📊 اطلس بازار سرمایه ایران🔹 ۱. اندازه بازار سرمایهارزش بازار بورس و فرابورس: ۱۷,۶۰۰ همتارزش دلاری…
انتشار: 2026/08/14 09:56 UTCدریافت: 2026/08/14 18:11 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 18:11 UTC
📊 اطلس بازار سرمایه ایران🔹 ۱. اندازه بازار سرمایهارزش بازار بورس و فرابورس: ۱۷,۶۰۰ همتارزش دلاری بازار: حدود ۹۱.۷ میلیارد دلارشاخص کل: حدود ۵.۲ میلیون واحدP/E بازار: ۶.۷EV/EBIT بازار: ۶.۸🔹 ۲. عملکرد مالی شرکتهای بورسی (TTM)درآمد کل: ۱۰,۶۶۷ همتسود خالص: ۲,۶۱۰ همتحاشیه سود خالص: ۲۴.۵٪🔹 ۳. اقتصاد کلاننقدینگی کشور: ۱۷,۲۰۰ همتتولید ناخالص داخلی (با دلار ۱۵۰ هزار تومان): حدود ۲۶۰ میلیارد دلارنرخ دلار بازار آزاد: ۱۹۲ هزار تومان 🔹 ۴. نسبتهای کلیدیارزش بازار / نقدینگی: ۱۰۲٪درآمد شرکتها / نقدینگی: ۶۲٪سود خالص / نقدینگی: ۱۵٪ارزش بازار / GDP: حدود ۳۵٪درآمد شرکتها / GDP: حدود ۲۱٪🔹 ۵. صنعت صندوقهای سرمایهگذاری (۳,۰۰۰ همت)درآمد ثابت: ۱,۷۳۴ همتطلا: ۶۶۸ همتسهامی: ۱۲۳.۵ همتبخشی: ۹۹.۵ همتاهرمی: ۱۰۱ همتسایر صندوقها: ۲۷۴ همت🔹 ۶. بازارهای کالاییارزش معاملات بورس کالا: ۵,۱۵۴ همتمعادل ۳۰٪ نقدینگیمعادل ۱۹٪ GDPارزش معاملات بورس انرژی: ۴۸۹ همتمعادل ۲.۸٪ نقدینگیمعادل ۱.۸٪ GDP🔹 ۷. تمرکز بازارارزش ۱۰ شرکت بزرگ: بیش از ۴۰٪ ارزش بازارارزش ۱۶ شرکت بزرگ: بیش از ۵۰٪ ارزش بازاربزرگترین صنعت: سرمایهگذاریدومین صنعت: تولید فلزات گرانبهای غیرآهنیجمعبندیبازار سرمایه ایران با ۱۷.۶ هزار همت ارزش بازار، ۱۰.۷ هزار همت درآمد سالانه و ۲.۶ هزار همت سود خالص، در نرخ دلار ۱۹۲ هزار تومان ارزشی معادل حدود ۹۲ میلیارد دلار دارد؛ یعنی ارزش کل بازار سهام تنها حدود ۳۵ درصد تولید ناخالص داخلی کشور است. این موضوع نشان میدهد که در صورت بهبود متغیرهای کلان اقتصادی، افزایش سودآوری شرکتها و کاهش ریسکهای سیستماتیک، ظرفیت رشد ارزش بازار همچنان قابل توجه است. ۱۳ مرداد۱۴۰۵شرکت کارگزاری پویشhttps://t.me/eghtesademaa
پستهای تلگرام — اقتصادما
کالابرگ مردادماه برای ۳ گروه حذف شداز مردادماه زمان شارژ کالابرگ تغییر کرده؛ گروه اول پانزدهم، گروه دوم بیستوپنجم و گروه سوم پنجم ماه بعد میتوانند از یارانه غیرنقدی استفاده کنند.در نتیجه، سرپرستان خانواری با رقم پایانی کد ملی ۷، ۸ و ۹ کالابرگ مردادماه را دریافت نمیکنند.https://t.me/eghtesademaa
مردم در حسرت خانه؛ بانک مسکن صاحب ۱۲۲ ویلا، هتل و مهمانسرا!درحالیکه بانکها مکلف به واگذاری اموال غیربانکی هستند، اطلاعات منتشرشده از بانک مسکن نشان میدهد این بانک دولتی در پایان سال ۱۴۰۴ همچنان ۱۲۲ فقره ویلا، هتل، مهمانسرا و باشگاه در اختیار دارد.ارزش روز این املاک بیش از ۹.۸ هزار میلیارد تومان برآورد شده است؛ رقمی قابلتوجه برای بانکی که مأموریت اصلی آن تأمین مالی بخش مسکن است.ویلاهای دریاکنار قدیم: بیش از ۳ همتباشگاه فرمانیه: ۱۵۷۴ میلیارد تومانویلاهای دریاکنار جدید: ۱۰۹۵ میلیارد تومانهتل گمبرون: ۱۰۰۰ میلیارد تومانهتل سلام: ۹۸۴ میلیارد تومانحالا یک سؤال ساده از مدیران بانک مسکن؛ بانکی که قرار است گره از خانهدار شدن مردم باز کند، چرا باید نزدیک به ۱۰ هزار میلیارد تومان ویلا، هتل، مهمانسرا و باشگاه داشته باشد؟اگر بانکها مکلف به واگذاری اموال غیربانکیاند، تکلیف این ۱۲۲ ملک چه میشود و چه زمانی قرار است از فهرست داراییهای بانک مسکن خارج شوند؟/بانک نیوزhttps://t.me/eghtesademaa
آثار منفی و ریسکها (بهویژه در اجرای عجولانه یا بدون پیششرطها):- افزایش فوری هزینه حملونقل و کالاها ← فشار تورمی کوتاهمدت و کاهش قدرت خرید.- ریسک اعتراضات اجتماعی و بیثباتی سیاسی (با توجه به تجربه ۱۳۹۸ و شرایط فعلی معیشتی و امنیتی).- ایجاد بازار سیاه یا صفهای طولانی اگر سهمیهبندی سختگیرانه بدون قیمتگذاری منطقی باشد.- اگر منابع آزادشده شفاف و هدفمند به مردم برنگردد، بیاعتمادی عمیقتر میشود و اصلاح ناپایدار میماند.- در شرایط رکود یا محدودیت ارزی شدید، فشار مضاعف بر تولید و اشتغال.جمعبندی: شرایط ایران برای اصلاح قیمت بنزین از نظر الزامات بانک جهانی/IMF ضعیف است، بهخصوص در حوزههای مالکیت قوی، ثبات کلان، حکمرانی شفاف و پشتیبانی اجتماعی. اصلاح قیمتی موفق نیازمند تدریجیبودن، بسته جبرانی قوی و شفاف، اقناع عمومی، و اقدامات مکمل علیه قاچاق و ناکارآمدی است. بدون اینها، ریسک شکست سیاسی-اجتماعی بالاتر از منافع اقتصادی کوتاهمدت خواهد بود. تجربه جهانی و داخلی نشان میدهد اصلاح یارانه انرژی در محیط بیاعتمادی و تورم بالا، بدون مدیریت دقیق اقتصاد سیاسی، بهندرت پایدار میماند.https://t.me/eghtesademaa
https://x.com/drahimloo/status/2088979338695766042?s=52تطبیق الزامات موفقیت اصلاحات اقتصادی (از دیدگاه بانک جهانی و صندوق بینالمللی پول) با اصلاح قیمت بنزین در ایران، و تحلیل آثار احتمالی✍️عبداله رحیم لوی بنیسشرایط فعلی ایران (ناترازی شدید تولید و مصرف بنزین حدود ۲۰–۲۵ میلیون لیتر در روز، واردات چند میلیارد دلاری، یارانه سنگین، تورم بالا، فشار معیشتی، خاطره اعتراضات ۱۳۹۸، و احتیاط دولت در افزایش قیمت) را در نظر بگیرید. اصلاح قیمت بنزین (افزایش تدریجی یا پلکانی به سمت قیمت تمامشده یا نزدیک به آن) را با هر الزام تطبیق میدهم. ۱. مالکیت ملی (Ownership)دولت و نهادهای تصمیمگیر باید برنامه را «مالک» بدانند و آن را بهعنوان سیاست داخلی و ضروری معرفی کنند، نه تحمیلی یا واکنشی.در ایران: مالکیت ضعیف تا متوسط است. دولت پزشکیان و مقامات انرژی (مانند سازمان بهینهسازی) ناترازی را میپذیرند و سناریوهایی مانند محدودسازی سهمیه یا نرخ سوم را بررسی میکنند، اما از افزایش قیمت آشکار اجتناب میکنند و بر «مدیریت غیرقیمتی» تأکید دارند. مجلس و گروههای سیاسی نیز حساسیت بالایی دارند. تجربه سالهای گذشته نشان میدهد اصلاحات بنزین اغلب نیمهکاره رها شده یا با عقبنشینی همراه بوده است. بدون اجماع قوی در رأس حاکمیت و ارتباط شفاف با مردم، مالکیت واقعی شکل نمیگیرد.۲. ثبات اقتصاد کلاناصلاحات ساختاری در محیط با تورم پایین و پایدار و انضباط مالی موفقترند.در ایران: این شرط تقریباً برقرار نیست. تورم بالا (گزارشها حول ۶۰–۷۰ درصد یا بیشتر در برخی برآوردها)، کسری بودجه ساختاری، فشار ارزی و وابستگی به درآمدهای نفتی/واردات بنزین وجود دارد. افزایش قیمت بنزین در چنین فضایی میتواند انتظارات تورمی را تشدید کند و هزینه حملونقل و کالاها را بالا ببرد. بدون مهار همزمان نقدینگی و کسری بودجه، آثار تورمی کوتاهمدت غالب میشود.۳. حکمرانی خوب، نهادهای قوی و شفافیتشفافیت در هزینهکرد منابع آزادشده، مبارزه با فساد و قاچاق، و ظرفیت نهادی برای اجرای عادلانه.در ایران: ضعف جدی وجود دارد. قاچاق گسترده بنزین (۱۰–۲۰ میلیون لیتر در روز طبق برآوردها)، رانت در زنجیره توزیع و خودرو، و بیاعتمادی عمومی به نحوه بازگشت منابع به مردم (تجربه یارانههای نقدی قبلی) مانع است. بدون شفافیت کامل در مورد اینکه درآمد حاصل از اصلاح قیمت دقیقاً کجا میرود (کالابرگ، یارانه هدفمند، یا جبران کسری بودجه) و بدون کاهش قاچاق، اصلاح از نظر اجتماعی مشروعیت پیدا نمیکند. ظرفیت نهادی برای هدفگیری دقیق دهکها نیز محدود است.۴. پشتیبانی سیاسی-اجتماعی و مدیریت اقتصاد سیاسیاجماع نسبی، ارتباط شفاف، شبکههای ایمنی اجتماعی قوی برای بازندگان، و زمانبندی مناسب (ترجیحاً اوایل دوره سیاسی).در ایران: این شرط بسیار ضعیف است. فشار معیشتی بالا، کاهش قدرت خرید، و خاطره اعتراضات خونین ۱۳۹۸ باعث ترس شدید از شوک قیمتی شده است. حدود نیمی از خانوارها خودرو ندارند و یارانه بنزین عمدتاً به دارندگان خودرو (دهکهای بالاتر) میرسد، اما افزایش قیمت به سرعت به تورم عمومی منتقل میشود و اقشار ضعیف را بیشتر تحت فشار قرار میدهد. دولت فعلاً ترجیح میدهد سهمیهها را محدود کند تا شوک قیمتی ایجاد نکند. بدون بسته جبرانی قوی، شفاف و فوری (مثل افزایش کالابرگ یا یارانه نقدی هدفمند) و اقناع عمومی، ریسک ناآرامی اجتماعی بالاست.۵. توالیبندی، بستهبندی و تناسب با شرایط کشوراصلاح تدریجی، همراه با اقدامات مکمل (بهبود بهرهوری خودرو، کاهش قاچاق، توسعه حملونقل عمومی، و اصلاحات نهادی)، و طراحی متناسب با واقعیتهای ایران.در ایران: طراحی فعلی بیشتر به سمت سهمیهبندی هوشمند و نرخهای چندگانه حرکت کرده است که نوعی توالی محتاطانه است. اما بدون بستهبندی کامل (مثلاً همزمان با اصلاح استاندارد خودرو، مبارزه واقعی با قاچاق و شفافیت ارزی) و بدون زمانبندی واقعبینانه، اثر محدود میماند. شرایط جنگ/تحریم و محدودیت واردات نیز پیچیدگی بیشتری ایجاد کرده است. رویکرد «شوک ناگهانی» با شرایط فعلی ایران سازگار نیست؛ رویکرد تدریجی + جبرانی مناسبتر است.۶. ظرفیت اجرایی و عوامل مکملظرفیت دولت برای اجرا، هماهنگی بین نهادها، و واقعبینی مالی-سیاسی.ظرفیت اجرایی در حوزه توزیع سوخت و کارت سوخت نسبتاً وجود دارد، اما هماهنگی بین دستگاهها، مقاومت منافع ذینفع (قاچاقچیان، برخی تولیدکنندگان خودرو) و محدودیت منابع برای جبران کامل، چالشبرانگیز است.تحلیل آثار احتمالی اجرای اصلاح قیمت بنزین👇https://t.me/eghtesademaa