#تالشه_شعر #شعر_تالشیآخ اِی دْل بَه تْه چیچی آبَه مَزونسْه آبَه أشتْه دیم و أشتْه دَندونأشتْه جان،…

روستای متش اسالم یکی از ییلاق های زیبای اسالم است. #کانال_چمه_اسالم© @ChamaAsalem

دَستون ( آواز ) زیبای تالشی 🎼#هوشنگ_حاج_بداغی 🎤 مستند ایرانگرد - جواد قارایی 🎥پخش از شبکه یک سیما 📺#کلیپ_های_تالشی#کانال_چمه_اسالم© @ChamaAsalem

🌿دَستون تالشی، فقط یک آواز نیست؛…صدای زندگیه… صدای مادرانی که سال‌ها پیش، لابه‌لای شالیزارها 🌾و باغ‌های تالش، 🌿همراه با دست‌های خسته‌شون آواز می‌خوندن. 🌾🍃گاهی برای بچه‌ای که کنار مادر آرام گرفته بود،💞گاهی برای کودکی که در گهواره خوابش می‌کردند،و گاهی هم در میان کار و زحمتِ روزانه، برای اینکه خستگیِ دست‌ها با آوازِ دل سبک‌تر بشه.دَستون، بخشی از فرهنگ شفاهی مردمان تالشه؛💚آوازی که سینه‌به‌سینه از مادران و زنان به نسل‌های بعد رسیده، بی‌آنکه روی کاغذی نوشته شده باشه.هر نغمه‌اش انگار بخشی از یک زندگی قدیمی رو با خودش حمل می‌کنه؛بوی خاکِ خیس، سبزیِ شالیزار، صدای باران، کودکی، مادر و خانه‌ای که هنوز گرمای آواز در آن زنده است. 🤍شاید امروز خیلی از آن صداها کمتر شنیده شوند،اما دَستون هنوز در حافظه‌ی تالش زنده است؛مثل قصه‌ای که مادر برای فرزندش می‌خواند و آرام‌آرام، همراه با لالایی، به نسل بعد می‌سپارد. 🌿#کانال_چمه_اسالم© @ChamaAsalem

#بیشتر_بدانیمهر روز یک مطلب در مورد تالشانامروز علل نفوذ زبان ترکی و گیلکی در تالش قسمت پنجم  امروزه نیز زبان ترکی آن جا ها عمومیت بیشتری دارد که مرکز و مقر استقرار حکومت بودند .هر چه فاصله ی مردم بومی با مقر حکومت بیشتر و تماس آنها  با عوامل حکومتی کمتر بود به همان نسبت تاثیر پذیری آنان از زبان ترکی نیز کمتر و برتری زبان تالشی در آن ها محسوس تر است .دوم عامل اقتصادی اصولا تالش ها کمتر به مشاغل بازرگانی و داد وستد می پرداختند و حتی می توان گفت که هنوز تالش ها بازرگان خوبی آن چنان که از دیگر نقاط ایران می شناسیم نیستند . شاید از دلایل عدم علاقه ی آنان  به بازرگانی ،صداقت و وارستگی فطری و باطنی آنان می باشد.  اگر به تاریخ  تکامل سوداگری یا مرکانتلیسم در اروپا و دیگر مناطق آسیا توجه کنیم و مفهوم علمی و عملی دو اصطلاح اقتصاد سیاسی و سیاست اقتصادی را مورد مداقه قرار  دهیم  به یک سری قانونمندی های کلی برای تحقق این دو اصطلاح و به کار گیری اصول آن پی می بریم که شرایط  اولیه آن در تالش وجود نداشته است . تالش ها عمدتا اقتصادی خود کفا داشته اند و برای تامین نیازهای خود کمتر به تولیدات مناطق مجاور وابسته بودند.  غذای اصلی مورد نیاز را خود تامین می کردند و پوشاک خود را نیز تهیه می کردند ومازاد محصول بین جلگه نشینان و کوه نشینان مبادله می شد و به همان نسبت که از مصرف کالاهای دیگر مناطق  بی نیاز بودند ، کالای چندانی هم به بازار های مناطق مجاور عرضهنمی کردند .تعجبی ندارد  اگر می بینیم که تالش ها حتی زیور آلات ،آیینه و ابزار مورد نیاز خود را تولید می کردند .به نظر می رسد عوامل جغرافیایی ،طبیعی مانند جنگل های انبوه و بیشه زارها، رودخانه های سیلابی ،کوهستان های سخت ،اراضی باتلاقی در ناحیه ی جلگه اي و حتی اقلیم پرباران ،مشکلات ارتباطی و دسترسی زیادی برای آنان ایجاد می کردند تا جایی که ترجیح  می دادند به جای جستجو در مناطق مجاور برای کالاهای مورد نیاز به تولید آن بپردازند ‌.اما حرکتی که به دنبال پویایی عصر مرکانتیلیست‌ها و رواج سوداگری آغاز شده بود می کوشید که گستره‌ای فراگیر داشته باشد .به همین دلیل تالش هم از روند این تحول نمی توانست به دور مانده و به اقتضای شرایط محیطی در انزوای جغرافیایی بسر برد .به دنبال این روند سوداگران و بازرگانان مهاجر با استقرار در آبادی های ساحلی مانند لیسار،کرگانرود،حویق ،آلالان،دیناچال و سایر نقاط که اغلب با پیشوند بازار نامگذاری شده بودند ،ابتدا مرکز تجاری ثابتی بدست آوردند که هم کالای بومی تالشان را خریداری می کردند و هم این که محصولات کارخانه ای عصر صنعتی را به آنان عرضه می داشتند .بیشتر این بازرگانان مستقر در بازارهای ثابت و شرکای دوره گرد آنان را که چرچی یا جارچی نامیده می شدند ،مهاجرین ترک زبان تشکیل می دادند که از باکو یا اردبیل و خلخال به این بازارها آمده بودند .پایان پنجم منبع فصلنامه تحقیقات تالش شماره ۲ زمستان ۱۳۸۰ ص۱۵الی ۲۷ مطلب چاپ شده در ماهنامه سرزمین نوروز بهار تالش سال ۹۴  شماره ۶۷  ص ۲۶ و۲۷ نویسنده مقاله اقای دکتر محمد تقی رهنمایی استاد دانشگاه محقق و پژوهشگر نویسنده مطلب مجید نعمتی سیاهمزگی#کانال_چمه_اسالم© @ChamaAsalem

​#زیباییهای_طبیعت_تالش#کانال_چمه_اسالم© @ChamaAsalem

.وقتی اولین پرتوهای خورشید، شالیزار را نوازش میدهد، تو از قبل در گل و لای کمر خم کرده ای. نه برای خودت، برای سفره های خالی. کفش های گل چسبیده ات، ترک خورده از شوری آب و عرق پیشانی تو، حکایت هر روزه عشق و امید به خوشه های طلایی برنج است.کشاورز برنج، تو در هر دانه سفیدی که به سفره ها میرسانی، تکه ای از خاطرات را بر جا میگذاری؛ از شبهایی که بیدار بودی تا آب به موقع به ریشه برسد، از روزهایی که آفتاب پشتت رو سوزاند تا خوشه ها طلا بشوند...گوشه ای از زحمات کشاورزان برنج در قالب برنامه تلویزیونی روشون آو تهیه کننده: سعدی انصاری کارگردان: کاووس پوراخگری مدیر تولید: استاد حاجی بداغی دستیار کارگردان: هانیه داداشیان دستیار تهیه: اسلام غسالی تصاویر هوایی: رضا رفیع زاده #کانال_چمه_اسالم© @ChamaAsalem