در باغ گیاهشناسی «آپتکارسکی اوگورود» کدوهای غولپیکری با وزن حدود ۴۰۰ کیلوگرم به نمایش گذاشته شده…
انتشار: 2026/08/02 23:22 UTCدریافت: 2026/08/14 23:27 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 23:27 UTC
در باغ گیاهشناسی «آپتکارسکی اوگورود» کدوهای غولپیکری با وزن حدود ۴۰۰ کیلوگرم به نمایش گذاشته شدهاند. رقم آنها «Atlantic Giant» است؛ یکی از محبوبترین ارقام میان دوستداران ضربالمثل «اندازه مهم است»!رکورد ما متعلق به کدویی به نام «دوسیا» از شهر لوخووِتسی است که ۶۴۵ کیلوگرم وزن داشت.اما در جهان، این «دوسیاها» تا ۱۱۰۰ کیلوگرم هم رشد میکنند! چرا این کدوها تا این اندازه غولآسا میشوند؟اول از همه، مسئله به ژنتیک مربوط است: همه این هیولاها به گونهٔ «کدوی غولپیکر» با نام علمی Cucurbita maxima تعلق دارند.دوم اینکه در این کدوها، آوند آبکش بهتر رشد کرده است؛ بافتی انتقالی که گلوکز، یعنی مهمترین محصول فتوسنتز، را به بخشهای مختلف گیاه میرساند.سوم اینکه برخی کشاورزانی که در پرورش کدوهای غولپیکر تخصص دارند، یاد گرفتهاند از مزایای میکوریزا استفاده کنند. میکوریزا نوعی همزیستی میان ریشهٔ گیاه و قارچهاست؛ یک رابطهٔ برد-برد که در آن قارچها کربوهیدراتهای مورد نیازشان را دریافت میکنند و کدوهای عظیم نیز به آب و مواد معدنی دسترسی بیشتری پیدا میکنند.این غولها حدود ۹۸ درصد از آب تشکیل شدهاند، بنابراین بعید است بتوان آنها را خوشطعم دانست؛ مگر اینکه طعم آبکی را دوست داشته باشید.با این حال، میتوان از داخل آنها برای تخمیر سبزیها و میوههای خوشطعمتر استفاده کرد. برای مثال، در روسیه داخل کدوهای رقم «استوفونتووایا» خیارشور درست میکردند.میتوان کلم و سیب را هم داخلشان تخمیر کرد. حتی میشود شراب کدو را مستقیماً درون خود کدو تهیه کرد و بعد آن را هم تخمیر کرد.@Foodtesttechnique