شعر : هوشنگ ابتهاجدکلمه : سیمااسعدیشب آمد و دل ِ تنگم هوای خانه گرفت دوباره گریه ی بی طاقتم بهانه…
انتشار: 2026/08/10 07:04 UTCدریافت: 2026/08/14 15:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 15:05 UTC
شعر : هوشنگ ابتهاجدکلمه : سیمااسعدیشب آمد و دل ِ تنگم هوای خانه گرفت دوباره گریه ی بی طاقتم بهانه گرفت
پستهای تلگرام — کانال اشعار و دکلمه های سیمااسعدی
شعر می آید دلم را می بَرَدمی بَرَد تا ناکجا ، تا دورهاتا به آنجایی که زیر ِ آفتابرَخت ِ تن ، وا می کنند انگورها ...#سیما_اسعدی @delsoroudeh
شیرازه ی شب بین که به یکباره فروریخت!از هیمنهی صبح ِ لطیفی که بپاخاست ...#سیما_اسعدی
پیداست نمی زند به آزادی سَرروحی که گرفت خو، به دیوار، دگرآموخته شد هرآنکه یک عمر، به خواببیدار چو شد، شنید : آزادی پَر ...!#سیما_اسعدی #دلرباعی#بداهه
تهی ست حنجره از ، جذبه ی تلاوت ِ عشقیکی به داد ِ اذان گوی شهر ِ ما برسدتمام بُعد ِ مسافت ، به کام خواهد شداگر که مانده غریبی ، به آشنا برسدنماز ِ عشق ِ من آنگه ، عیار خواهد یافتکه دل به سینه ، به پابوس ِ مقتدا برسد#سیما_اسعدی
غزل 362 حضرت سعدیدکلمه : سیمااسعدیمرا دو دیده به راه و دو گوش، بر پیغام@delsoroudeh@delsoroudeh2
چشمان ِ من ، دو دست ِ تمنّا را بر چشم ِ شب نِمون ِ تو ، می بندداز پشت ِ قاب ِ پنجره ، این صبح استبر سُکر ِ این مغازله می خندد ...#سیما_اسعدی
