📌به مناسبت ۳۰ تیرماه، روز جهانی کمتوانی ذهنی، روایتی از کلثوم بزی را با یکدیگر بخوانیم: 📌«به بیم…
انتشار: 2026/07/21 20:36 UTCدریافت: 2026/08/15 10:53 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 10:53 UTC
📌به مناسبت ۳۰ تیرماه، روز جهانی کمتوانی ذهنی، روایتی از کلثوم بزی را با یکدیگر بخوانیم: 📌«به بیمارستان کودکان میروم و برای اولین بار دو چشم سیاه با مژههای سیاه بلند میبینم که با برقی عمیق زل زده است به آدم، به سقف و به خودش؛ و اگر برایش لالایی بخوانی و اسباببازی ببری، تازه میشود یک بچه که لالایی شنیده... بعد، آن دو چشم را از لابهلای مژهها و یک لبخندِ کج، بیصدا و خجالتی را بارها میبینم و با او بازی میکنم... وقتی دلم میخواست، چیزی میگفت و آهنگِ صدایش را میشنیدم که چقدر کُند یا تُند یا شکسته حرف میزد... میتوانستم خالهاش باشم... خیلی دور، خیلی نزدیک؛ درست مثل ستارهها که ما را جایی به هم پیوند زده بود... دو ستاره به آسمان اضافه شده بود... و خاطرهی آن لبخند خجالتی که با تکانِ سرش تا روی شانهاش کش میآمد و میتوانست برای همیشه دوستِ من باشد...»📌«طردِ این کودکان، بیش از آنکه به ناتوانیِ آنها مربوط باشد، نشانهی ناتوانیِ جامعه در ایجاد فضایی امن است. در روز جهانیِ کمتوانی ذهنی، بیایید بهجای تماشا، گلدانی امن برای زیستنِ این ستارهها بسازیم.»وبسایت | اینستاگرام | تلگرام




