عکس ارسالی یکی از مخاطبان و دوستان خوب نشر حکمت کلمه

گادامر در این مقاله که نخست به‌صورت برنامه‌ی رادیویی ارائه شده بود و بعدها بارها در کتاب‌هایش آن را باز نشر کرد چند مسئله‌ی مهم را صورت‌بندی می‌کند: یک. «در مقابل تعریف رایج، سرشت فهم را از نو تعریف می‌کند.» (هانس گئورگ گادمر، 1395: 134) دو. «زبان را از نو تعریف می‌کند.» (همان: 134) سه. روشن‌سازی و دفاع از مسائل هرمنوتیک که دچار سوءفهم شده‌اند.او با طرح دوباره‌ی موضوع فهم یک‌بار دیگر مسیر شلایر ماخر تا دیلتای و هایدگر را از نو مرور می‌کند و افقی بر افق‌های ماجرای فهم می‌افزاید: یعنی هرمنوتیک در مقام نظریه‌ی عام فهم، هرمنوتیک در مقام روش علوم انسانی، هرمنوتیک در مقام هرمنوتیک هستی‌شناختی و خودفهمی اگزیستانسیال[1]، هرمنوتیک و جدایی‌ناپذیری زبان و فهم و اینجاست که افق دیگر بر افق بحث می‌افزاید: «همبستگی، همبستگی اجتماعی متضمن در زبان». بدین ترتیب این مقاله اهمیت فراوانی در نوشته‌های او دارد.[1]. Self-understandingاین خرده‌نوشته‌ها در پوشه‌های مختلف مانده‌اند، برای چی؟ نمی‌دانم! گفتم کم‌کم اینجا منتظرشان کنم.@andaromidvari

بررسی روایت‌های تطبیقی فلات ایراننشست پنجمچهارشنبه ۲۱ مردادساعت ۱۷:۳۰حضور در این نشست برای همه آزاد و رایگان است اما لازم است با پیام به تلگرام یا اینستاگرام مؤسسه ثبت‌نام کنید.#فریاد_ناصری #روایت#فلات_ایران #زروان#موسسه_اوسان@osan_institutewww.osanschool.ir

ولی‌اله نصری متولد ۱۳۲۴ اهل و ساکن اصفهان، دانش‌آموخته‌ی کشاورزی از دانشگاه جندی شاپور (چمران)، عضو انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، کانون اهل قلم و منتقد ادبی و سینمایی است.از تآلیفات او در زمینه‌ی تأویل و تفسیر منتخبی از آثار برگزیده سینمای ایران و جهان با مضمون ساختار روایی و تصویری فیلم می‌توان به کتاب‌های «از آندره تارکوفسکی تا اصغر فرهادی» از انتشارات گفتمان اندیشه‌ی معاصر و « شعر بی‌پایان» در دو جلد منتشرشده در نشر حکمت کلمه اشاره کرد. یک اثر داستانی با نام «شکوفه‌های آذر» نیز از او در نشر حکمت کلمه منتشر شده است.#نشر_حکمت_کلمه

30book.com/publisher/bps-1-1675/%D9%86%D8… قدیم#نشر_حکمت_کلمه

#نشر_حکمت_کلمه

آن هوای عزیز که در آن نفس می‌کشیدی، این کتانی‌های عزیز، خالی،افتاده جلوی در، و هر چیزِ عزیزی که حالا هستی، پسر عزیزمتو را جار و جنجال‌ها دفن کردند، بدون مراسم.دوربین‌ها، تی‌شرت‌ها، مقالات، اعتراضاتو بَعد تو مُرده بودی. بعضی شب‌ها دلم می‌خواهدتو را از خاک بیرون بکشم و شایسته به خاک بسپارم.زمین را با ناخن‌هایم بکنم تادستانم سرخ شوند و زخم با گِل بیامیزد.دلم می‌خواهد تو را از خاک بیرون بکشم، بگذار باراندو برابر ببارد پیش از آن که بارِ دیگر با تو وداع کنم.شعرهایی متفاوت از شاعری جسور #دنز_اسمیت#مهرداد_شهابی#نشر_حکمت_کلمه