«بازی» از کارکردهای ابتدایی حیات بشر است، تا جایی که اساساً نمیتوان فرهنگ انسانی را بدون مؤلفهای…
انتشار: 2026/08/10 13:10 UTCدریافت: 2026/08/11 11:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/11 11:50 UTC
«بازی» از کارکردهای ابتدایی حیات بشر است، تا جایی که اساساً نمیتوان فرهنگ انسانی را بدون مؤلفهای از بازی تصور کرد. متفکرانی نظیر یوهان هویزینگا، رومانو گواردینی و دیگران از مدتها پیش تأکید داشتند که مناسک آیینی انسانها دربر گیرندهی مؤلفهای از بازی است. مفهوم «بازی» اهمیت ویژهای دارد. از این رو، شایسته است که دادگی ابتدایی بازی انسانی را در ساختار آن مجسم کنیم تا مؤلفهی بازیِ هنر نه فقط به نحو سلبی، یعنی رها از قید و بند غایات، بلکه به مثابهی تکانهای آزاد، نمایان شود. چه زمانی از بازی سخن میگوییم؟ در بازی با آمد و شدِ حرکتی روبهروییم که مدام تکرار میشود-بازی نورها، بازی امواج دریا- جایی که با آمد و شدِ مدام، رفتن به جانبی و آمدن از جانبی، یعنی درواقع با حرکتی روبهروییم که به هیچ غایتی از غایاتِ حرکت گره نخورده است. حرکتی بِالذات؛ ویژگی بنیادی همهی موجودات زنده است.#اهمیت_امر_زیبا_در_زمانه_ما#هانس_گئورک_گادامر#فریدا_فرنودفر📚t.me/Ganjine_Ketab-----------------------… 🎶 ☕️ 🚬 🐢 🍀 ما را به دستِ اهلش بسپارید!#گنجینه_ی_کتاب---------------------------------------------