سند زیر نامه‌ای است به #زبان_فارسی که در سال ۱۹۲۱، یعنی زمان قیمومت بریتانیا بر اربیل،* از طرف نایب…

💠 هم‌وطنی که بی‌هیاهو در گوشه‌ای از سرزمین به #پاس_فرهنگ و #هنر_ایرانی مشغول است.کاربری که این ویدئو را به اشتراک گذاشته نوشته است که از مشهد برای دیدن عباس‌آقا به #اصفهان آمده و برای یک مصاحبه ۲۰ دقیقه‌ای، ۵ ساعت نزدش بوده و از هنر او لذت برده؛ یک آدم‌حسابیِ هنرمند و خوش‌رو!او در پایان پیشنهاد کرده که:اگر به اصفهان آمدید، به بازار میدان نقش جهان بروید؛ از هرکسی بپرسید «عباس ترکی»، راهنمایی‌تان می‌کنند.کاربر دیگری هم زیر ویدئو با شوخ‌طبعی و فراست به نکتهٔ جالبی اشاره کرده که یک تکه شابلون این مملکت از کل تاریخ بسیاری کشورها قدیمی‌تر است. 🔗 منبع#تداوم_فرهنگی #مردم_ایران@Jaryaann

‍ دکتر عبّاس زریاب خویی[۲۰ مرداد ۱۲۹۸ خوی _ ۱۴ بهمن ۱۳۷۳ تهران] با جمع سه رشته از دانستگی در خود: تاریخ، ادب و معارف اسلامی. او نیز به دشواری بتوان گفت که جانشین‌پذیر باشد.زریاب تحصیل خود را از طلبگی شروع کرد، سپس به دانش جدید پرداخت و آن را چندسالی در آلمان ادامه داد تا به درجه‌ی دکتری در تاریخ نائل آمد. مدّتی در آمریکا، به دعوت دانشگاه «پرینستون» هم درس داد و هم آموخت و از این طریق، خزانه‌ای بود که قدیم و جدید و شرق و غرب را در خود جمع داشت و این معلومات، همراه با حدّتِ ذهن از او کسی می‌ساخت که می‌بایست نشست و به سخنش گوش داد.کسی بود که پختگیِ علمی به او سکینت خاطری بخشیده بود و چون «همه‌جا خانه‌ی عشق است چه مسجد، چه کِنِشت» هر جا بود وجود خود را مغتنم می‌ساخت و وسعت معلومات و حافظه‌ی قوی، از او سخنوری جذّاب ساخته بود که با ته‌لهجه‌ی آذربایجانی می‌توانست مجلس را به دست گیرد.زندگی‌دوست و روشن‌بین بود. چون تاریخ و ادب ایران را می‌شناخت، به درجه‌ای از آسان‌گیری رسیده بود که نقد را غنیمت شمارد و ناگواری‌ها چندان بر خاطرش سنگینی نکنند. با این حال، نمی‌توان گفت که زندگی او را در تنگنا نگذاشت، که به قول شهید بلخی:اگر غم را چو آتش دود بودیجهان تاریک بودی جاودانهبه جا خواهد بود که مقاله‌های پراکنده‌ی او که در مجلّه‌هایی چون یغما، سخن، راهنمای کتاب و یا جاهای دیگر انتشار یافته‌اند، گردآوری گردد. هر ورقی از نوشته‌های زریاب به دست آید ارزنده خواهد بود.زریاب لذّتِ بزرگش دریافتن و دانستن بود، و در قبالِ آن نوعی فرزانگیِ خیّامی به هم زده بود، که معتقد بود که شادی‌های ملموسِ زندگی را هم نباید خوار گرفت.✍🏼 #محمدعلی_اسلامی_ندوشن 📖 #کتاب روزها، جلد_سوم و چهارم 🔗 منبع#عباس_زریاب_خویی@Jaryaann

بیستم مرداد، زادروز #عباس_زریاب_خویی (۱۲۹۸-۱۳۷۳)🔗 فرهنگستان زبان و ادب فارسی#فردوسی@Jaryaann

گاهی فقط یک نفس آگاهانه می‌تواند مسیر واکنش‌مان را عوض کند.در این ویدئو یکی از سریع‌ترین تکنیک‌های علمی برای آرام کردن بدن در لحظه‌های استرس را می‌بینید؛ اما ماجرا فقط به همین یک تمرین ختم نمی‌شود.ویدئوهای بیشتری درباره اثرات استرس و راه‌های کنترل آن را در کانال یوتیوب زی‌مان می‌توانید ببینید.🔗 زی‌مان #تنفس@Jaryaann

🎶 #سعاد_ماسی خواننده، نوازندهٔ گیتار و ترانه‌سرای برجستهٔ الجزایری است که در سطح جهانی شناخته می‌شود و از مهم‌ترین چهره‌های موسیقی فولک و راک عربی معاصر به شمار می‌رود. او در سال ۱۹۷۲ در محلهٔ «باب‌الواد» شهر الجزیره متولد شد و فعالیت هنری خود را با آموختن موسیقی کلاسیک و اندلسی آغاز کرد. سپس در دههٔ ۱۹۹۰ به گروه راک «آتاکور» پیوست.او بعدها به فرانسه مهاجرت کرد و فعالیت حرفه‌ای مستقل خود را آغاز نمود؛ مسیری درخشان که باعث شد از او با لقب‌های «ستارهٔ راک خیابان‌های الجزایر» و «فیروزِ مغرب عربی» یاد شود. سعاد ماسی با صدای گرم و دلنشین و ملودی‌هایی که موسیقی مردمی الجزایر را با فلامنکو و جاز در هم می‌آمیزد، شناخته می‌شود. ترانه‌های او به موضوعاتی همچون عشق، غربت و آزادی می‌پردازند و به زبان‌های عربی، آمازیغی و فرانسوی اجرا می‌شوند.🔗 mourouth_algeria#موسیقی@Jaryaann

💡 سلاح اصلی ایران، ستون نگهدارنده‌ی اصلی ایران، نیروی اصلی ایران، نه بمب و موشک و نه تنگه و کوه و دریا، که مفهوم/روایت ایران است. مفهوم/روایتی که منادی صلح و مهر و دوستی است. اندیشه و فرهنگی که بیخ‌ و بنیادش باور به کرامت همه‌ی انسان‌ها و آماج و آرمان‌اش یگانگی بشریت است. این فرهنگ بوده که در همه‌ی تاریخ ایران را نگه‌داشته و از بحران‌ها و طوفان‌های بنیان‌کن گذر داده است.برای گذر از شرایط کنونی نیز ایران باید به این فرهنگ بازگردد و آن را تکیه‌گاه سیاست داخلی و خارجی خود قرار دهد. ایران به یک شیفت پارادایمیک در شیوه‌ی حکمرانی نیاز دارد. ✍🏼 #داریوش_رحمانیان 🗓 یازدهم امرداد هزار و چهارصد و پنج🔗 منبع#روایت_ایران #ایده_ایران@Jaryaann