🧡به مسیرِ تاب‌آوری خوش آمدید (بخش چهارم)سلام به همه‌ی جان‌هایِ صبور و همراهانِ عزیز در انجمن ام‌اس…

🧡به مسیرِ تاب‌آوری خوش آمدید (بخش چهارم)سلام به همه‌ی جان‌هایِ صبور و همراهانِ عزیز در انجمن ام‌اس ایران 🌿در ایستگاهِ قبلی، از هنرِ آشتی با روزهای ابری گفتیم؛ از اینکه چطور استراحت‌کردن و مهربانی با خودمان، نه ضعف، بلکه هوشمندیِ مسیرِ تاب‌آوری است. اما امروز می‌خواهیم از یک قدمِ فراتر بگوییم: «شجاعتِ انتخابِ دردِ تلاش، به جایِ دردِ حسرت».گاهی به دلیلِ ترس از خستگی یا شکست، شاید ترجیح دهیم در منطقه‌ی امنِ خود باقی بمانیم. اما نویسنده‌ی کتاب «شفاف‌اندیشی» یادآوریِ مهمی دارد: «دردِ شکست و امتحان‌کردن، مثل زخمی کوچک است که خیلی زود ترمیم می‌شود؛ اما حسرتِ کارهایی که دلمان می‌خواسته و انجام نداده‌ایم، زخمی است که همیشه در وجودمان باقی می‌ماند.». چگونه ترس را به شجاعتِ عمل تبدیل کنیم؟📌 ۱. تغییرِ نگاه به «شکست»شکست برای ما که شاید با چالش‌های جسمی روبرو هستیم، معنای متفاوتی دارد. هر بار که سعی می‌کنیم کاری را انجام دهیم و نشود، به معنایِ ناتوانیِ ما نیست؛ بلکه معنایش این است که ما هنوز زنده‌ایم و داریم «تجربه» می‌کنیم. اجازه ندهیم واژه‌ی «شکست»، قدرتِ تصمیم‌گیریِ ما را بگیرد.📌 ۲. عبور از «دیوارِ کمال‌گرایی»بسیاری از ما در تله‌ی «یا عالی انجام بده یا اصلاً انجام نده» می‌افتیم. در مسیرِ ما، «ناقص انجام دادن» بسیار ارزشمندتر از «هرگز انجام ندادن» است. اگر امروز فقط ۱۰ درصدِ آن کاری را که دوست داشتی انجام دادی، تو در حالِ جنگیدن با حسرت هستی؛ و این یعنی پیروزی!📌 ۳. وزن‌کشیِ دردهاوقتی می‌خواهید قدمی برای یادگیریِ یک مهارت، شروعِ یک کسب‌وکار، یا حتی یک فعالیتِ اجتماعی بردارید و تردید دارید، از خودتان بپرسید: «آیا ترسِ من از شکست، سنگین‌تر است یا سنگینیِ حسرتی که ممکن است در آینده حس کنم؟» معمولاً پاسخ به این سوال، موتورِ حرکتِ ما را روشن می‌کند.📌 ۴. گام‌هایِ کوچک، اما پیوستهتاب‌آوری در عمل، نیازی به پرش‌های بلند ندارد. یک قدمِ کوچکِ روزانه، از صدها برنامه‌ی بزرگ که هیچ‌وقت اجرا نمی‌شوند، برایِ روحِ ما شفا‌بخش‌تر است. بگذارید این قدم‌ها، حتی اگر با احتیاط باشند، بخشی از روزمرگیِ شما شوند.---❗️ما در کنار هم می آموزیم که بدنمان ممکن است محدودیت‌هایی داشته باشد، اما «اراده‌»ی ما همواره در حالِ گسترش است. 🧡 امروز از خودتان بپرسید: «آن کاری که همیشه دلم می‌خواسته انجام دهم و ترس از شکست مانع شده، چیست؟» شاید وقتِ آن رسیده باشد که آن زخمِ کوچکِ شکست را به جان بخریم، تا از سنگینیِ بزرگِ حسرت، رها شویم.بیایید تجربه‌هایی از «شروع‌های کوچک» یا «ترس‌های شکست‌خورده‌مان» بنویسیم. شنیدنِ شجاعتِ شما، مشوقِ راهِ دیگران است.تجربه های ارزشمند خود را به صورت نوشتاری یا صوتی در پیام رسان بله یا روبیکا با شماره ۰۹۰۲۰۵۱۰۲۲۳با ما به اشتراک بگذارید .سپاسگزارم با مهر و همراهی، زهرا منصوری روانشناس بالینی و مشاور خانواده🎗️