اندکی از تاریخ کهورستانقریه ای در غرب بندرعباس که روزگاری مسیر تردد کاروان های تجاری لار بوده است .…
انتشار: 2026/08/13 14:54 UTCدریافت: 2026/08/15 08:12 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 08:12 UTC
اندکی از تاریخ کهورستانقریه ای در غرب بندرعباس که روزگاری مسیر تردد کاروان های تجاری لار بوده است .این روستا تا کنون به بنامهای مختلفی نام گذاری شده است. گفته می شود در زمان های گذشته از آن به نام کورستان، کوه دش یا د کرده اند. بعد ها در بعضی کتب تاریخی آن را کهورستان نامیده اند ابن بطوطه جهان گرد مسلمان در مورد کهورستان نوشته است: سرزمینی است وسیع با درخت های تنومند و دشت های وسیع در حصار کوهستان.ابن خلدون در کتاب سفرنامه جهانگردی خود از کهورستان بنام گبرستان نام برده است . اما در مورد نام کنونی که " کهورستان " نامیده می شود، بخاطر فراوانی درخت کهور در این روستا می باشد.از جمله نام های دیگری که کهورستان داشته گورستان است به خاطر سکونت خارجی ها در این مکان .به خاطر شباهت وضعیت پوشش گیاهی این منطقه با هندوستان تجار و بازرگانان از این روستا دیدن کرده بودن کهورستان را هندوستان کوچک نامیده اند. سابقه تاریخیکهورستان دارای قدمت چند صد ساله ی می باشد این را می توان با بررسی نوشته هایی که برروی بعضی سنگهای قدیمی حک شده است فهمید در گوشه و کنار مرکز روستا در فاصله ای به طول و عرض 40 کیلومتر باز مانده هایی از قلعه ها و کاخ های خراب شده وجود دارد که در میان خاکروبه ها و جای ساختمان ها می توان آثار زندگی و نیز وسایلی چون چاقو – سلاح برنده سنگهای حکاکی شده و غیره را دید، در این جا ذکر این نکته لازم است که بعلت عقاید خاص ، مردم در روی این مکانها کار کشاورزی انجام نمی دهند و نیز به خاک آنها دست نمی زنند. همچنین گفته می شود که شاید زیر همین خاکها نهفته ای از اشیای قیمتی و سکه های قدیمی باشد. از آثارهای تاریخی دیگراین منطقه می توان مجموعه قناتهای طویلی نام برد که از غرب به شرق کهورستان امتداد دارد. که از شیب روان تا دشت پارو که به قلعه ی پارو معروف است کشیده شده است. طول این قناتها حدود 50 کیلومتر می باشد که به وسیله ی چندین قنات کوچک و بزرگ با هم ارتباط دارد. قدمت این قناتها به زمان شاه عباس می رسد. در دشت پارو قلعه ای است که از زمان شاه عباس به جا مانده و به واسطه ی همین قلعه این دشت، به دشت پارو مشهور است. بخصوص وقتی بارانهای شدید باعث شسته شدن خاک از روی باقی مانده خرابه های ساختمان های ویران شده می شود، قطعات انگشتری و طلا نیز دیده شده است. در مورد این بناها حکایات زیادی نقل می شود. برای مثال گفتهمی شود که در زیر یکی از این بناها که به صورت خرابه باقی مانده است، بیش از 200 نفر در اثر حادثه ای نامعلوم که به ریزش قلعه ای که به یکی از نوادگان شاه عباس تعلق داشته است دفن شده اند. از زمان شاه عباس چندین برکه «آب انبار» بزرگ به جا مانده است به نامهای برکه ی میانبر-برکه ی ستاء-برکه ی زاهد- برکه ی دراز- برکه ی شاهد- برکه ی سلطان- برکه ی نو.از جمله آثار بسیار مهم دیگر کهورستان پل معروف لاتیدان است که بر روی رودخانه کُر قرار داشته است، این پل جزء آثاری است که به ثبت سازمان میراث فرهنگی کشور درآمده است. پل لاتیدان مربوط به دوره شاه عباس صفوی است و جزء طویل ترین پل باستانی ایران است. گفته می شود از طریق پل لاتیدان که بر روی رودخانه کُر قرار داشته بازرگانان، تجار، سیاحان و جهانگردان مسیر بندرعباس به شیراز را می پیمودند. در این مسیر از منطقه زیبا و سرسبز کهورستان می گذشتند. خیلی از این افراد چنان که از نوشته هایشان پیداست به هیچ وجه انتظار دیدن چنین زیبایی در منطقه جنوب ایران که گرم و با طبیعتی خشک است را نداشته اند. چنان که ابن بطوطه و ابن خلدون در خاطرات خود سرسبزی و زیبای کهورستان را تحسین کرده اند.@hogam

