خودشناسی

@haghightx

نور بمون،نه به خاطر خودتواسه خاطر اونایی که بهشون می‌تابیگاهی چاره ای جز ادامه دادن نیست@haghightx

🔶️خدایا دریاب :بیگناهان در بند راقرض داران آبرومندجوانان بیکار.بیمارانمادران چشم به راه من شدنی ها را انجام میدهم و و تمام نشدنی ها را به "تو" میسپارم.یاریمان کن که تو بهترین یاری رسانی@agahi141

به کجا می نگری؟منتظر چه هستی؟او هست،فی الحال هست،همینجا و هم اکنون هست،او بین تو و قلب تو حائل است،او با توست و تو را یاری می کند،اگر یاری اش را حس نمی کنی،این تویی که با او نیستی!@haghightx

انسان در مسیر یادگیری و در جهت اهل معرفت شدن با چهار دشمن طبیعی خود روبر می شود که واقعا ً مهیب اند و بیشتر مردم نیز تسلیم آنها می شوند. هیچ کس نمی تواند طریق معرفت را آغاز کند، بدون آنکه با آنان درگیر شده و آنها را شکست دهد. هرگاه کسی بتواند چهار دشمن خود را به زانو در آورد، آنگاه می تواند قدم در راه معرفت گذارد.هر کسی چهار دشمن طبیعی دارد: ترس، وضوح ذهنی، قدرت و کهولت. بر ترس، وضوح ذهنی و قدرت می توان غلبه کرد، ولی بر کهولت نمی توان پیروز شد. اثر آن می تواند به تاخیر افتد، اما هرگز نمی تواند مغلوب شود. دون خوان@haghightx

"نه خواستن" و "نه نخواستن"، سعد السعود حقیقی است، رهایی از کثرت است، گذر از مرداب و آلوده نشدن است.@haghightx

هیچ وزنه ای سنگین تر از بلند کردن خودت تو روزای ناامیدی نیست.دمت گرم که بلند میشی...دمت گرم که ادامه می دی@haghightx

@haghightx

سلامصبح بخیر کعبه‌ام بر لب آبکعبه‌ام زیر اقاقی‌هاستکعبه‌ام مثل نسیممی‌رود باغ به باغمی‌رود شهر به شهر#سهراب_سپهری @haghightx

کلیدِ طلاییِ قانونِ "کارما" این است که،همیشه از خود بپرس چرا؟! این "چرایی" در اعمال، یک عامل تکاملی مهم است و به خودشناسی منجر می شود. پیش از آنکه دست بکاری بزنی و یا بخواهی وارد اقدامی شوی، از خود بپرس چرا؟! چرا باید این کار را انجام دهم، چرا باید این سخن را بگویم، چرا باید آنجا بروم، چرا باید این چیز به ظاهر خوشمزه را بخورم، چرا باید این تماس را بگیرم، چرا باید به این زن یا مرد توجه کنم، چرا باید به این صدا گوش دهم،چرا باید این نوشته را بخوانم، چرا باید به این راه بروم، ... اگر جوابی قانع کننده که قلبت را راضی کند، یافتی، شجاعانه انجامش بده و از کوچکی و بزرگی کار نترس. اما چنانچه دیدی انجام چنین کاری هم برای خود و هم برای غیر بی فایده است و صرفاً احساسی است که از هوس و توهّم برآمده، از آن پرهیز کن.این خِرَدگرایی علاوه بر آنکه موجب تقویت اراده می شود، باعث خودشناسی نیز می گردد.و خودشناسی یقیناً به خداشناسی منجر خواهد شد.@haghightx

شکارچی بزرگ آن است،که خود را شکار می کند. همواره هشیارانه در صحرای زندگی، در پی شکار خود است. به اوصافش می نگرد، به خواسته هایش می نگرد، به احساسات و عواطفش می نگرد، و در هر ماجرایی، چون عقابی تیز چنگ بر سرشان فرود، آمده، شکارشان کرده، و از روح و جانش بر می چیند. سلوک سالکان، چون شکار شکارچیان است، منتها نه شکار دیگری که شکار خود. او اینگونه طمع، حسد، خودخواهی، تکبر و منیّت را شکار کرده و از شرّشان خلاص میشود.@haghightx

در عبور از ذهن و فکر : خالق این ساختمان و مجموعه فکری ما هستیم. هر چیز که در آن وجود دارد شامل خاطره‌ها، گذشته‌ها، حال و آینده‌ها، کینه‌ها، بغض‌ها، خوشی‌ها و ناخوشی‌ها و غیره همه را ما با اندیشیدن، "هست" کرده‌ایم و هر چیزی که در این مجموعه فکری یا هویت فکری وجود ندارد همه را با نیاندیشیدن فراموش کرده و از یاد برده‌ایم. بنابراین کلیدِ رهایی حول یک محور دور می‌زند:«اندیشیدن یا نیاندیشیدن.»کتاب_به_سوی_فنا " ص ۱۶۴@haghightx

مقام نبودن، بی مقامی است، که بالاترین مقام هاست. در چشم نبودن و در قلب بودن است.@haghightx

الهی به مستانِ میخانه‌اتبه عقل آفرینانِ دیوانه‌اتبه رندانِ سر مستِ آگاه دلکه هرگز نرفتند جز راهِ دلبه اندُه‌پرستانِ بی پا و سربشادی فروشانِ بی شور وشرکه خاکم گِل از آبِ انگور کنسرا پای من آتشِ طور کنبه میخانه‌ی وحدتم راه دهدلِ  زنده و جانِ  آگاه ده#رضی‌الدین‌آرتیمانی‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌@haghightx

سلوک حرکتی است در مراتب نفس. با شروع سلوک و حرکت به سوی خدا، رهرو هر دم از مرتبه‌ای از نفس عبور و به مرتبه بالاتری صعود می‌کند. مرتبه‌ای که در آن قرار دارد نسبت به مرتبه بالاتر دانی و آن مرتبه بالاتر نسبت به مرتبه بالاترش، دانی محسوب می‌شود؛ با ادامه سلوک رهرو از کلیه مراتب خود عبور و به عالی‌ترین مرتبه خود که خداست نائل می‌گردد.با من بودی تو را نمی‌دانستم یا من بودی تو را نمی‌دانستمرفتم ز میان من و تو را دانستم تا من بودی تو را نمی‌دانستم ‌ (فیض کاشانی‌‌)در مراتب پایینِ خود، آدمی غرق در شرک و حجاب و آلوده به گناهان کبیره و در مرتبه نفس اماره قرار دارد، انسان در هر مرتبه‌ای از نفس که قرار دارد، نفس او را به گناهان همان مرتبه سوق می‌دهد و باید توبه مربوط به همان مرتبه را انجام دهد. رهرو از مرتبه نفس اماره شروع می‌کند و به مرتبه نفس مطمئنه می‌رسد.در نظر و دید یک عارف، کل عالم خداست و یک عارف جز خدا نمی‌بیند از بایزید بسطامی نقل است که سی سال جز با خدا صحبت نکرده‌ام و در حالیکه مردم فکر می‌کنند با آن‌ها صحبت می‌کنم.در دید یک شخص عامی و یا مبتدی، عالَم را بدون خدا می‌‌بیند و تفاوت این دو دیدگاه را باید در سفر بین خود و خدا جستجو کرد. انسان هنگامی که در مرتبه خود قرار دارد خود را می‌بیند و خدا را نمی‌بیند و از خود که عبور کرد و رها شد خدا را می‌بیند و خود را نخواهد دید.رهروان_تنها صفحه ۷۸۳@haghightx

تقدیرات ما از درون ما می آید. همه چیز در جان ما دوخته شده است. ما خود جذب کننده ی اتفاقات و ماجراهاییم. تمام آدمهای دور و بر ما، نوع کسب و کار ما، نحوه زندگی ما، حتی محل آن، همه ریشه در درون ما دارند. ما همواره به همان سمت و سویی می رویم که باطن ما هدف گرفته است.محاکمه ی گفتارهایمان و اندیشه هایمان و کردارهایمان، هر آن در وجود خود ما برپاست.تو خود مرکز تقدیرات و تغییرات هستی.کلمه ی تو ، اندیشه ی تو ، اعمال تو ،تقدیرات تو را شکل می دهند.برای تغییر زندگیت، درونت را تغییر بده. برای تغییر درونت، اندیشه هایت را تغییر بده. برای تغییر اندیشه هایت، کلماتت را تغییر بده.@haghightx

اميدوارم خدا❤️برات خوب بخوادقشنگ بخوادبهترينارو بخوادآدم سالم بخوادشغل خوب بخوادسلامتی بخواداونى كه تو دلت هست‌رو بخوادچيزى كه ذوقش‌رو دارى‌رو بخوادسلام صبح بخیر@haghightx

تحمل ابهام یعنی یاد بگیریم به جای جنگیدن با چیزهایی که نمی‌تونیم تغییرشون بدیم، روی چیزهایی اثر بذاریم که واقعاً در اختیار ما هستن.@haghightxسواحل زیبای قشم

مبحث تزکیه نفس :...بدون تزکیه نفس، نه‌تنها در وادی عمل، بلکه در وادی نظر هم لنگ می‌زنیم و جز یک سری اصطلاحات پرزرق‌وبرق‌دار چیزی دیگری نداریم و دستمان خالی است.مهمترین خصوصیت شناخت عرفانی که شاید در منابع دیگر کمتر بر آن تأکید شده این است که این درک و شناخت، موکول و منوط به تبعیت از حق، تزکیه نفس، ریاضت و ترک گناه است.در سایر علوم، علم بر عمل مقدم می‌باشد یعنی ابتدا متعلّم، اقدام به تحصیل علم نموده و سپس از این عمل در عرصه عمل استفاده می‌کند به‌عنوان مثال یک شیمی‌دان ابتدا به تحصیل علم شیمی می‌پردازد، سپس این علم را در عرصه عمل به‌کار می‌گیرد، ولی در عرفان تا عمل به‌ حق صورت نگیرد، شخص به عرفان و شناخت و بینش نمی‌رسد.شرح این درآینه اعمال جو که نیابی فهم این از گفتگو‌ (مولوی‌‌)تا فکر و جان و خیال آدمی از کثرت اوهام و خیالات به‌طور کامل پاک نگردد، محال است که بویی از سرمنزل مقصود به مشام وی رسد.به‌قول شاعر:تا گردوغبار خودی از خود تو نشویی بر سر حقیقت نبری پی سر موییتا نیست نگردی تو از این هست خیالی سخت است رسد دست تو بر پای سبوییرهروان_تنها صفحه ۱۶۸ @haghightx

هر چیزی با انرژی درونی کافی می تواند تحقق یابد، ولی باید آن را ذخیره و پالوده کنیم.کتاب گذر ساحران@haghightx

بسیاری می پندارند که "الطاف الهی" فقط آن چیزهایی است که به انسان عطا می شود. خیر، ابدا اینطور نیست. از اهم الطاف الهی آن است کهچیزهایی را از تو می گیرند. چه ما گمشده در تاریکی های تعلقات و در اسارت انواع باورهای ذهنی و عاطفی مخرّب هستیم و تا همه ی اینها زایل نشود، لقاء حقیقت و رستگاری ممکن نمی نماید. امروزه بهترین دعا اینست که از خدا مسئلت کنیم؛ تمامی مضرّات و بازدارنده هایی را که بر روح و جان مان چسبیده و مانع رشدمان است، به رحمت خویش زایل کند و محو نماید.@haghightx

روزی کسی بزرگی را پرسید؛ سلسله ی شما به کجا می رسد؟!گفت؛ با سلسله کسی به جایی نمی رسد.سلسله زنجیر است و ما دیریست که زنجیرها را گسسته ایم.@haghightx

🔶️آرامگاه پُرصلابت فرزند شاه نعمت‌الله ولی در هند🔸سلطان احمدشاه بهمنی، به‌واسطهٔ دلبستگی به شاه نعمت‌الله ولی، از او دعوت کرد از ماهان به هند بیاید. وی نپذیرفت، اما نوهٔ خویش نورالله را روانهٔ هند کرد. سلطان احمد در محل استقبال از نورالله، مسجد و قریه‌ای بنا نهاد و آن را «نعمت‌آباد» نامید (هالیستر و دانشنامه بزرگ اسلامی) 🔸پس از درگذشت شاه نعمت‌الله ولی، سلطان احمد با ارسال هزینه‌ای گزاف، گنبد و بارگاهی زیبا برایش در ماهان برافراشت که کتیبه‌اش، با تاریخ و نام، هنوز پس از ۶۰۰ سال پابرجاست (فرزام، حمید)  🔸خلیل‌الله، فرزند شاه نعمت‌الله، پس از درگذشت پدر و در دوران سلطنت علاءالدین بهمنی (فرزند سلطان احمد)، خود به هندوستان رفت و پس از مرگ، در منطقهٔ «خلیلیه» آرام گرفت (مستوفی بافقی). آرامگاه او دارای کتیبه‌ای زیبا به خط مغیث شیرازی است.🔸خاندان شاه نعمت‌الله ولی، طی چند قرن، نقش بزرگی در گسترش شعر و ادبیات فارسی در هندوستان داشته‌اند.@agahi141