به مژه دل ز من بدزدیدیای به لب قاضی و به مژگان دزدمزد خواهی که دل ز من بردیاین شگفتی که دید، دزد بم…

ناگهان ديدمگندم را از خوشه‌های موی من می‌دزدیو در کيف مدرسه‌ات پنهان می‌کنیتو را از اين بازی بازداشتمدست بردار نبودیضربه‌ای روی دستت زدمتا گندم را به يغما نبریاما دست بردار نبودیکوشيدم تو را به مدرسه بازگردانمنپذيرفتیو در گندمزار موی من خواب ماندی.#سعاد_الصباح

«تنها یک چیز است که از آن وحشت دارم، به اندازه‌ی رنج‌هایی که می‌کِشم ارزش نیابم.»#فئودور_داستایفسکی

خسته امچون اسبی که از نبردی خونینبی سوارباز گشته استاین خستگی مرافقط یک اسب می‌فهمد #محرم_نجفپور#شاعرمعاصر #شعرکوتاه

.قلبِ من آکنده از مردگان استو تمام قربانیان برادران من‌اند...نمی‌دانم کجایِ این وطنِ زخم خورده به خاکشان بسپارم...و خون...خون را زبانی‌ستو هر قطره‌اشآنگاه که فرو می‌افتد، می‌گوید:تمامِ بشریتسقوط کرده است...#وديع_سعادة#سعید_هلیچی