«لذت، آغاز و غایت زندگی سعادتمندانه است.» این چیزی بود که اپیکور بر آن تأکید میکرد. او چیزی را تأی…
انتشار: 2026/08/11 15:10 UTCدریافت: 2026/08/13 06:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 06:15 UTC
«لذت، آغاز و غایت زندگی سعادتمندانه است.» این چیزی بود که اپیکور بر آن تأکید میکرد. او چیزی را تأیید میکرد که بسیاری مدتها به آن عقیده داشتند ولی فلسفه به ندرت آن را پذیرفته بود. (در نگاه اپیکور) فلسفهی درست چیزی نبود غیر از راهنمای لذت: «کسی که ادعا میکند هنوز برای فلسفه آماده نیست یا دیگر سنش آن را اقتضا نمیکند، شبیه فردی است که بگوید بسیار جوانتر یا پیرتر از آن است که سعادتمند باشد.»تعداد کمی از فیلسوفان تا آن زمان با چنین صراحتی به علاقهی خود به سبک زندگی لذتبخش اقرار کرده بودند. اپیکور حمایت برخی از ثروتمندان را جلب کرده و از پول آنها برای تأسیس بنیادی فلسفی به منظور ترویج خوشبختی استفاده کرد...به رغم انتقادات، تعالیم اپیکور همچنان طرفدارانی پیدا میکرد. این تعالیم در سراسر حوزه مدیترانه پخش شد؛ مدارس لذت در سوریه، یهودیه، مصر، ایتالیا و گُل-فرانسه امروز- تأسیس شد؛ و این فلسفه پانصد سال نافذ ماند، و فقط به تدریج بر اثر مخاصمه بربرهای خشن و مسیحیان در دوران سقوط امپراتوری روم غربی از میان رفت.حتی از آن پس نام «اپیکور» به شکل صفت به عنوان نشانهای از علایق او به بسیاری از زبانها داخل شد. «لغتنامه انگلیسی آکسفورد؛ اپیکوری: دلبسته لذتجویی؛ خوشگذران، لذت طلب و شکمباره»#تسلی_بخشیهای_فلسفه#آلن_دوباتن#عرفان_ثابتی📚t.me/Ganjine_Ketab-----------------------… 🎶 ☕️ 🚬 🐢 🍀 ما را به دستِ اهلش بسپارید!#گنجینه_ی_کتاب---------------------------------------------