▶️ فایل صوتیهوش مصنوعی و علوم انسانی | جلسه پنجمچالش‌های اخلاقی-سیاسیبا حضور: حسین دباغJune 20, 202…

ایران ضدامپریالیست نیست؛ حکومتی است که بقای خود را محاسبه میکند✍حسین دباغاین مقاله اخیرا در وبسایت الجزیره منتشر شده و ترجمه آن در زیر آمده است.  🔸 تهران دکترین ضدامپریالیستی خود را به عنوان تعهدی اخلاقی مبتنی بر مخالفت با سلطه، استعمار و هژمونی غرب ارائه می‌دهد. اما ضدامپریالیسم ایران موقعیت‌محور است تا جهانی؛ یعنی وابسته به موقعیتی است که خود در آن قرار دارد. بنابراین، اصل ضدامپریالیستی به شکلی گزینشی اعمال می‌شود.🔸 تعهدات جمهوری اسلامی در دو سطح عمل می‌کنند؛ در سطح اول، دشمنی با ایالات متحده و اسرائیل، حمایت از جنبش‌های هم‌پیمان، و طرد توافق و سازش، سیاست‌های این کشور را هدایت می‌کنند. اما در سطح بالاتر، هنجار دیگری قرار دارد که تعیین می‌کند چه زمانی تعهدات درجه‌اول قابل بازنگری هستند. آن هنجار، حفظ نظام است و اصل ۱۱۲ جلوه نهادیِ آن است.🔸 در طول جنگ ایران-عراق، با توجه به اینکه خطر فوری نه از جانب "شیطان بزرگ" بلکه از جانب صدام حسین متوجه کشور بود، تهران تسلیحات آمریکایی را از طریق کانال‌های اسرائیلی دریافت کرد و وارد مراودات مخفیانه با واشینگتن شد؛ رویدادی که بعدها به رسوایی ایران‌کنترات (ایران‌گیت) معروف شد. پس از حملات ۱۱ سپتامبر و یورش ایالات متحده به افغانستان، دیپلمات‌های ایرانی و آمریکایی در کنفرانس بن برای شکل‌دهی به دولتِ پس از طالبان همکاری کردند.🔸 توافق با دشمن خطر جنگ را کاهش می‌دهد و خفقان اقتصادی را تسهیل می‌کند؛ دو امری که برای شهروندان عادی اهمیت فوق‌العاده‌ای دارند. با این حال، گشایش در خارج به طور خودکار به معنای آزادی در داخل نخواهد بود.🔸 ماشین سرکوب جمهوری اسلامی با تحریم‌ها ساخته نشده است و با رفع تحریم‌ها نیز برچیده نخواهد شد. رفع تحریم‌ها ممکن است سختی‌های معیشتی مردم ایران را تاحدی کاهش دهد، اما بدون اصلاحات سیاسی می‌تواند منابع بیشتری را در اختیار حکومت قرار دهد تا نهادهای سرکوب را حفظ کند.🔸 امکان محتمل‌تری پیش‌روی ماست: سازشی با ایالات متحده که سیستم را حفظ می‌کند اما آن را ذره‌ای به دموکراسی نزدیک‌تر نمی‌سازد. یک شکل از سلطه تسهیل می‌شود و شکلی دیگر تحکیم می‌یابد؛ ایران در برابر حملات خارجی بهتر محافظت می‌شود، اما ایرانیان در برابر حکومت خودیِ خویش بدون حفاظ باقی می‌مانند.ـــــــــــــــــــــــبرای مطالعه متن کامل کلیک کنید یا Instant View را در پایین پست لمس کنید.نسخه انگلیسی مقاله🆔 @hossein_dabbagh

مجموعه نقش عجب برگزار می‌کند:             ✳️ مدرسه حقوق و اخلاق ✳️🔸حقِ ناحق‌بودن🔹 دکتر آرش نراقی🗓⏰ ۲۴ مرداد، ساعت ۱۹ تا ۲۱🔸حقوق‌شناسی گفتگویی بوهمی: معرفی اجمالی نظریه گفتگوی بوهمی برای پژوهشگران حقوق🔹دکتر حسین بیات🗓⏰ ۱۵ مرداد ساعت ۱۸ تا ۱۹🔸نگاهی تکاملی به رابطه حقوق و اخلاق🔹 دکتر هادی صمدی🗓⏰ ۱۷ مرداد ساعت ۱۹ تا ۲۱🔸اخلاق ماشین و حقوق بشر در عصر هوش مصنوعی🔹دکتر حسین دباغ🗓⏰ ۲۱ مرداد ساعت ۱۹ تا ۲۱🔸ارتباط حق و اخلاق نزد ایمانوئل کانت🔹دکتر محمد حسینی۲۸ مرداد ساعت ۱۹ تا ۲۱🔸فضیلت فکری و حق معرفتی🔹دکتر امیر حسین خداپرست🗓⏰ ۳ شهریور ساعت ۱۹ تا ۲۱🔸رابطه‌ی اخلاق و حقوق در اندیشه‌ی رانلد دورکین با تکیه بر کتاب عدالت برای خارپشت‌ها🔹دکتر جواد حیدری🗓⏰ دو جلسه: ۹ و ۱۱ شهریور ساعت ۲۰ تا ۲۲👨‍🎓دبیر علمی مدرسه:دکتر محمد حسینی✅ اطلاعات بیشتر و نام‌نویسی از طریق تلگرام، واتساپ، ایتا، پیامک و تماس با شماره: ۰۹۳۰۶۵۵۳۳۵۷🆔 @naghshe_ajab05

📢 منتشر شد📘 هیوم؛ راهنمایی برای سرگشتگان✍️ مؤلف: آنجلا ام. کاونتری📝 مترجمان: محمد حیدرپور، حسین دباغ🧠 دیوید هیوم از فیلسوفانی است که بیش از آن‌که پاسخ بدهد، پرسش ایجاد می‌کند؛ درباره عقل، تجربه و آنچه بدیهی می‌پنداریم.این کتاب تلاشی است برای فهم منظم و روشن اندیشه هیوم، بدون ساده‌سازی سطحی و بدون پیچیدگی‌های صرفاً دانشگاهی.«هیوم؛ راهنمایی برای سرگشتگان» می‌تواند نقطه شروعی مطمئن برای ورود به یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های فلسفه مدرن باشد.📚 انتشارات کتاب طه🔻جهت تهیه این کتاب در کتابسرای طه با ۲۰ درصد تخفیف کلیک کنید:https://ketabtaha.com/product/ktp-0060163/@tahabooks

مصاحبه با رادیو فردادر این مصاحبه استدلال کردم که جمهوری اسلامی در حال گذار به نوعی الهیات سیاسی تازه است؛ الگویی که در آن روحانیت دیگر سرچشمه مشروعیت نیست، بلکه نقش مهر تأیید و پوشش نمادین قدرت را ایفا می‌کند. همچنین تأکید کردم که تشییع علی خامنه‌ای را نباید به‌سادگی نشانه همبستگی ملی دانست. جامعه ایران عمیقاً چندپاره است و حذف صدای مخالفان از روایت رسمی، نه وحدت، بلکه گسست و تکه‌تکه‌شدن بیشتر جامعه را به دنبال دارد.رادیو فردا: ایران امروز در میانه تحولات بزرگ و چالش های تازه قرار گرفته است. پس از مرگ علی خامنه‌ای در درگیری‌های اخیر با آمریکا و اسرائیل، ایران وارد دوره جدیدی شده و همزمان مسئله تنگه هرمز، به کانونی تازه از تنش ها برای این کشور تبدیل شده است. این وضعیت، همراه با چالش‌های داخلی و فشارهای اقتصادی، آینده ایران را در شرایطی حساس قرار داده، و این پرسش مطرح است که قدرت سیاسی پس از علی خامنه‌ای در نظام جمهوری اسلامی چگونه باز تعریف شده و اینک،‌ تصمیم گیران اصلی این نظام از چه تبار سیاسی هستند؟در همین زمینه،ارزیابی حسین دباغ، استاد فلسفه سیاسی در دانشگاه نورث‌ایسترنِ لندن را جویا شده‌ایم. https://www.radiofarda.com/a/33802144.html@hossein_dabbagh

گروه زبان‌شناسی شناختی انجمن علوم و فناوری‌های شناختی ایران برگزار می‌کند:‌"سلسله نشست‌های علوم شناختی و جنگ""نشست سوم:"ارتقای ظرفیت اخلاقی در عصر جنگ دائمی""سوگیری‌های شناختی، اینترنت و جنگ‌های شناختی"‌سخنرانان:👤 جناب آقای دکتر حسین دباغاستادیار فلسفه اخلاق دانشگاه نورث‌ایسترن لندن‌👤 جناب آقای دکتر حسین شیخ رضاییعضو هیئت علمی موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران‌مدیر جلسه:👤 سرکار خانم دکتر مهری فیروزعلیزادهعضو هیئت علمی دانشگاه طلوع مهر ایران‌📆 زمان: سه‌شنبه ۲۳ تیر ماه، ۱۴۰۵- ساعت ۱۶ الی ۱۸‌🔴 شرکت در این نشست برای عموم علاقه‌مندان آزاد و رایگان است.لینک برگزاری نشست:• https://event.alocom.co/class/beheshti/webinar-cultural‌⚪️ @iacst_ir⚪️ @Ssacssbu🟣 www.instagram.com/iacst_ir🟣 www.instagram.com/brainy.sbu‌#گروه_زبان‌شناسی_شناختی

درباره ضرورت احیای دیالوگ‌ سقراطی ✍حسین دباغبهترین نعمت­ها برای انسان آنست که همه روزه از تقوی و فضایل و سایر چیزهایی که از من شنیده‌اید گفتگو کند و دربارهٔ خود با دیگران تحقیق نماید، چون زندگانی بی تحقیق زندگانی نیست.خطابهٔ دفاعیهٔ سقراط 🔸 دیالوگ سقراطی را غالباً به‌عنوان یک «روش» می‌شناسند: پرسش و پاسخ، آشکار کردن تناقض‌ها، و کوشیدن برای روشن‌تر کردن مفاهیم و تعاریف. همین نگاه روش‌محور سبب شده است تا عموما دیالوگ سقراطی را یک تکنیک آموزشی یا نوعی بازی ذهنی مخصوص کلاس‌های فلسفه در نظر بگیرند🔸 اما من در این نوشته بنا دارم این تلقی «محدود» از دیالوگ سقراطی را کنار بگذارم و از ضرورت «احیاء» و استفاده «گسترده» از دیالوگ سقراطی در زندگی اجتماعی-سیاسی دفاع کنم. ادعای اصلی من این است که دیالوگ سقراطی صرفاً وسیله‌ای برای رسیدن به نتیجه‌ نیست؛ ارزش آن در خود عمل گفت‌وگو نهفته است، در نوعی سلوک فکری و زیست اخلاقی که بدون آن، زندگی به سطحی از بی‌آزمونی و بی‌مسئولیتی فرو می‌غلتد.🔸 دلیل اول من برای ضرورت احیای دیالوگ سقراطی این است که پدیده گفت‌وگو را اساساً «بی‌طرف» نمی­داند.🔸 دلیل دوم من برای احیای دیالوگ سقراطی این است که آن را صرفاً ابزار رسیدن به «نتیجه» نمی‌داند. این نکته به گمان من محور دفاع از دیالوگ سقراطی است: دیالوگ یعنی «پا در کفش دیگری کردن» و خود را جای او گذاشتن.🔸 این «جای دیگری نشستن» پیامد انسانی مهمی نیز دارد: من در گفت‌وگو می‌آموزم دیگری لزوماً شبیه من نیست، و قرار هم نیست شبیه من باشد و شاید اصلاً بهتر که شبیه به هم نیستیم. اگر همگان شبیه به هم باشند، جهان جای خسته­ کننده­ای خواهد بود.🔸 اما نکتهٔ آخر. دیالوگ سقراطی صرفاً در حضور دیگری رخ نمی‌دهد؛ می‌تواند در غیاب دیگری نیز ادامه یابد. ـــــــــــــــــــــــبرای مطالعه متن کامل کلیک کنید.🆔 @hossein_dabbagh