.‏اشتیاق بیش از حد به ثبت لحظه‌ها با دوربین گوشی، حافظهٔ واقعی ما را ضعیف می‌کند و توانایی تجربهٔ آ…

.تنها افرادی که رنج نمی‌کشند و ناراحت نمی‌شوند مُرده‌ها هستند، زنده بودن یعنی گاهی آسیب دیدن، شکست خوردن، دچار اضطراب شدن، اشتباه کردن و همچنان ادامه دادن.سوزان دیویدt.me/Hrman11

.یکی توصیه امام باقر و امام صادق داشت.دیگری با مطرح کردن مسائل جنسی افراد فریب خورده در عموم، توانست به شهرت و دارمد بالایی برسد. و چه خانواده‌هایی را که نابود نکرد. (هولاکویی)t.me/Hrman11

. زمان صبحانه و شام شاید روی طول عمر تأثیر داشته باشد🔹یک مطالعه جدید روی بیش از ۳۱ هزار بزرگسال نشان داده است که زمان خوردن وعده‌های غذایی ممکن است با طول عمر ارتباط داشته باشد.🔹 افرادی که صبحانه را دیرتر می‌خورند، در این مطالعه با خطر بیشتری برای مرگ ناشی از مشکلات قلبی روبه‌رو بودند و امید به زندگی آنها حدود ۲.۵ سال کمتر برآورد شد.🔹 دیر خوردن شام، به‌خصوص در ساعات پایانی شب، نیز ممکن است روی ساعت طبیعی بدن و سوخت‌وساز تأثیر منفی بگذارد.🔹 با این حال، پژوهشگران تأکید کرده‌اند که این نتایج فقط یک ارتباط آماری را نشان می‌دهد و ثابت نمی‌کند دیر صبحانه خوردن یا شام خوردن مستقیماً باعث کاهش طول عمر می‌شود.🔹 زمان غذا خوردن ممکن است مهم باشد، اما هنوز برای تغییر شدید برنامه غذایی بر اساس این مطالعه زود است.t.me/Hrman11

.وقتی کسی به شما گوش می‌دهد؛بدون آن‌که درباره شما قضاوت کند،بدون آن‌که تلاش کند مسئولیتی را در مورد شما بپذیرد،بدون این‌که تلاش کند شما را تغییر دهد؛بسیار خوشایند است ...👤کارل راجرزt.me/Hrman11

.🫟بالاترین میزان مصرف دخانیات در میان مردان🔹بر اساس داده‌های سازمان جهانی بهداشت مربوط به سال ۲۰۲۰، اندونزی با ۷۱.۴ درصد بالاترین میزان مصرف دخانیات در میان مردان ۱۵ ساله و بالاتر را دارد.🔹پس از اندونزی، میانمار با ۶۸.۵ درصد و بنگلادش با ۵۲.۲ درصد قرار دارند.🔹در ایران، حدود ۲۴.۱ درصد از مردان دخانیات مصرف می‌کنند.🔹این آمار شامل مصرف روزانه و گاه‌به‌گاه انواع دخانیات مانند سیگار، سیگار برگ و پیپ است.t.me/Hrman11

.سندروم پورشه پلاستیکی تورم و کاهش قدرت خرید فقط سفره مردم رو کوچک نمی‌کنه؛ سبک مصرف و حتی تعریف آدم‌ها از رفاه رو هم تغییر می‌ده. وقتی خرید کالای اصل و باکیفیت برای بخش بزرگی از جامعه سخت می‌شه، بازار پر می‌شه از نسخه‌های ارزان و فیک؛ کالاهایی که ظاهر لوکس رو شبیه‌سازی می‌کنن، بدون اینکه کیفیت و ارزش واقعی اون رو داشته باشن.مشکل وقتی جدی‌تر می‌شه که همین کالاهای فیک هم قسطی خریداری می‌شن. یعنی فرد برای حفظ ظاهر یا جایگاه اجتماعی، بدهکار کالایی می‌شه که ممکنه قبل از تمام شدن اقساطش مستهلک شده باشه. پولی که می‌تونست صرف پس‌انداز، آموزش، سلامت یا بالا بردن کیفیت زندگی بشه، وارد چرخه مصرف کوتاه‌مدت می‌شه.پشت این رفتار فقط میل به خرید نیست؛ اضطرابِ عقب موندن از دیگران و حفظ ظاهرِ طبقه اجتماعی هم نقش مهمی داره. شبکه‌های اجتماعی و تبلیغات هم با نمایش مداوم سبک زندگی لوکس و پیشنهادهای «الان بخر، بعداً پرداخت کن» این فشار رو بیشتر می‌کنن.در چنین بازاری، تولیدکننده هم کم‌کم به‌جای رقابت روی کیفیت و نوآوری، مجبور می‌شه روی قیمت پایین و ظاهر مشابه رقابت کنه. نتیجه می‌تونه افت کیفیت تولید، گسترش کالای تقلبی و ضعیف شدن اعتماد بین خریدار و فروشنده باشه.در نهایت، خطر اصلی جاییه که «خوب زندگی کردن» با «خوب به نظر رسیدن» اشتباه گرفته می‌شه. جامعه به‌جای ساختن رفاه واقعی، برای نمایش رفاه هزینه می‌کنه؛ گاهی حتی با پولی که هنوز به دست نیاورده.علیرضا مجیدیt.me/Hrman11