فکر و خواسته های من ذهنی جدی نیستند، هر چقدر فضا را باز کنیم هوشیاری ما از جسم به صورت نظر تغییر پی…
انتشار: 2026/08/15 05:34 UTCدریافت: 2026/08/15 10:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 10:00 UTC
فکر و خواسته های من ذهنی جدی نیستند، هر چقدر فضا را باز کنیم هوشیاری ما از جسم به صورت نظر تغییر پیدا می کند، مراقب قرین های خود باشیم. زندگی به دل ما نظر می کند، ما باید با تمرکز روی خود آینه خود را پاک نگه داریم. فکر و خواسته های من ذهنی هیچکدام جدی نیستند دل ما باید مانند کوه شود، بی نهایت ریشه داری.هیچ حادثه بیرونی ما را تکان نمی دهد، یاد می گیریم بی نهایت حضرت است این بارگاه و بهتر و بهتر می شویم، خداوند فقط به دل پاک ما نظر می کند نه دلی که پر از کاسه سودا وغم است.این ها جز ضروریت های زندگی نیستند. با فضا گشایی جنس خود خداوند را آنجا بگذاریم، زندگی از جنس فراوانی است و من هم به عنوان امتدادش از جنس او می شوم. دل نباشد غیرِ آن دریایِ نور دل نظرگاهِ خدا وآنگاه کور؟!مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ٢٢۶٩ریزۀ دل را بِهِل، دل را بجوتا شود آن ریزه چون کوهی از اومولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ٢٢۷۱بِهِل: رها کن.بجو[ی]: (جُستن) جستوجو کن، پیدا کن.🌺🌿🌺🌿تمام همانیدگی های ما خیال است و ما دائم در خیال هستیم و در خیالات خود دنبال خداوند می گردیم.پیر راه پیر عقل است نه کسی که موی سفید دارد، به خداوند بخواهیم برسیم این به موی سفید نیست. با خواندن مولانا بینش او را می گیریم، از ستیزه من ذهنی رها شویم، اشتباهات خود را پیدا کنیم. ما همانیدگی ها را جای خدا گذاشتیم و می گوییم بالغ هستیم.دامنِ تو آن نیاز است و حضورهین منِهْ در دامن آن سنگِ فُجورفُجور: تبهکاری، گناه کردنتا ندرَّد دامنت زآن سنگهاتا بدانی نقد را از رنگهاسنگ پُر کردی تو دامن از جهانهم ز سنگِ سیم و زر چون کودکاناز خیالِ سیم و زر، چون زر نبوددامنِ صدقت درید و، غم فزودکِی نماید کودکان را سنگ، سنگ؟تا نگیرد عقل، دامنْشان به چنگپیرْ عقل آمد، نه آن مویِ سپیدمو نمیگنجد در این بخت و امیدمولوی، مثنوی، دفتر سوم، ابیات ۲۲۷۳-۲۲۸۰صراحی از اندیشه👇t.me/GanjeHozourMessages




