شمع یک شب اینچنین میگفت با پروانه ایاز چه میگردی به گردم مست یا دیوانه ایسوخت بال زر نگارت از شرر ا…

میرود از دل صفا و مهر و طاقت نیز همهمچو زندانی مرا ایام و فرصت نیز همنیست دیگر صحبت مردانگی کو راستیراستی گمگشته همراهش صداقت نیز همیاری اندر کس نمیبیند اگر شاعر بدانمن نمیبینم به همراهش مروت نیز همگر مشوش گشته شعرم از عروض و مابقیگشته ویران این سرا و این عمارت نیز همگر چه بردند از نظر یاران مرا کو همرهیتا دهم جان بر سر مهر و رفاقت نیز همشمع ره بودی مرا دردانه ای لیلا صفترفت و همراهش ز کف شد ان هدایت نیز همکاش می امد ز ره بار دگر تا جان دهماز امین خویش خواهد آن امانت نیز هم@darvishname

ای که فقدانت منت بر دل و جان باری نیستجز منت در همه ایام بدان یاری نیستدامن خویش کشیدی و شدی از بر منکار دل بی تو بجز ناله و جز زاری نیستهمه گفتند رها کن سر یاری چون نیستدر دلش مهر تو دانم که ز من عاری نیستشد نصیب همگان روی تو ای گل ز چه روحاصل من ز تو ای ماه بجز خاری نیستغم هجران تو بردست ز کف طاقت ماکو شبی تا ز غمت سیل نظر جاری نیسترفتی و دل به گرو بردی و پنهان گشتیچه توان گفت جز اینت به جهان کاری نیستدل ما بردی و دادی به غمش این نه عجبچه بگویم که تو را رسم نگهداری نیستسر درویش بشد خاک سر کوی تو ماهحاصل عشق به درگاه تو جز خواری نیست@darvishname