🌿 زندگی با قرآن | ۱۳📖 آیه امروز﴿وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَقَفَّيْنَا مِن بَعْدِهِ بِالر…
انتشار: 2026/07/20 07:38 UTCدریافت: 2026/08/07 06:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 06:55 UTC
🌿 زندگی با قرآن | ۱۳📖 آیه امروز﴿وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَقَفَّيْنَا مِن بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ ۖ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ أَفَكُلَّمَا جَاءَكُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًا تَقْتُلُونَ﴾«و بهراستی ما به موسی کتاب (تورات) دادیم و پس از او پیامبرانی را پیدرپی فرستادیم، و به عیسی پسر مریم نشانههای روشن بخشیدیم و او را با روحالقدس تأیید کردیم. آیا هرگاه پیامبری چیزی آورد که مطابق خواستههای نفس شما نبود، تکبر ورزیدید؟ پس گروهی را تکذیب کردید و گروهی را کشتید.»(سوره بقره، آیه ۸۷)① رهنمود ایمانی▪️ این آیه در ادامه خطابهای قرآن به بنیاسرائیل است؛ قومی که تاریخشان سرشار از نعمتهای بزرگ الهی بود: نزول تورات بر موسی، آمدن پیامبران پیاپی، و تأیید عیسی بن مریم با نشانههای روشن و روحالقدس. اما با وجود این همه هدایت، مشکل اصلی آنان کمبود دلیل نبود؛ بلکه قرار گرفتن خواستههای نفس در برابر فرمان خدا بود.▪️ تعبیر کلیدی آیه این است:﴿بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُكُمُ﴾یعنی هرگاه پیامبری چیزی میآورد که با میلها، انتظارات و منافع آنان سازگار نبود، واکنششان پذیرش حق نبود؛ بلکه تکبر و مقاومت بود. + قرآن ریشه این انحراف را در نفسپرستی پنهان در لباس دینداری نشان میدهد؛ انسان ممکن است خود را پیرو دین بداند، اما در حقیقت تا زمانی دین را میپذیرد که مطابق خواستههای او باشد.▪️ این آیه نشان میدهد که امتحان واقعی ایمان، زمانی آشکار میشود که حق برخلاف میل انسان باشد. پذیرفتن چیزی که با طبیعت، عادت یا منفعت ما هماهنگ است، همیشه نشانه ایمان عمیق نیست؛ حقیقت ایمان آنجاست که انسان در برابر فرمان خدا، خواسته نفس را کنار بگذارد.▪️ اشاره به موسی و عیسی علیهماالسلام نیز پیام مهمی دارد: مشکل بنیاسرائیل کمبود پیامبر و نشانه نبود؛ خداوند بارها حجت را بر آنان تمام کرده بود. اما وقتی قلبی گرفتار تکبر شود، حتی فراوانیِ نشانهها نیز آن را به هدایت نمیرساند.② سبک زندگی قرآنی▪️ در رابطه با خدا: هنگام مواجهه با حکمی از قرآن که با میل شخصی تو سازگار نیست، ابتدا نفس خود را متهم کن، نه فرمان خدا را.▪️ در رابطه با مردم: انسانها را فقط زمانی حقگو ندان که سخنشان مطابق نظر تو باشد. گاهی خداوند حقیقت را از زبان کسی میرساند که انتظارش را نداری.▪️ در رابطه با خود: عادت کن هرگاه نظری مخالف دیدگاهت مطرح شد، قبل از رد کردن آن از خود بپرسی: «آیا دلیل دارم، یا فقط چون با خواسته من سازگار نیست آن را نمیپذیرم؟»③ تدبر قرآنی▪️ قرآن در آغاز آیه، نعمتها را با فعلهای متوالی بیان میکند:﴿آتَيْنَا... قَفَّيْنَا... آتَيْنَا... أَيَّدْنَاهُ﴾تکرار این افعال، فراوانی لطف الهی و استمرار هدایت را نشان میدهد؛ یعنی بنیاسرائیل با کمبود پیام و راهنما روبهرو نبودند، بلکه مشکل در چگونگی برخورد با هدایت بود.▪️ خداوند نفرمود: «هرگاه پیامبری آمد و شما او را دوست نداشتید»، بلکه فرمود:﴿بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُكُمُ﴾واژه «تهوی» از ریشهای است که حرکت و سقوط را نیز در خود دارد. این تعبیر لطیف نشان میدهد که گاهی انسان نه به سوی حقیقت، بلکه به دنبال کششهای نفس حرکت میکند و همین میل کنترلنشده، او را از هدایت دور میسازد.▪️ همچنین تعبیر ﴿فَرِيقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًا تَقْتُلُونَ﴾ با تقدیم «فریقاً» بر فعل، شدت و تنوع برخورد آنان با پیامبران را برجسته میکند؛ برخی را با انکار و برخی را با خشونت پاسخ دادند. قرآن بدینگونه نشان میدهد که ردّ حق میتواند از یک انکار زبانی آغاز شود و به شدیدترین ظلمها برسد.💎 پیام ماندگار:بزرگترین مانع هدایت، نبودن نور نیست؛ دلی است که میخواهد نور را فقط وقتی بپذیرد که مطابق خواستههای او باشد.📝 تدوین: نوگرا🆔 @eslahe#زندگی_با_قرآن
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — اخوان المسلمین
📌 درک قرآن و ابزارهای دعوت در عصر حاضر!▪️ انس با قرآن؛ روش و منش پیامبر (ص)تمام مطالعه و پژوهش پیامبر خدا (ص) خواندنِ قرآن بود؛ در نماز میایستاد و قرآن میخواند—که حق هم همین بود. تمام تحقیقات، بررسیها و کاوشهای ایشان در تلاوت و تدبرِ قرآن خلاصه میشد و مطالعهاش همان قرائت و ترتیلِ قرآن بود.▪️ فاصله ۱۴۰۰ ساله و ضرورت ابزارهااما ما، به اندازه ۱۴۰۰ سال از فهمِ بیواسطهٔ قرآن فاصله گرفتهایم؛ به اندازه تمام تألیفاتی که در این قرون نگاشته شده است. ما با هر تألیفی که صورت گرفته، یک گام به عقب بازگشتهایم؛ چرا که ناچار بودهایم آن کتابها و تألیفات را هم بخوانیم.✔️ البته آن نوشتهها هدفِ اصلی (مقصود بالذات) نیستند، بلکه ابزاری برای فهم قرآنند—نه اینکه با قرآن مغایرت داشته باشند، بلکه خواندن آنها از سرِ ضرورت بوده است.▪️ تنها قرائت محض کافی نیستبا این حساب، تسبیح و حمدِ ما—جز در نمازهای مغرب، عشاء، وتر و مقداری ترتیلِ قرآن در آنها—دیگر صرفاً با دست گرفتن و خواندنِ محضِ قرآن حاصل نمیشود؛ مگر اینکه انسان به آن مرتبهای برسد که تلاوتش عینِ مطالعه و تدبر باشد.▪️ ضرورت شناخت علوم جدید و زمانهشناسیدر غیر این صورت، امروز انسان باید دست به کارِ خواندنِ ادبیات عرب (نحو و صرف)، علم بلاغت، اصول فقه و مطالعهٔ آزاد شود. حتی گاهی شرایطی پیش میآید که برای نمونه، باید فیلمی را ببیند—فیلمی که اگر آن را نبیند، در آن جامعه بیگانه و ناآگاه تلقی میشود، یا اینکه سود و توانمندی فراوانی در درک آن نهفته است.✔️ گاهی لازم است به اخباری گوش فرادهد؛ چرا که اگر یک دعوتگر و مصلح (داعی) از رویدادها و مسائل زمانهٔ خویش غافل باشد، کی میتواند دعوتگر باشد؟! چگونه میتواند «بِلِسانِ قَوْمِهِ» (با زبان و منطقِ مردمِ خود) سخن بگوید، در حالی که اصلاً نمیداند در جامعه چه میگذرد؟▪️ خطر بیگانگی با جامعه و سطحینگریچنین فردِ غافلی، مانند آن یکی از «اصحاب کهف» میشود که وارد شهر شد؛ نه او زبان و حالِ اهل شهر را میفهمید و نه مردم، سخن و حالِ او را درک میکردند. این دیگر سخن گفتن با زبانِ قوم نیست.❗️رفتار چنین افرادی درست مانند آن ملا است که برای یک نفر پیام فرستاده بود:«تو را به خدا به من بگو "اقتصاد توحیدی" یعنی چه؟ این جوانان از من پرسیدهاند "اقتصاد توحیدی" چیست، لطفاً پاسخش را برایم بفرست!»❗️یا مانند آن جلسهای که چند ملا در آن حضور داشتند و بحث بر سر این بود که انسان باید بداند چگونه شبهاتِ کمونیستها را پاسخ دهد؛ یکی از آنان میگفت:«تو را به خدا همین الان به من بگویید تا آن پاسخها را یادداشت کنم!»گویی با گفتن دو سه جمله در آن جلسه، همه چیز تمام میشود و او میتواند تمام شبهات کمونیستها را رد کند...📌 انسانی با این سطح از سطحینگری، نه تنها نمیتواند دعوتگر به سوی خدا باشد، بلکه خود عاملِ ایجاد شک و تردید در حقانیتِ این دین میشود!!!✍ کاک ناصر سبحانی📚 منبع: درسگفتار اصول فقه🌐 @Naser_Sobhani
⭐️ الفوائد | بخش ۱۵✔️حقیقت توکل و درجات آنتوکل بر دو نوع است:▪️نخست، توکل بر خدا در تأمین نیازها و مصالح بنده و فراهم کردن روزی او؛ مانند طلب عافیت، دفع زیانها و رسیدن به آنچه برای زندگی او سودمند است.▪️دوم، توکل بر خدا برای تحقق چیزهایی که خود او دوست دارد و میپسندد؛ مانند ایمان، یقین، جهاد و دعوت به سوی او.▪️میان این دو نوع، فضیلتی است که جز خدا کسی اندازه آن را نمیداند. هرگاه بنده در نوع دوم، به حقیقت بر خدا توکل کند، خداوند او را در نوع نخست به بهترین وجه کفایت خواهد کرد. ▪️اما اگر تنها در نوع نخست بر خدا توکل کند، باز هم خداوند او را کفایت میکند؛ اما بهرهای از فرجام نیکِ توکل در راه آنچه خدا دوست دارد و میپسندد، نخواهد داشت.✔️بزرگترین مرتبه توکل بر خدا، توکل در راه هدایت، خالص کردن توحید، پیروی از پیامبر و جهاد با اهل باطل است. این، توکل پیامبران و پیروان خاص آنان است.▪️توکل گاهی توکلِ اضطرار و ناچاری است؛ آنگاه که بنده هیچ پناه و گریزگاهی جز توکل بر خدا نمییابد؛ مانند زمانی که همه اسباب بر او تنگ میشود و خود نیز به تنگ میآید و درمییابد که هیچ پناهی از خدا جز خود او وجود ندارد. در چنین حالتی، گشایش و آسانی به دنبال آن خواهد آمد.▪️گاهی توکلِ اختیاری است؛ یعنی انسان در حالی که اسبابی برای رسیدن به مقصود وجود دارد، بر خدا توکل میکند.اگر آن سبب، سببی باشد که خداوند به انجامش فرمان داده است، ترک آن نکوهیده است و اگر انسان سبب را فراهم کند، اما توکل را ترک نماید، ترک توکل نیز نکوهیده است؛ زیرا توکل در اینجا واجب است، به اتفاق امت و بر اساس نص قرآن. بنابراین، واجب آن است که هم اسباب را به کار گیرد و هم بر خدا توکل کند.✖️ اما اگر آن سبب حرام باشد، انجام دادن آن بر او حرام است و در حق او تنها توکل باقی میماند؛ زیرا توکل از نیرومندترین اسباب برای دستیابی به مطلوب و دفع ناگوارى است، بلکه در حقیقت از نیرومندترین اسباب به طور مطلق است.اگر سبب مباح باشد، باید دید آیا پرداختن به آن، توکل انسان را ضعیف میکند یا نه. اگر آن سبب، توکل او را سست کند، دلش را پراکنده سازد و همتش را متشتت گرداند، ترک آن برایش بهتر است. اما اگر چنین آسیبی به توکل او نزند، انجام دادن آن بهتر است؛ زیرا حکمتِ خداوند، که برترینِ حکیمان است، اقتضا کرده که میان اسباب و مسببات پیوندی قرار دهد. پس تا آنجا که میتوانی، حکمت او را نادیده مگیر؛ بهویژه هنگامی که آن سبب را به قصد بندگی و تقرب به کار میبری. در این صورت، هم عبادت قلب را با توکل به جا آوردهای و هم عبادت اعضا را با بهکار گرفتن سببی که قصد قربت در آن داشتهای.آنچه توکل را به حقیقت میرساند، بهکار گرفتن اسبابی است که خداوند به آنها فرمان داده است. کسی که این اسباب را رها کند، توکلش صحیح نیست.همانگونه که بهکار گرفتن اسبابی که به خیر میرسانند، امید انسان را به ثمر میرساند، کسی که این اسباب را به کار نگیرد، امیدش چیزی جز آرزو نخواهد بود. همچنین کسی که اسباب را رها کند و ناتوانی خود را توکل بنامد، در حقیقت توکل او همان عجز است و عجزش را توکل نامیده است.و راز و حقیقت توکل، این است که دل تنها بر خدا اعتماد کند.📝 تدوین: نوگرا🆔 @eslahe#الفوائد_ابن_قیم#الفوائد
📚 لطافتهای قرآنی✍️ نویسنده: ابراهیم بن عمر السکران🖋 مترجم: عثمان مرادی🏛 ناشر: نشر احسانآیا تا به حال به این فکر کردهاید که قرآن چگونه میتواند با «لطافت» خود، قلبهای سخت را نرم کند و روحهای خفته را بیدار سازد؟کتاب «لطافتهای قرآنی» یک تفسیر ترتیبی یا رسالهای کلامی نیست، بلکه آینهای است که قرآن را در برابر جامعه امروز قرار میدهد. نویسنده با قلمی شاعرانه و نافذ، از دلِ مشاهدات روزمره، معانی عمیق ایمانی را استخراج میکند و خواننده را به سفری درونی دعوت مینماید. او با طرح «خاطرات معنوی»، پرده از لایههای تدبر قرآنی برمیدارد و موضوعاتی چون قساوت قلب، حضور قلب در نماز، اخلاص و شبزندهداری را به زیبایی به تصویر میکشد.این کتاب، دارویی معنوی برای قساوت قلب و غفلت از آخرت است و با نثری کوتاه اما عمیق، شما را به تأمل در جامعهی خود و مقایسهی آن با جامعهی نبوی فرا میخواند.🔗 لینک خرید:igbookshop.com/Book/2302%F0%9F%93%B2 آیجی بوک در خدمت شما🟣 روبیکا: rubika.ir/ig_book%E2%98%8E%EF%B8%8F تلفن: 08733156100📱 موبایل: 09188092951📚 @igbookshoppکتابفروشی امام غزالی سنندج
🔅 زندگی با قرآن | ۳۰📌 جنگ در قرآن؛ وقتی دفاع، با ظلم و تجاوز یکی نیست!📖 آیه امروز﴿وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ ۚ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقَاتِلُوهُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّىٰ يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ ۖ فَإِن قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ ۗ كَذَٰلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ فَإِنِ انتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ ۖ فَإِنِ انتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ﴾«و آنان را هر جا یافتید، [در میدان جنگ] بکشید و همانگونه که شما را بیرون راندند، آنان را بیرون برانید؛ و فتنه از کشتن سختتر است. و نزد مسجدالحرام با آنان نجنگید، مگر آنکه آنان در آنجا با شما بجنگند؛ پس اگر با شما جنگیدند، با آنان بجنگید؛ چنین است کیفر کافران. پس اگر دست کشیدند، بیگمان خدا آمرزنده و مهربان است. و با آنان بجنگید تا فتنهای باقی نماند و دین برای خدا باشد؛ پس اگر دست کشیدند، دیگر هیچ تجاوزی جز بر ستمگران روا نیست.»(سوره بقره، آیات ۱۹۱ تا ۱۹۳)① رهنمود ایمانی▪️ این آیات را نمیتوان بدون آیات قبل فهمید. سخن از جنگ، پس از فرمان ﴿وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا﴾ آمده است؛ یعنی قرآن از ابتدا دو مرز را همزمان تعیین میکند: مقابله با جنگ، و ممنوعیت تجاوز. بنابراین، «قتال» در این سیاق، مجوز خشونت بیضابطه و علیه هر انسانی نیست؛ درباره کسانی است که در این نزاع با مسلمانان درگیرند و آنان را از سرزمینشان بیرون راندهاند.▪️ تعبیر ﴿وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ﴾ نیز قابل تأمل است. قرآن میان «آغازگر ظلم» و «واکنش به ظلم» تفاوت میگذارد. مسلمانان پیش از این از خانههای خود رانده شده بودند؛ بنابراین سخن از بازگرداندن تعادلِ از دسترفته در برابر یک تجاوز و اخراج پیشین است، نه دعوت به توسعهطلبی و کشورگشایی بیحد.▪️ ﴿وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ﴾ در این سیاق، «فتنه» را نمیتوان صرفاً اختلاف و آشوب اجتماعی معنا کرد. در تفسیرهای معتبر، از جمله معانی محوری آن در اینجا شرک، بازگرداندن مؤمنان از دین و آزار و فشاری است که آنان را از ایمانشان بازمیداشت. + یعنی مسئله فقط کشته شدن انسانها نیست؛ بلکه نظامی از آزار و اجبار که انسان را از آزادی ایمان و بندگی خدا محروم میکند، از منظر قرآن جنایتی بسیار بزرگ است.▪️ با این حال، قرآن حتی در این شرایط نیز حرمت مسجدالحرام را کنار نمیگذارد: ﴿وَلَا تُقَاتِلُوهُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّىٰ يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ﴾. یعنی در مقدسترین مکان، آغازگر درگیری نباشید؛ اگر آنان حرمت آن را شکستند و جنگ را آغاز کردند، آنگاه مقابله مطرح میشود.+ این محدودیت نشان میدهد که حتی در جنگ نیز هدف، جایگزین شدن قانون الهی به جای خشم و انتقام شخصی است.▪️ اما اوج اخلاق این مجموعه آیات در آیه ۱۹۲ است: ﴿فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴾. همین که طرف مقابل دست از جنگ و تجاوز بردارد، مسیر قرآن از «قتال» به غفران و رحمت تغییر میکند.+ هدف، نابودی انسانها نیست؛ پایان یافتن ظلم و بازگشت امکان زندگی در امنیت و بندگی آزادانه خداست.▪️ و آیه ۱۹۳ مرز نهایی را روشن میکند: ﴿فَإِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ﴾. اگر آنان دست کشیدند، دیگر تجاوزی مجاز نیست. بنابراین، جنگ در این آیات خودش هدف نیست؛ تا زمانی ادامه دارد که علتِ مشروعِ درگیری باقی است.+ با پایان یافتن ظلم و تجاوز، ادامه دادن جنگ نیز از منطق آیه خارج میشود. این همان نقطهای است که مفهوم «ولا تعتدوا» با «فإن انتهوا فلا عدوان» به یکدیگر متصل میشوند.② سبک زندگی قرآنی▪️ در رابطه با خدا: هنگام خشم و نزاع، پیش از هر واکنشی از خود بپرس: «آیا در حال دفاع از حقم هستم یا در حال عبور از مرزهای حق؟» قرآن حتی در میدان جنگ، انسان را از «اعتداء» منع میکند.▪️ در رابطه با مردم: اگر طرف مقابل از ظلم، دشمنی یا درگیری دست کشید، پرونده را تا ابد باز نگه ندار. ﴿فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴾ به ما میآموزد که پایان خصومت، میتواند آغاز عفو و اصلاح باشد.▪️ در رابطه با خود: میان حقطلبی و انتقامجویی مرز بگذار. ممکن است انسان در آغاز برای دفاع از حق وارد نزاع شود، اما اگر مراقب نباشد، خشم او را از دفاع به تجاوز بکشاند؛ درست همانجا که قرآن هشدار میدهد: ﴿وَلَا تَعْتَدُوا﴾.ادامه در بخش دوم👇👇👇📝 تدوین: نوگرا🆔 @eslahe#زندگی_با_قرآن
✔️توخواحەیف نیە...توخواحەیف نیە ڕەفتارت وابێصۆزی پێغەمەر لێت ناڕەزابێ؟نەک هەر ناڕەزا: خەمبارو پەشێو،ئەوکاتە «ئەشهاد» یێنن بۆ حەسێو؟توخوا ئەم دنیا ئەونەیێنێ بۆت:تاوێ پەشێوکەی ئازیزی خواو خۆت؟وەختێ بۆ دنیای وەک خەوو خەیاڵ«ماعنتم» ی لا گرانەو تاڵ،لەسەر مەنزڵا چۆن بێژم نەژیم:«بِالْمُؤْمِنِينَ رئووف رحیم»،لەرەنگی زەردو خەجاڵەتبار مانلەهەوڵی پووچ و ڕەنجی خەسارمان،لەڕسواییمان لەبەر چاو عاڵەم چەن لەسەر دڵی، خەمان ئەبن جەمچۆن لەخۆ ئەکەی ڕۆشنی چاوێکەهەزار دنیا فدای، بۆ تاوێ؟!بۆ هەژار تاکە کەسێ هەوڵێ بداتپێشکەشی احمدو ئالی صەڵەواتبۆ هەژار لاوێن لەزاڵم بەسامپێغەمبەری خوا صەڵوات وسەلام✍ کاک احمد موفتی زاده📝دفتر شعر✔️ @ahmad_mofti_zadeh#شێعر #شعر
📌ایالات متحده: تد کروز، عبدالرحمن السید را به ارتباط با اخوانالمسلمین متهم کرد!▪️اتهامات بهویژه به روابط ناپدری عبدالرحمن السید با شورای روابط اسلامی-آمریکایی (CAIR) مربوط میشود، که در پروندهٔ تأمین مالی حماس به آن استناد شده است.▪️تد کروز، سناتور جمهوریخواه، عبدالرحمن السید، برندهٔ انتخابات مقدماتی حزب دموکرات برای سنای ایالت میشیگان، را در جلسهٔ استماع یک کمیتهٔ فرعی قضایی در سنا که به شبکههای این سازمان در ایالات متحده اختصاص داشت، به برقراری روابط غیرمستقیم با گروه اخوانالمسلمین متهم کرد.▪️تد کروز گفت: «تا دیروز، عبدالرحمن السید، داماد یکی از اعضای برجستهٔ چندین سازمان وابسته به اخوانالمسلمین، برندهٔ انتخابات مقدماتی دموکراتها برای سنای میشیگان شد.» به گفتهٔ او، ظهور سیاسی این نامزد در چارچوب یک شبکهٔ نهادی قدیمیتر قرار میگیرد.▪️کایل شیدلر، تحلیلگر مرکز سیاست امنیتی و شاهد جلسهٔ استماع، بهطور خاص به ناپدری عبدالرحمن السید، دکتر طیب جوکاکو، اشاره کرد. دکتر جوکاکو پیشتر ریاست شعبهٔ میشیگان شورای روابط اسلامی-آمریکایی (CAIR) را برعهده داشته و در حال حاضر عضو هیئت مدیرهٔ آن است. او همچنین در کمیتهٔ بنیانگذار انجمن اسلامی آمریکای شمالی (ISNA) مشارکت داشته است.▪️در سال ۲۰۰۷، دادستانهای فدرال، شورای روابط اسلامی-آمریکایی (CAIR) را در پروندهٔ بنیاد سرزمین مقدس (Holy Land Foundation) که چند تن از مسئولان آن به تأمین مالی جنبش حماس محکوم شدند، به عنوان «توطئهگرِ متهمنشده» طبقهبندی کردند. با این حال، هرگز هیچ اتهامی متوجه این سازمان نشده است؛ سازمانی که خود را بزرگترین انجمن آمریکایی مدافع حقوق مدنی مسلمانان معرفی میکند.▪️اعضای دموکرات کمیتهٔ فرعی، جلسه را تحریم کردند و آن را هدفگیری ناعادلانهٔ مسلمانان آمریکایی دانستند.▪️این جنجال یک روز پس از پیروزی عبدالرحمن السید در انتخابات مقدماتی دموکراتها در میشیگان رخ داد. او در طول کارزار انتخاباتیاش، مخالفت با کمکهای نظامی آمریکا به اسرائیل را به یکی از محورهای اصلی خود تبدیل کرده و اسرائیل را به ارتکاب «نسلکشی» در غزه متهم کرده و خواستار پایان کمکهای نظامی بدون قید و شرط شده است.▪️دونالد ترامپ نیز روز چهارشنبه بهشدت به این نامزد حمله کرد و او را «آدمی سرشار از نفرت» خواند و به دشمنی با اسرائیل و یهودیان متهم ساخت. رئیسجمهور آمریکا پیشبینی کرد که مایک راجرز، نامزد جمهوریخواه، در انتخابات نوامبر پیروز خواهد شد.💎 @ikhwan_muslimin