفیت فعالیتها، خستگی ناپذیری در مواجهه با موانع، عبور از موانع و تأثیرگذاری عمیق آنها بر متربیان و دیگران بوده؛ که از آنها یک منبع الهام و الگوی عملی فعالیت های موثر تربیتی ساخته است. و درود بر تمامی ایشان..

اسماعیل آذری:«در آغاز روستاگردی فکر می‌کردم هرچه تعداد روستاها و برنامه‌ها بیشتر باشد، اثرگذاری بیشتر است.اما تجربه به من آموخت: فعالیت‌های کوتاه‌مدت و گذرا، اگرچه حال خوبی ایجاد می‌کنند، الزاماً اثر تربیتی ماندگار ندارند.با این نگرش سراغ «خانه‌های بلوط» رفتم با تمرکز بر چند روستا و هدف مشخص.».x.com/smaeel_azari/status/208111772267990…

من سالهاست بخاطر رشته تحصیلی و علاقه شخصی، با ادبیات سر و کار دارم. ادبیات انگلیسی، فارسی، و اخیرأ آلمانی. همیشه برای شناخت یک دوره یا مکتب، از ما میخواستن مهم‌ترین و شاخص‌ترین آثار اون دوره یا مکتب رو بخونیم. گاهی این آثار خیلی شناخته‌شده بودن و از قبل معلوم.…این متن زیبا از طرف یکی از حامیان که در آلمان ساکنند و مثل کوه پشت و پناه بچه‌ها و موسسه هستند برای ما فرستاده‌ شده.در این روزهای تاریک که چراغ روشنی برای ما بود امیدواریم برای شما هم خوب باشد.ممنون از نویسنده عزیز که همه اندیشه‌اش بچه‌ها هستند.