اگر چرخ وجود من از این گردش فروماندبگرداند مرا آن کس که گردون را بگرداند(مولوی، دیوان شمس، غرل 592)…

اگر چرخ وجود من از این گردش فروماندبگرداند مرا آن کس که گردون را بگرداند(مولوی، دیوان شمس، غرل 592)مَثَل ورود انسان از کودکی به بزرگسالی، مانند مسافری است که به شهری ناشناخته آمده و نه جاده‌هایش را بلد است و نه مقصد را می‌داند و نه حتی رانندگی درست بلد است، مدام از مردم شهر آدرس می‌پرسد ولی هر کس از ظن و گمان خودش آدرسی به او می‌دهد و خیلی‌ها عمدا به او آدرس غلط می‌دهند، به خودش می‌آید و می‌بیند بنزینش در حال تمام شدن است و نه هتلی پیدا کرده و نه به مقصد خاصی رسیده‌است و حتی چند باری تصادف هم کرده‌است، مسافر با خودش می‌گوید دیگر به ذهن خودم اتکا می‌کنم ولی هر روز گمراه تر می‌شود و فقط دور خودش می‌چرخد و ماشینش هر روز خراب‌تر می‌شود، درتمام مسیر تابلوهای راهنما وجود داشتند ولی گویی چشمش آنها را نمی‌دید و حتی شهردار آن شهر، رانندگانی حاذق که تمام مسیر و مقصد را بلد بودند را مدام تبلیغ می‌کرد، ولی مسافر همچنان اصرار داشت که خودش اتوموبیل خرابش را در مسیر گمراهی براند، نهایتا مسافر به خودش آمد و دید، در جاده‌ای دور افتاده و در وسط بیابانی تنها مانده‌است، آنقدر دور شده که حتی بنزین برای برگشت ندارد و هیچ لذتی از مسافرتش نبرده و حتی به هتل یا مکان امنی نرسیده است که با خیال راحت استراحت کند، وقت مسافرتش هم تمام شده و باید شهر را ترک کند، ما انسان ها نمی‌بینیم که خداوند ماه و خورشید را با آن عظمت، بدون ذره ای اشکال، در زمان درست می‌گرداند، خدایی که اگر ذره‌ای زمین را نزدیک تر یا دورتر از خورشید قرار می‌داد، اصلا حیات در زمین شکل نمی‌گرفت، ما به خدایی که کهکشان‌ها را مدیریت می‌کند اعتماد نداریم که فرمان زندگی خود را به دستش بدهیم که ما را از کوتاه ترین و آسان ترین مسیر(صراط المستقیم) به درست ترین مقصد برساند.از خدا جوییم توفیق ادببی‌ادب محروم گشت از لطف ربّ(مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت 78)این بی‌اعتمادی من ذهنی به خداوند، همان بی‌ادبی است، به ذهن رفتن در این لحظه مَثَل همین مسافر گمراه شده‌ است، ما در این لحظه ساکن نمی‌مانیم تا راهنمایی خدا را دریافت کنیم و او زندگی ما را براند و به ذهن می‌رویم، زیرا فکر می‌کنیم خدا کافی نیست یا همه‌ چیز درست و سر جای خودش نیست، ما به ذهن می‌رویم زیرا فکر می‌کنیم تدبیر او در مقابل قضا و کنفکان خداوند می‌تواند کاری بکند، در واقع ما به عنوان من ذهنی بی‌ادب و گمراه هستیم و فقط مگر لطف خداوند توفیق ادب را شامل حال ما کند.❤️فاطمه از اندیمشکt.me/GanjeHozourMessages