شاهنامه فردوسی - شعر و اشعار حکیم ابوالقاسم فردوسی

چو هومان و کلباد و فرشیدوردکجا هست گودرز زیشان بدرد👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بیامد به نزدیک ایران سپاهبه سر بر نهاده کیانی کلاه👤 فردوسی@FerdowsiPoet

برین رای زان مرز گشتند بازهمه دل پر از خون و جان پر گداز👤 فردوسی@FerdowsiPoet

برآهخت شمشیر و اندرنهادگیا را ز خون بر سر افسر نهاد👤 فردوسی@FerdowsiPoet

یکی گفت کین رنج هست از گناهپشیمانی و سنگ بردن به راه👤 فردوسی@FerdowsiPoet

کتایون چنان دید یک شب به خوابکه روشن شدی کشور از آفتاب👤 فردوسی@FerdowsiPoet

دو بهره ز ایرانیان کشته بوددگر خسته از رزم برگشته بود👤 فردوسی@FerdowsiPoet

فرستاد گوینده‌ای را ز رومکه در خاک شد تاج شیروی شوم👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بدو گفت شاپور کز بوستاننرست از چمن کینهٔ دوستان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

یکی جادوی بود نامش ستوهگذارنده راه و نهفته پژوه👤 فردوسی@FerdowsiPoet

تو گویی به سنگستم آگنده پوستو گر آهنست آنکه نیز اندروست👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به ایوان ضحاک بردندشانبر آن اژدهافش سپردندشان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به آتش بداد آنچ پذیرفته بودسخن هرچ پیش ردان گفته بود👤 فردوسی@FerdowsiPoet

که ارجاسپ را بود مهتر پسربه خورشید تابان برآورده سر👤 فردوسی@FerdowsiPoet

مرا سالیان هست هفتاد و هشتندیدم که کشتی بر او بر گذشت👤 فردوسی@FerdowsiPoet

اگر با من از داد پیمان کنیزبان را به پیمان گروگان کنی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به هریک یکی گاو داد و خریز لوری همی ساخت برزیگری👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بایران بمردان ندانندمانزنان کمربسته خوانندمان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

اگر برگشایم سراسر سخنسر مرد نو گردد از غم کهن👤 فردوسی@FerdowsiPoet

کزین سرو سیمین بر ماه‌روییکی نره شیر آید و نامجوی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

تن رخش بسترد و زین برنهادز یزدان نیکی دهش کرد یاد👤 فردوسی@FerdowsiPoet

که این نامداران ایرانیانبگردید زین لشکر چینیان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

پی ژنده پیلان به خون اندرونچنان چون ز بیجاده باشد ستون👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ز تاراج ویران شد آن بوم و رستکه هرمز همی باژ ایشان بجست👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چنین گفت با آسیابان که خیزسواران ببر خون دشمن بریز👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چو آن مهتر آمد سوی خان خویشبه مهمان بیاراست ایوان خویش👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همه هرچ در چین و را بنده بودبه پوشیدشان جامه‌های کبود👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چو شب گشت بشنید آواز گرگسکندر بپوشید خفتان و ترگ👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ازین ننگ دارد خردمند مردبه گرد درِ ناسپاسی مگرد👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به شادی نشست از بر تخت و گاهبیاسود یک چند گه با سپاه👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بدو گفت کای شاه گردن فرازسخنهای بهرام چون شد دراز👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چنین داد پاسخ که نشنیده‌امچنین نام هرگز نپرسیده‌ام👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ازان کوه راه بیابان گرفتغمی گشت و اندیشهٔ جان گرفت👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بنام تو بر پاسبانان به شببه ایران و توران گشایند لب👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بدو گفت شاپور کای نیک‌بختمن این خانه بگزیدم از تاج و تخت👤 فردوسی@FerdowsiPoet

نشست از بر زین و ره برگرفتخم منزل جادو اندر گرفت👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ندانم که دیدار باشد جز اینکه داند چنین جز جهان آفرین👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به آسایش و نیک‌نامی گرایگریزان شو از مرد ناپاک رای👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به در بر همه فرش دیبا کشیدبیامد به قیصر بگفت آنچ دید👤 فردوسی@FerdowsiPoet

مگر کو دهد بازمان زندگیبماند بزرگی و تابندگی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بپوشید خفتان و خود بر نشستیکی تیغ زهر آب داده به دست👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بفرمود پس دیو ناپاک رابه آب اندر آمیختن خاک را👤 فردوسی@FerdowsiPoet

یکایک بپرسید و بنواختشانبه رسم مهی پایگه ساختشان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بدو گفت سوی سکندر خراموزین مرز و از ما مبر هیچ نام👤 فردوسی@FerdowsiPoet

نژند آن زمان شد که بیداد شدبه بیدادگر بندگان شاد شد👤 فردوسی@FerdowsiPoet

پس آگاهی آمد ز فرخ پسربه مادر که فرزند شد تاجور👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بشد بخت گردان ترکان نگونبه زاری همه دیدگان پر ز خون👤 فردوسی@FerdowsiPoet

گر از ما به دلش اندرون کین بودبریدن سر دشمن آیین بود👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ز هر شهر دور و به نزدیک آبکه خوانی ورا هنگ افراسیاب👤 فردوسی@FerdowsiPoet

تن آسانی و شادی افزایدتکه با شهد او زهر نگزایدت👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به سه سال و سه ماه و بر سر سه روزتهی ماند زو تخت گیتی فروز👤 فردوسی@FerdowsiPoet

کمان مهره و شیر و آهو و گورگشاده بر و چربه دستی به زور👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بدو گفت رستم که ای شوربختکه هرگز مبادا گل آن درخت👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همی بست بر باره رهام تنگبه برگستوان بر زده طوس چنگ👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بیاورد لشکر ز رود فراتبه هامون سپه بیش بود از نبات👤 فردوسی@FerdowsiPoet

جهاندار باید که او را به رنجنماند بجای و شود سوی گنج👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چنین گفت با ریدک ماه رویکه رو مر پرستندگان را بگوی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

سرش را ز تن برکنم در زمانز خونش کنم جویهای روان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

سپاه کیان بانگ برداشتندهمی نعره از ابر بگذاشتند👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بیارید گفتا سیاه مرانبردی قبا و کلاه مرا👤 فردوسی@FerdowsiPoet

سدیگر کسی کو به روز نبردبپوشد رخ شید گردان به گَرد👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ز تخت اندر آمد به زین برنشستبرفت و میان بندگی را ببست👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همش داد و هم دین و هم فرهیهمش تاج و هم تخت شاهنشهی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

کنون این سرای و نشست منستهمان زاولستان به دست منست👤 فردوسی@FerdowsiPoet

تو کردی همه جنگ را دست پیشسپه را تو برکندی از جای خویش👤 فردوسی@FerdowsiPoet

جهان ویژه کردم به برنده تیغچرا دارد از من دل شاه میغ👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ستاننده گر ناسپاست نیزسزد گر ندارد کس او را به چیز👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بلشکر گه آمد بگردن سپرپیاده پر از گرد و آسیمه سر👤 فردوسی@FerdowsiPoet

سلیح سه کشور سه گنج سه شاهسراپرده و لشکر و تاج و گاه👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به قلب اندرون قارن رزم‌زنابا گرد کشواد لشگر شکن👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ترا شرم بادا ز ریش سپیدکه فرزند کشتی ز بهر امید👤 فردوسی@FerdowsiPoet

اگر مایه اینست سودش مجویکه در جستنش رنجت آید به روی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همه خوردنیشان ز مردم بدیپری چهره‌ای هر زمان گم بدی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ز یاقوت وز تاج و انگشتریز دینار وز جامهٔ ششتری👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همان رسم شاپور شاه اردشیرهمی داشت آن شاه دانش‌پذیر👤 فردوسی@FerdowsiPoet

یکی تیر دیگر بیانداخت شیرسپر بر سر آورد مرد دلیر👤 فردوسی@FerdowsiPoet

مرا هم سلیحست و هم زر به گنجنیاورد باید کسی را به رنج👤 فردوسی@FerdowsiPoet

یکی نامور زان پسندیده دهگذر کرد بر وی که او بود مه👤 فردوسی@FerdowsiPoet

پدید آمد آن چادر مشکبویبه عنبر بیالود خورشید روی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همی‌گفت و پاسخ نداد ایچ‌کسز گفتن زبانها ببستند بس👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چو لشکر سراسر برآشوفتندبه گرز و تبرزین همی کوفتند👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چنین داد پاسخ که: دیدم تراز گردنکشان برگزیدم ترا👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همه ترک و چین زیر فرمان تورسیده به هر جای پیمان تو👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بزرگان و ترکان خاقان چینبیایند و بر ما کنند آفرین👤 فردوسی@FerdowsiPoet

توی آفریننده و کامگارفروزندهٔ جان اسفندیار👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بماناد این شاه با مهر و دادندارد جهان چون تو خسرو به یاد👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به دینار اسپی خرید او پسندیکی کم‌بها زین و دیگر کمند👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به شاه جهاندار نامه بدادشنیده بگفت از لب رشنواد👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بدان گیتی او جای نیکان گزیدنگیری تو آرام کو آرمید👤 فردوسی@FerdowsiPoet

خریدارم این را گر آید به جایبه فرخنده نام و پی رهنمای👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ز دانا سخن بشنو ای شهریارجهان را برین گونه آباد دار👤 فردوسی@FerdowsiPoet

که من رفتنی‌ام به دیگر سرایتو باید که باشی همیشه به جای👤 فردوسی@FerdowsiPoet

یکی باغ بد کش و خرم سرایجوان اندر آمد بدان سبز جای👤 فردوسی@FerdowsiPoet

و دیگر کش از بن نباشد خردخردمندش از مردمان نشمرد👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به لشکر بفرمود پس پهلوانکه بیدار باشید و روشن‌روان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

شنید این سخن زال برپای خاستچنین گفت کای خسرو داد و راست👤 فردوسی@FerdowsiPoet

گر ایدون که او را بود راستیشود دین زردشت بر کاستی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

محمّد بدو اندرون با علیهمان اهل بیتِ نبیّ و ولی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

دو لشکر که آن را کرانه نبودچو اسکندر اندر زمانه نبود👤 فردوسی@FerdowsiPoet

که او با بزرگان ایران زمینچه کردست از نیکوی روز کین👤 فردوسی@FerdowsiPoet