🔻🔺️می‌گریزم از نوشتن‌تواژه‌ها چه تکه‌پاره‌اندگویه‌ها بریده‌لبدرد در عمق استخوانجای زخم توی کوچه‌ کو…

شب همه ما یکی بود، اما تاریکی‌ هایمانفرق داشت.- ناشناس

«رومن ناگل»(رمانس خاموشِ)🎼🎼🥀🦋✅ @ClassicMusic3

معمولاً هنرجویان و دانشجویان جوان بعد از مدتی کوتاه طراحی و نقاشی کردن ، احساس میکنند باید حرف مهم یا جدیدی در نقاشی بزنند . یا ویژگی خاص یا دستخط مخصوص به خودشان را برای شناخته شدن داشته باشند . عموم مردم هم به طور کلی دوست دارند نقاشها حرفی سیاسی یا فلسفی بزنند یا امضا هنرمند را بشناسند . و معمولاً انتظاری که از یک سیاستمدار یا خبرنگار و نویسنده دارند از نقاشها هم دارند . در واقع ممکن است نقاش به مرور زمان دچار کمبود ایده یا حرف جدید بشود و یا در دنیای سفارش گرفتار میشود و یادش میرود که از طراحی و نقاشی کردن میتواند لذت ببرد .فراموش میکند که میتواند با کنار هم قرار دادن چند شی یا رفتن به طبیعت یا پارکی و کشیدن درختی یا کشیدن حالتی یا چهره ایی از طراحی کردن لذت ببرد . فراموش میکند که جهان طراحی و نقاشی می‌تواند برای لذت بردن از دیدن و نگاه کردن به پیرامون باشد . برای اینکه نقاشی کنید احتیاج به فلسفه یا استیتمنت نیست . همه چیز را میتوان از درون و نگاه به جهان در نقاشی نشان داد .پس راحت بنشینید و از هر چیزی طراحی و نقاشی کنید و لذت ببرید . به همین سادگی .

گرت چو نوحِ نبی صبر هست در غمِ طوفانبلا بگردد و کامِ هزار ساله برآیدحافظ@Jabemag

همیشه بخشی از آدم جایی جا می‌ماند.آدم می‌روداما بخش مهمی از او جایی جا می‌ماند؛در اتاق کودکی،زیر درختانی،یا در چشم‌های عابری...آدم نمی‌داند چه گم کرده است!همیشه بخشی از او نیست...@Yadegari_To