ز پیری شد برون از دستْ اسبابِ تأسّف همخوشا دندان که می‌آمد به کارِ لب گزیدنهاملا #فاضل_کاشانی

به مژه دل ز من بدزدیدیای به لب قاضی و به مژگان دزدمزد خواهی که دل ز من بردیاین شگفتی که دید، دزد بمزد!#ابوسلیک_گرگانی

ناگهان ديدمگندم را از خوشه‌های موی من می‌دزدیو در کيف مدرسه‌ات پنهان می‌کنیتو را از اين بازی بازداشتمدست بردار نبودیضربه‌ای روی دستت زدمتا گندم را به يغما نبریاما دست بردار نبودیکوشيدم تو را به مدرسه بازگردانمنپذيرفتیو در گندمزار موی من خواب ماندی.#سعاد_الصباح

«تنها یک چیز است که از آن وحشت دارم، به اندازه‌ی رنج‌هایی که می‌کِشم ارزش نیابم.»#فئودور_داستایفسکی

خسته امچون اسبی که از نبردی خونینبی سوارباز گشته استاین خستگی مرافقط یک اسب می‌فهمد #محرم_نجفپور#شاعرمعاصر #شعرکوتاه