.آرزومندی را کنار گذاشتمبچه که بودم، هر وقت با پدر و مادرم بیرون میرفتیم، چشمم به اسباببازیها می…
انتشار: 2026/08/07 07:45 UTCدریافت: 2026/08/08 23:59 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 23:59 UTC
.آرزومندی را کنار گذاشتمبچه که بودم، هر وقت با پدر و مادرم بیرون میرفتیم، چشمم به اسباببازیها میافتاد.میگفتم: «این را برایم میخری؟»میگفتند: «برویم، بعداً...»گاهی آن «بعداً» هیچوقت از راه نمیرسید و گاهی هم میرسید.اما امروز که به آن سالها فکر میکنم، نه اسباببازیهایی که برایم خریدند چیزی از آنها در خاطرم مانده است، نه آنهایی که هرگز نخریدند.زندگی، آنقدر پرشتاب از روی آن خواستنها عبور کرد که بیشترشان در غبار زمان گم شدند.شاید میانسالی و قرار گرفتن در نیمه دوم عمر ، همین را به انسان یاد میدهد.اینکه آرزو داشتن بد نیست؛ اما آویزان شدن به آرزوها، آغاز بسیاری از رنجهاست.سالها خیال میکردم اگر دنیا مطابق خواستههایم پیش برود، آرام خواهم شد.اما دنیا هیچ قراردادی با آرزوهای من امضا نکرده است.نه از من میپرسد که دوست دارم پیر شوم یا نه.نه برای بردن عزیزانم اجازه میگیرد.نه تضمین میدهد که اگر درست زندگی کنم، هرگز بیمار نخواهم شد.دنیا مسیر خودش را میرود.و من تازه فهمیدهام که آرامش، از برآورده شدن آرزوها به دست نمیآید؛ از سبکتر گرفتن آنها به دست میآید.این روزها، فتیله آرزومندیهایم را پایین کشیدهام.نه چون دیگر چیزی نمیخواهم...بلکه چون نمیخواهم کیفیت زندگی امروز من، به رخدادی در آینده وابسته باشد.اگر آنچه دوست دارم رخ داد، سپاسگزار خواهم بود.و اگر رخ نداد، تلاش میکنم آنچه را زندگی برایم آورده، همانگونه که هست در آغوش بگیرم.شاید بلوغ، همین باشد؛اینکه کمتر از دنیا طلبکار باشی و بیشتر آماده همسفر شدن با آن«شاید خوشبختی، برآورده شدن آرزوها نباشد؛ کم شدن آرزومندیها باشد.»سهیل رضاییhttps://t.me/Hrman11
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 12 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — یافتههای نوین روانشناختی
⬅️مجموعه ای ویژه از بهترین کانال های تلگرام، برای مدت محدودی در اختیار شماست، با لمس متن وارد شوید.⭐️⤵️
📖 بانک جامع pdf کتاب های نایاب🎓 فلسفه تحلیلی، تاریخ فلسفه و فلسفه علم 🌐 اخبار و تحلیل سیاسی ایران و جهان 🤔برای ورود، متن را لمس کنید یا روی لینک مربوطه کلیک نمایید.🤔
.بچه به دنیا بیاد همهچیز درست میشهاما واقعا چه چیزی روشن میکند که ما آماده و شایسته پذیرش این مسئولیت هستیم؟ شوق بچهدار شدن برای پذیرش این مسئولیت کافی است؟ و مهمتر از همه، آیا خودِ کودک میتواند پاسخ تمام تردیدهای ما باشد؟این پرسشهای نهچندان تازه در فرهنگهای مختلف پاسخهای مشابهی داشتهاند، پاسخهایی که برای بسیاری از ما چندان قانعکننده نیستند. در جهان امروز این تردیدها حتی پررنگتر شدهاند. کار تماموقتِ والد بودن با تمام مسئولیتهایش برای بعضی تصویری ترسناک از آینده میسازد و برای بعضی دیگر درست همان تصویر رویاییشان از زندگی است اما فارغ از تصورات ذهنیمان چه معیاری میتواند نشان دهد که ما واقعا صلاحیت فرزندآوری داریم یا نه؟ این پرسش نهفقط وجودی بلکه اخلاقی هم هست. تصویر خیالی ما از آینده سرنوشت دیگریای را رقم میزند که هیچ نقشی در انتخاب آن ندارد.مارا فان در لوخت تاملی بر فرزندآوریhttps://t.me/Hrman11
.بعضی حقیقتها را نمیشودبا عجله فهمید.باید مدتی با آنها زندگی کرد،باید گذاشت در سکوتِ روزها تهنشین شوند،بعد یک روز میبینیچیزی که زمانی برایت مبهم بود،آرام و بیصدابه روشنترین بخشِ فهمت تبدیل شده است..https://t.me/Hrman11
.انسان ممکن است در زندگی همهچیز را از دست بدهد، اما یک چیز هرگز از او گرفته نمیشود؛ آزادیِ انتخابِ واکنشش به اتفاقاتی که برایش می افتدآنچه کیفیت زندگی ما را رقم میزند، نه ثروت است و نه فقر، نه شهرت است و نه گمنامی، نه سلامت است و نه رنج.آنچه زندگی را معنا میبخشد، شیوهی نگاه ما به واقعیتهای زندگی است؛ اینکه چه معنایی به آنها میدهیم، چگونه با آنها روبهرو میشویم و اجازه میدهیم چه اثری بر جان و روحمان بگذارند.کیفیت زندگی، بیش از هر چیز، بازتاب نگرش ما به جهان و اتفاقات آن است. ویکتور فرانکلhttps://t.me/Hrman11
آروم باشبه دنیا اجازه نده، تو رو خشن کنه!به درد اجازه نده، درونت تنفر ایجاد کنه!به خستگی اجازه نده، ناامیدت کنه!به تلخی اجازه نده، خنده های قشنگتو بدزده!به سختی اجازه نده، آرزوهاتو فراموش کنی!به غم اجازه نده، حال خوبتو رها کنی!و به آینده اجازه نده شیرینی لحظه رو ازت بگیرهhttps://t.me/Hrman11