📃 درباره فیلم ادیسه (در میان همه آنچه بر ما میگذرد)✍️ امیرعلی بنیاسدیاول: از کجا شروع کنم؟ اگر رس…
انتشار: 2026/07/29 21:03 UTCدریافت: 2026/08/15 05:06 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 05:06 UTC
📃 درباره فیلم ادیسه (در میان همه آنچه بر ما میگذرد)✍️ امیرعلی بنیاسدیاول: از کجا شروع کنم؟ اگر رسم ابتلا چنان که میفهمم این است که به هر چیزی که دور و برمان است رنگی از خود میزند آنوقت برای ما مبتلایان به ایران چارهای نمیماند که فیلم کریستوفر نولان را از همین دریچه نگاه کنیم، بهانهای برای اندیشیدن به آنچه زیستهایم و خواهیم زیست، خوشمان بیاید یا نه.دوم: دم دستیترین سیلیای که فیلم نولان به ما که نگرانیم میزند، پژواک همان بانگ است که قرنها پیش مولانا در عالم زد که بشنو از نی چون حکایت میکند که منظورش نه همه شکایتها که اصلیترین آنها که جدایی است بود. آرزوی بازگشت به خانه همان است که ادیسیوس طراح نقشه اسب تروا را در سفری طولانی از گوشهای به گوشه جهان میکشاند. یکی از معانی ادیسه که نام سفر اوست رنج و سختی است و چه تقلایی سختتر از بازگشت به خانه؟ و کدام دشمن نفرت انگیزتر از دشمنی که تو را از خانه براند؟ و کدام دوست بهتر از آنکه راه خانه را به تو نشان دهد؟ ادیسیوس هفت سال از ده سال دوری از خانه را در کنار زن زیبایی در جزیرهای دور افتاده میگذراند، زنی که تنها وظیفهاش یاری به ادیسیوس است تا آنچه را فراموش کرده به یاد بیاورد، چه که بازگشت به خانه کار فراموشکاران نیست. ادیسیوس با همه عشقی که زن (بخوانید مقصد مهاجرت) به او ورزیده وفاداری به عشق نخستین را (بخوانید وطن) از یاد نمیبرد و این کم آموزهای نیست.سوم: اما نبرد با فراموشی از کجا آغاز میشود؟ جایی در فیلم قهرمان داستان میگوید “روزگار نویی آغاز خواهد شد و آیندگان اشتباهات گذشتگان را فراموش خواهند کرد”. برای مایی که ایرانی را همواره برای حافظه کوتاه مدتش و فراموشی تاریخیاش نکوهش کردهایم ناگهان پرده از واقعیت ترسناکی کنار میرود که این فراموشی خطای پیشینیان و تکرار ناگزیر آن نه نقصی ایرانی که دردی انسانی است و از همین جاست که ناگهان صحنه ترسناکتری خیالمان را به هم میریزد که آیا اساسا فراموشی را چارهای هست؟چهارم: اگر چنان که به نظر میرسد درس گرفتن از خطاهای گذشتگان غیر ممکن باشد پس ما میمانیم و درسی که از خطاهای خودمان میگیریم. در ادیسه، ادیسیوس گرفتار کشف تناقض غریبی است و آن این است که لحظه فتح تروا همزمان لحظه شکستی ابدی است چرا که پیروزیای است که با شکستن تمام پیمانهای پیشین و خشونتی لجام گسیخته به دست آمده. انگار به رسم خردی که سختی را همزاد آسانی میداند، ادیسه به ما میآموزد که پیروزی (به هر قیمت) همزاد شکست است و این درس بزرگی برای روزگار ماست که تک تک قدمهایمان را با وسواس برداریم.نولان در لحظاتی از فیلم فتح تروا به دست ادیسیوس را چیزی شبیه تراژدی بمب اتمی اوپنهایمر روایت میکند، پیروزیای که در لحظه رخ دادن شکستی اخلاقی ولی ابدی را رقم زد.پنجم: اما چطور مراقب مرزهای اخلاقی باشیم؟ بیش از یکجا در فیلم نولان به ما یاداوری میکند که خداوند گاهی در لباس غریبهای ظاهر میشود. و این در دورانی که دیگری (بخوانید غریبه) نام دیگر دشمن است، یادآوری مهمی است. دورانی که در آن زندگی میکنیم دورانی است که احتمالا یافتن تکهای از حقیقت در کلام غریبهها محتمل تر است تا در میان پروپاگاندایی که در گوشمان فریاد میزنند.ششم: حالا که حرف از گوش دادن است باید گریزی هم زد به یکی از درخشانترین تکههای فیلم. جایی در هنگام عبور از تنگهای در دریا، صدای دردناکی در فضا میپیچد که همه ملوانان گوشهایشان را میپوشانند. ادیسیوس که با رنج فراوان تا آخر به صدا گوش میکند، آنچه شنیده را اینطور روایت میکند که بزرگترین آرزوها، دست نیافتنی ترین خواسته های ما هستند. همانها که روزگاری داشتیم و بعد از دست دادیم.از اینجا که نگاه میکنم، وطن در چشم مهاجری که هنوز همه چیز را فراموش نکرده پژواک همین صداست. جایی که روزی دست نیافتنی ترین آرزوهایش در میان داشتههایش وجود داشته و از دستشان داده.💬جامعهشناسی👇@IranSociology
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 7 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — جامعهشناسی
📃ایران فردا و تصمیم امروز✍ #مسعود_نیلیاین مقاله مروری آماری انجام میدهد بر وقایعی که از سال ۱۳۹۷ تاکنون در کشور اتفاق افتاده و بر اساس این مرور، بر حساسیت بالای توجه به آینده در سایهی آنچه در گذشته رخ داده است تأکید می کند. این مطلب در سرمقالهی ۱۸ مرداد روزنامهی دنیای اقتصاد منتشر شده است.برشهایی از متن: وقتی سال ۱۳۹۷ شروع شد، هیچکس تصور نمیکرد که وارد دورهای با این همه مصیبت و سختی و ناامنی و تخریب و اضطراب شدهایم. اما هرچه بوده، امروز در زمانی بهفاصلهی بیش از ۷ سال از آن شروع غمبار قرار گرفتهایم و لازم است از خود بپرسیم که از این دوران پرحادثه چه آموختهایم. در سالیان آینده، زندگی ایرانیان طی دهههای اخیر، نکات درسآموز بسیاری را نهتنها برای جامعهی ایران، بلکه برای جهانیان خواهد داشت. اما بدون هیچگونه تردیدی، سالهای ۱۳۹۷ به بعد، بهعنوان دورهای بسیار بسیار متمایز، درسآموزیهای خاصی خواهد داشت. بگذاریم پیش از آنکه آیندگان و دیگران، از ما بیاموزند، خودمان، چابکمنشانه، از خودمان بیاموزیم. هرچه در شروع ۱۳۹۷، بیاطلاع از حتی گزینههای پیش روی کشور تا ۱۴۰۵ بودیم، امروز میتوانیم ادعا کنیم که با درجهی دقت بالایی، بهاندازهای که برای تصمیمگیریهای کلان و اساسی نیاز است، از گزینههای پیش روی ایران، برای بازههای حتی ۲ تا ۳ سال آینده مطلعیم. شاید هیچ زمانی نمیتوانستیم با این درجه از دقت، پیشبینی کنیم که همین سالهای نزدیک آینده مثلاً تا ۱۴۰۷-۱۴۰۸، ایران، «بهطور بنیادی» متفاوت از ۱۴۰۵ خواهد بود. هر تصمیمی امسال بگیریم (شامل بیتصمیمی و گذران زمان)، یکی از این سرنوشتهای متفاوتِ بنیادی را برایمان رقم خواهد زد.متن کامل را در لینک زیر بخوانید:shorturl.at/4WknZ%F0%9F%92%AC%D8%AC%D8%A7… @IranSociology
🎧#فایل_صوتی دین و دولت در ایران: پس از مشروطه تا عصر حاضرگفتاری از عباس امانت (مورخ و استاد دانشگاه ییل)به مناسبت سالروز مشروطیتمشاهده در یوتیوب💬جامعهشناسی👇🆔 @IranSociology
🎬 دین و دولت در ایران: پس از مشروطه تا عصر حاضرگفتاری از عباس امانت (مورخ و استاد دانشگاه ییل)به مناسبت سالروز مشروطیتمشاهده در یوتیوب💬جامعهشناسی👇🆔 @IranSociology
📊شاخص فلاکت کشور به ۹۶ درصد رسید/شاخص فلاکت در ۱۹ استان از ۱۰۰ درصد عبور کرد؛ ایلام دوباره صدرنشین شد!شاخص فلاکت در ایران دیگر فقط یک عدد ترکیبی از تورم و بیکاری نیست؛ این شاخص اکنون به نقشهای از توزیع نابرابر فشار اقتصادی میان استانها تبدیل شده است.محاسبات نشان میدهد، شاخص فلاکت کل کشور در بهار ۱۴۰۵، با جمع نرخ بیکاری ۸.۱ درصدی و میانگین ۸۱.۹ درصدی تورم نقطهبهنقطه سه ماه نخست سال، به حدود ۹۰ درصد رسیده است. با این حال، پشت این متوسط کشوری شکافی عمیق پنهان شده؛ از شاخص ۷۹.۶ درصدی تهران تا رقم ۱۱۳.۱ درصدی ایلام، بیش از ۳۳ واحد درصد فاصله وجود دارد، این فاصله در تیرماه بیشتر هم شده است. شاخص فلاکت برآوردی کل کشور در این ماه به ۹۶ درصد رسیده و ایلام با رقم ۱۲۰.۶ درصد همچنان در صدر جدول قرار گرفته است. لرستان، کردستان، کرمانشاه و هرمزگان نیز در محدوده ۱۱۵ تا ۱۱۹ درصد قرار دارند.💬جامعهشناسی👇🆔 @IranSociology
برنامههای بزرگی که کشورهای عربی برای دور زدن همیشگی تنگه هرمز در دست احداث دارند.عراق: از طریق خط لوله انتقال نفت به ترکیه کویت: خط لوله به عراق و ترکیه و همچنین به عربستانبحرین و قطر: از طریق خاک عربستان و دریای سرخ عربستان: صادرات از طریق سواحل دریای سرخ(همیناکنون هم ۷۰٪ صادرات عربستان از دریای سرخ است)امارات: دور زدن تنگه و صادرات از خلیج عمان💬جامعهشناسی👇🆔 @IranSociology
جنگ علیه ایران چگونه به پایان میرسد؟تحلیلگر کویتی مسائل امنیتی در سخنانی پایان جنگ علیه ایران را این گونه ترسیم میکند: «پایان جنگ تمامعیار، یا از طریق تغییر رژیم است، یا از طریق تجزیه جغرافیای ایران. حتی اگر جنگ بعد از یک سال، کمی بعدتر یا کمی قبلتر از آن به پایان برسد، ایران وارد یک جنگ داخلی خواهد شد. آذریها، کردها و بلوچها همراه با گروه مجاهدین خلق، از یک سو علیه ولایتیها میجنگند و هر طرف از حاکمیت خود بر بخشی از اراضی ایران دفاع خواهد کرد.»«در سناریوی تجزیه تقریباً تمام کشورهای منطقه وارد ایران خواهند شد. جنگندههای پاکستانی و ترکیهای بر فراز ایران برای پشتیبانی از گروههای جداییطلب بهپرواز خواهند آمد و کیک ایران بین کشورهای منطقه تقسیم خواهد شد.»💬جامعهشناسی👇🆔 @IranSociology