جمع یعنی بقیهٔ مردم دسترسی به متاع هستی حقیقی ندارند. آن‌ها هم همین درد‌ها و همانیدگی‌ها را سرمایه…

جمع یعنی بقیهٔ مردم دسترسی به متاع هستی حقیقی ندارند. آن‌ها هم همین درد‌ها و همانیدگی‌ها را سرمایه می‌دانند. شما الآن یاد بگیرید از مولانا که این‌ها سرمایه نیستند، بگذار این‌ها را زندگی با فضاگشایی آرد کند.و اگر فضا را باز کنی با انتخاب، با میل، با اشتیاقِ شما که من می‌خواهم این‌ها خُرد بشوند، آرد بشوند، و نگذاری غولانِ اندیشه روی شما اثر بگذارند، اگر کسی آمد گفت نه، این‌ها را نگه دار، این‌ها سرمایه‌ است، در مثلاً بخشیدن رنجش‌ها، با کسی مشورت نکن.اگر رنجیدی از کسی مثلاً همسرت، فوراً ببخش. دلیل نیاور با خودت، نگذار کسی شما را پشیمان کند. سبب‌سازی نکن به این دلیل، به این دلیل، این سرمایه‌ است، من باید نگه دارم. هر کدام از این‌ها یک عقرب است، نیش می‌زند به شما. تا به متاع هستیِ حقیقی برسی و از این آسیاب بروی بیرون.آسیاب یعنی دائماً داریم خُرد می‌شویم ما. خب بگذار همانیدگی‌هایت خُرد بشود. چه‌جوری؟ فضا را باز کن در فضای گشوده‌شده [شکل‌۱۰ (حقیقت وجودی انسان)] همین است، بگذار زندگی برایت خُرد کند و برو بیرون از این آسیاب [شکل ۹(افسانه من‌ذهنی)].تا زمانی که این همانیدگی‌ها در مرکز شما هستند و شما در ذهن زندگی می‌کنید، یعنی توی آسیاب هستید، زیر فشار هستید. تا درد شما را مجبور کند، بگذارید آرد بشود. درست است؟چون نباشد قوّتی، پرهیز بِهْدر فرارِ لا یُطاق آسان بِجِهْ📚(مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۴٩۶)لا یُطاق: که تاب نتوان آوردنآسان بِجِهْ: به‌ آسانی فرار کن.➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖شما می‌دانید انسان قوّت گذاشتن چیز‌ها را در مرکزش ندارد، برای همین می‌گوید «فرارِ لا یُطاق». فرارِ لا یُطاق یعنی یک وضعیتی که شما تحملش را نمی‌توانید بکنید، تاب نمی‌توانید بیاورید. دردهایی که از گذاشتن چیز‌ها در مرکز و همانیدن با آن‌ها به ما چیره می‌شود، ما را خُرد می‌کند، مریض می‌کند، از بین می‌برد، اسمش را گذاشته فرارِ لا یُطاق.شما که نمی‌توانی تحمل کنی، آسان بلند شو. تا می‌بینی با یک چیزی همانیده شدی، بلند شو، بگو من نمی‌توانم، من توانش را ندارم. مولانا گفته من مریض می‌شوم، از بین می‌روم. اگر قوّت نباشد، پرهیز بهتر است.اگر شما با یک انسان همانیده شدید، جدا شدنش این‌قدر سخت بوده، دیگر با انسان دیگر همانیده نشو. بله؟ دیگر چیز جدید به مرکزت نیاور. اگر دیدی یک چیزی، یک انسانی دارد توجهت را می‌دزدد، دارد می‌آید مرکز شما، بگو نه نه نه نه، من بَسَم است دیگر، من می‌خواهم به زندگی زنده بشوم.چون آب باش و بی‌گره، از زخمِ دندان‌ها بجِهْمن تا گره دارم، یقین می‌کوبی و می‌سایی‌ام🌺(مولوی، دیوان شمس، غزل ۱۳۸۷)مانند آب باش بی‌گِره، از پهلوی چیز‌ها رد شو. اگر گِره همانیدگی داشته باشی در مرکزت، دراین‌صورت خداوند شما را خواهد کوبید و خواهد سایید. «چون آب باش و بی‌گره، از زخمِ دندان‌ها بِجِهْ»، شما آب می‌خورید دندان‌هایتان چیزی را خُرد نمی‌کند، ولی یخ بخورید، یخ را خُرد می‌کند دندان‌ها. شما هم آب باشید. من تا گِره داشته باشم، تو حتماً من را می‌کوبی و می‌سایی. گِره در مرکز ما برای زندگی قابل تحمل نیست.وگر خضری دراشکستی به ناگه کشتیِ تن رادر این دریا همه جان‌ها چو ماهی آشنایستی🌺(مولوی، دیوان شمس، غزل ۲۵۲۱)خِضر نماد جاودانگی است. اگر شما کَشتی تن را بشکنید، یعنی هیچ‌چیز از من‌ذهنی شما باقی نماند، شما جاودانه شده‌اید و نماد خِضر هستید. درست است؟ اگر خِضری، یعنی یک خِضر، یعنی شما. حالا، یک موقع است شما من‌ذهنی‌تان را می‌شکنید، یک موقع است یک خضر قوی می‌آید که مولانا یکی‌اش است، می‌تواند همهٔ کَشتی‌های تن را بشکند.اگر ما همت داشته باشیم و این آموزش مولانا را در جهان پخش کنیم، این مولانا می‌تواند تَن‌ها را بشکند، من‌های ذهنی را بشکند. این دانشی که شما یاد می‌گیرید از مولانا، این سطحش خیلی بالا است، بسیار نیرومند است. اگر تکرار کنید، من‌ذهنی شما را می‌شکند، خُرد می‌کند، شما راحت می‌شوید.پس یک خِضری هست، می‌ترسد که اگر من این من‌ذهنی را بشکنم، من‌ذهنی نباشد، چه‌جوری زندگی می‌کنم؟ می‌گوید نه نترس، اگر بشکند، این من‌ذهنی هیچ‌چیز نماند، جان شما، همان جان اصلی شما در دریای خداوند، در دریای یکتایی شنا کردن را بلد است، چون قبلاً آن‌جا بوده دیگر.و اگر یک خِضر قوی بیاید، تمام من‌های ذهنی را بزند بشکند، همهٔ جان‌ها نباید یا حسادت کنند یا مقاومت کنند، آقا ما می‌ترسیم. نه، همهٔ جان‌ها بلدند آن‌جا، چون همهٔ جان‌ها از جنس او هستند، بروند شنا کنند. یعنی بدون من‌ذهنی همهٔ آدم‌ها می‌توانند زندگی‌شان را به‌طور عالی ادامه بدهند، با خِرد زندگی خودشان را اداره کنند.بعد آن‌ موقع شما ممکن است با من‌ذهنی و با دید ذهنی می‌پرسید، چگونه؟! خب من‌ذهنی بلد بود، که اگر جواب شما را یکی می‌توانست با اندیشه بدهد که می‌داد دیگر. برای چه گفت:🔟6️⃣1️⃣ ۴۹ 🔟6️⃣1️⃣