پیام داد:«ڪجایی؟»نوشتم: در پناهِ خیالے ڪہ از تو ساخته‌ام؛جایے میانِ التهابِ انتظارو شڪوهِ دوست داشت…

‌ جرم این دل همه آنست که دل عاشق توست چه بگنجد به خیالم که خیالمپُرِ توست...!#راحم_تبریزی‌

شوق  دیدار تو دارم ، ره پایانم  نیست ،بیش از این رنج مده ، طاقت هجرانم نیست ،غافلی از من دیوانه که چون میسوزم .؟سوختم ، سوختم از هجر که درمانم نیست ،به خدا از تب عشق تو به جان آمده ام ...داد از بخت بدم ، زلف پریشانم نیست ،همه دانند که تو نابترین شعر منی ...آسمان سحرم ،  کوکب رخشانم نیست ‌،من نه ان شاعر شعرم که بگویم غزلی ...به خدا درد دلست ، غنچه ی خندانم نیست ،راحم_تبریزی

زخم پرواز اگر در غزلِ لال من استکوله باری ز غمِ پنجره بر بال من استخیره تا دورترین نقطهٔ آینده شدمچه کسی ضامنِ آیندهٔ امسال من است؟دیده ام گاه غریبانه کسی را ببرندغافل از این که همین حادثه در فال من استسرنوشتی که کمین کرده به دامش برسممثل یک سایه که بی فاصله دنبال من استبروید ای همهٔ هستی من دور شویدعاقبت یک وجب از خاک زمین مال من است...۷۷/۱۱/۲۷#نجمه_زارع

همه خوشدل اینکه مُطرب بزند به تار، چنگیمن از آن خوشم که چَنگی بزنم به تارِ مویی.. فصیح‌الزّمان شیرازی

من از همه ممنون و کمی بیشتر از توبا اینکه دلم خورده فقط نیشتر از توگفتی که شکایت نکن از من، گله کم کنآخر به چه کس؟ هست مگر خویش‌تر از تو؟رسوا منم از خواستنت، دور شو در شهرپیدا نشود عاقبت‌اندیش‌تر از توخنجر نزنی بی‌سپرم زخم زیاد استصدباره قَدَر بوده کسی پیش‌تر از تومن تشنه‌ی یک جرعه محبت، تو بیابانقبل از تو همه مفلس و درویش‌تر از تواز هر گذری بی تو گذشتم رد اشک استای فاصله‌ی گمرک و تجریش، تر از تو!#مریم_صفری

جان پس از عمری دویدن لحظه‌ای آسوده بودعقل سرپیچیده بود از آنچه دل فرموده بودعقل با دل روبه‌رو شد صبح دلتنگی بخیرعقل برمی‌گشت راهی را که دل پیموده بودعقل کامل بود، فاخر بود، حرف تازه داشتدل پریشان بود، دل خون بود، دل فرسوده بودعقل منطق داشت حرفش را به کرسی می‌نشانددل سراسر دست و پا می‌زد ولی بیهوده بودحرف منّت نیست اما صد برابر پس گرفتگردش دنیا اگر چیزی به ما افزوده بودمن کیم؟! باغی که چون با عطر عشق آمیختمهر اناری را که پروردم به خون آلوده بودای دل ناباور من دیر فهمیدی که عشقاز همان روز ازل هم جرم نابخشوده بود #فاضل_نظری .