#انکنتباکیالشیءفابکللحسین با سر و پای برهنه حالا پشت در آمده گریان پسرش رسم این است پسر وقت و…
انتشار: 2026/08/12 17:22 UTCدریافت: 2026/08/13 06:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 06:20 UTC
#انکنتباکیالشیءفابکللحسین با سر و پای برهنه حالا پشت در آمده گریان پسرش رسم این است پسر وقت وداع می نشیند به کنار پدرش سر اورا به بغل میگیرد تا بیاید نفس مختصرش جدّش اما به سر جسم علی آنقدر سوخت که خم شد کمرش هفت دفعه ولدی گفت ولی.. غیر خس خس نرسید…روایات بسیاری گواهی میدهند که معصوم را جز معصوم نمیتواند غسل و کفن و دفن کند. این حجتی است الهی؛ چرا که تغسیل و تدفین و نماز پیامبران نیز، بر عهدهی جانشینان آنان است. سنتی است از پیامبران گذشته که وصی، متولی این امر باشد.همانگونه که امیرالمؤمنین (ع)، وصی رسول خدا بود و خود بر پیکر پیامبر اکرم (ص) نماز خواند و او را غسل و کفن کرد.و در همین مسیر، هر امامی تنها به دست امام بعدی غسل داده میشود. چنانکه در وصایای ائمه اطهار نیز آمده است که: «امام را جز امام نمیتواند غسل دهد.»به همین سبب بود که امام سجاد (ع)، به طریقی خارقالعاده (طی الارض) به کربلا آمد و بدن مطهر سیدالشهداء را به خاک سپرد. و یا هنگامی که امام رضا (ع) در طوس به شهادت رسید، امام جواد (ع) به قدرت الهی از مدینه به خراسان آمد و غسل و کفن پدر را به عهده گرفت.این سنت الهی، نه تنها اتمام حجت بر مردم است بلکه نشانهی آشکار وصایت و استمرار امامت در زمین میباشد.#اما…از نگاه من، از آن جایی که بعد از امام حسین، وصی هر امامی فرزند اوست پس میتوان گفت لحظهی جان دادن پدر، پسر بر بالین او حاضر است...چقدر این لحظه سخت است...حالا تصور کنین این اتفاق برعکس بیفتد:یعنی پدر لحظهی مرگ پسرش بر سر بالین او باشد...یعنی پدر داغ جوان ببیند...لحظه ای تصور کنید، اگر پدری صحنهی مرگ پسرش را ببیند چه میشود؟ برایتان میگویم💔امام حسین وقتی بر بالین علی اکبرش رسید که دیگر او را قطعه قطعه کرده بودند. با زانوها تا کنار جسد علی آمد. بلند بلند در مقابل لشکر دشمن گریه میکرد و صدا می زد: ولدی، ولدی، ولدی! دیدند خم شد و صورت به صورت علی گذاشت و با بغضی جانسوز ناله زد: «على الدنيا بعدك العفا»... 🏴 امام رضا (ع) به ما آموختند:اگر برای چیزی گریهات گرفت برای حسین بن علی (ع) گریه کن... #شهادتامامرضاعلیهالسلاممی توان دید ز چشمان ترش..چقدَر درد گرفته جگرشخبر رفتن خود را آورد..با عبایی که کشیده به سرشصورتش خاکی خاکی شده بودبس که افتاد میان گذرشوسط حجره به خود میپچیدغرق تب بود تن محتضرشتشنه لب بود و میفتاد مدامعکس گودال میان نظرشاو مگر گل پسر فاطمه نیست؟پس چرا نیست کسی دوروبرش؟!قبل از آنیکه کسی برخیزد..به مدینه برساند خبرش..با سر و پای برهنه حالاپشت در آمده گریان پسرشرسم این است پسر وقت وداعمی نشیند به کنار پدرشسر اورا به بغل میگیردتا بیاید نفس مختصرشجدّش اما به سر جسم علیآنقدر سوخت که خم شد کمرشهفت دفعه ولدی گفت ولی..غیر خس خس نرسید از ثمرشیک عبا بود و هزاران اکبرکربلا پرشده بود از اثرش#سیدپوریاهاشمی
پستهای تلگرام — " دو خط شعر "
صبح سپیده دمکه عَلَم میزند به چرخدارد سرِ قیام تو یا مرتضی علی...
آیا از دنیا جز پنبه و کفن با خود برد؟اره والاشاعری هم میفرماید که:ای بشر از چه گمان کردی که دنیا مال توستورنه پنداری که هر لحظه اجل دنبال توستهرچهخوردی، مال مور و هرچه هستی مال گورهرچهداری مال وارث،هرچهکردی مال توست...
داشتم عکسهای گالریمو نگاه میکردم که چشمم خورد به این شعر؛ شعری که روی این تمثال مبارک نوشته شده و به امیرالمؤمنین علیهالسلام نسبت داده شده:خُذِ القناعةَ من دنیاک وارضی بهاوأجعل نصيبك منها راحةَ البدنوأنظر لمن ملك الدنيا أجمعهاهل راح منها بغير القطن والكفنقناعت را از دنیایت برگیر و به آن راضی باش،و سهم خود از دنیا را آسودگیِ تن قرار بده.و بنگر آنکس را که تمام دنیا را مالک شد؛آیا از دنیا جز پنبه و کفن با خود برد؟
بز و گوساله و... سقیفه نبوده طویله بوده!
در سال 1345 هجری قمری در شهر پیشاور پاکستان مجلس مناظره ای بین تنی چند از علمای اهل سنت و عالم برجسته شیعی سلطان الواعظین شیرازی برگزار گردید که طی آن شش نفر از تجار سرشناس و خوانین با نفوذ پاکستان از عقائد باطل خود دست برداشته و به ریسمان محکم الهی چنگ زدند.…موسی اگر نبیست و هارون اگر علیست گوساله حقِ غصب خلافت نداشته...#محسنعربخالقی
آیا میدانید گوساله سامری امت اسلام کیست؟در سال 1345 هجری قمری در شهر پیشاور پاکستان مجلس مناظره ای بین تنی چند از علمای اهل سنت و عالم برجسته شیعی سلطان الواعظین شیرازی برگزار گردید که طی آن شش نفر از تجار سرشناس و خوانین با نفوذ پاکستان از عقائد باطل خود دست برداشته و به ریسمان محکم الهی چنگ زدند. این نوشتار بخشی از این واقعه است: 🔴عالم سنی: امروز که درباره ی صحبت های دیشب شما فکر می کردم به این نتیجه رسیدم که گویا شما با سحر بیان در صدد اثبات خلافت بلافصل علی کرم الله وجهه هستید آخر چگونه ممکن است دستوری از ناحیه رسول الله (ص) در مورد خلافت علی کرم الله وجهه صادر شده باشد و با این حال پس از رحلت پیامبر، اصحاب بزرگ رسول خدا فرد دیگری را به عنوان خلیفه برگزینند. 🟢عالم شیعه: برای این اشکال پاسخ بسیار است؛ اما به مقتضای بحث یک جریان تاریخی را برایتان بیان می کنم. حضرت موسی هنگام عزیمت به کوه طور، هارون را جانشین خود معرفی نمود. اما مردم گول سامری را خوردند و از تبعیت هارون دست برداشتند. هر چه هارون آنها را از این کار منع می فرمود، گوششان بدهکار نبود و حتی در صدد قتل هارون بر آمدند. در قرآن مجید پس از نقل این جریان، گفتار هارون را خطاب به موسی پس از برگشت آن حضرت از کوه طور چنین نقل می نماید «ای پسر مادرم! این قوم مرا خوار شمردند و نزدیک بود مرا به قتل برسانند».شما را به خدا تعصب را کنار بگذارید و منصفانه قضاوت کنید! آیا این اجماع بنی اسرائیل بر ترك هارون دلیل بر حقانیت سامری می تواند باشد؟! تصور نمی کنم که اجماع بنی اسرائیل بر این امر باطل از اجماع ادعایی شما بر خلافت ابوبکر ضعیف تر باشد... بعد از وفات نبی اکرم (ص) همان مردمی که توصیه های آن حضرت را در مورد خلافت علی (ع) شنیده بودند؛ امیرالمومنین را کنار گذارده و به دنبال دیگران به راه افتادند. از علمای خودتان نقل شده است که وقتی آتش به درب خانه ی علی بردند و با تهدید آن حضرت را برای اخذ بیعت به مسجد آوردند، امیرمۆمنان (ع) خود را به قبر پیامبر رسانید و همان جملاتی که هارون به موسی گفت را به پیامبر عرض کرد.«این علی در دنیا و آخرت برادر من است و خلیفه ی من در اهل من است. او وصی من و وارث علم من و ادا کننده ی دیون من است. مال او از من و مال من از اوست. نفع او نفع من و ضرر او ضرر من است. هر کس او را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر کس او را دشمن بدارد مرا دشمن داشته است است »--------رسول خدا (ص):ای علی! منزلت تو نزد من، مانند منزلت هارون نزد موسی است. (هارون، وصی و جانشین حضرت موسی بود)صحیح البخاری ج۵،ص۱۲۹از امام باقر (ع) نقل شده است:مردم پس از رحلت رسول خدا (ص) همانند كسانی شدند كه جمعی از هارون و گروهی از گوساله پیروی كردند.الکافی، ج۸، ص۲۹۶.