بدو گفت شاپور کز بوستاننرست از چمن کینهٔ دوستان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چو او برگذشت این دو بیدادگرازو بازگشتند پر کینه سر👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همی بود گشتاسپ دل مستمندخروشان و جوشان ز چرخ بلند👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ز دیبا و از جامهٔ نابسودکه آن را شمار و کرانه نبود👤 فردوسی@FerdowsiPoet

برفتند یکسر سوی بارگاهچو بشنید بنشست بر گاه شاه👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ز هر گونه با او سخن راندمهمه هرچ گفتی بر او خواندم👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چو برگشت و آمد به درگاه قصرببخشید دینار چندی به نصر👤 فردوسی@FerdowsiPoet