💡ولتر بی خدا نبود!خیلی ها فکر می کردند ولتر چون از کلیسا انتقاد می کند، به خدا هم باور ندارد. ا…
انتشار: 2026/07/24 08:30 UTC
💡ولتر بی خدا نبود!خیلی ها فکر می کردند ولتر چون از کلیسا انتقاد می کند، به خدا هم باور ندارد. اما این طور نیست. ولتر معتقد بود که روحانیون در طول تاریخ با استفاده از ترس و خرافات بر مردم حکومت کرده اند!با این حال، ولتر به یک آفریننده دانا و توانا باور داشت. او می گفت وقتی به این جهان با این همه نظم نگاه می کنیم، محال است که سازنده ای نداشته باشد. او انکار خدا را یک گستاخی بزرگ میدانست.، ولتر صراحتاً بین عبادت حقیقی خداوند و خرافات تفاوت قائل میشود و خرافات را بدترین دشمنِ دینِ واقعی میداند. در نتیجه، حرف او این است که روحانیونِ سودجو، با ابزار خرافات، خودشان را جایگزین خدا کرده اند تا مردم به جای خدا، از آنها بترسند و فرمان ببرند.🪨 قانون طبیعت، معجزه و روحولتر می گوید خداوند جهان را بر اساس یکسری قوانین ثابت آفریده است و قرار نیست برای هر اتفاق کوچکی این قوانین را به هم بزند. او داستان راهبهای را مثال می زند که گنجشکش در حال مرگ بود و فکر می کرد با چند بار دعا خواندن، خدا قانون طبیعت را برای زنده ماندن گنجشک او تغییر می دهد! ولتر با این نوع نگاه به معجزه مخالف بود.او همچنین درباره روح سوالات جالبی می پرسد. مثلاً می گوید انسان ها خیلی خود بزرگ بین هستند که فکر می کنند فقط خودشان روح دارند. او با طنز می گوید: «اگر یک طاووس هم می توانست حرف بزند، احتمالا می گفت روح در دُم زیبای من قرار دارد!»فایده دین برای جامعه.ولتر در جوانی فکر می کرد انسان ها برای خوب بودن نیازی به دین ندارند. اما وقتی پیرتر شد، نظرش کمی عوض شد. او به این نتیجه رسید که فیلسوف ها شاید بدون ترس از جهنم هم آدمهای خوبی بمانند، اما مردم عادی برای اینکه دزدی نکنند و کارهای بد انجام ندهند، به یک نیروی بازدارنده (مثل ترس از مجازات خدا در آخرت) نیاز دارند. ولتر با لحنی طنزآمیز می گوید: من ترجیح می دهم وکیلم، خیاطم و همسرم به خدا باور داشته باشند، چون در این صورت کمتر سرم کلاه می گذارند! یعنی او دین را به عنوان یک ابزار مفید برای حفظ اخلاق در جامعه قبول داشت، به شرطی که تبدیل به خرافات خطرناک نشود.بهترین نوع حکومت او می دانست که حکومت جمهوری خوب است، اما عیب هایی هم دارد (مثل تفرقه بین مردم). از طرفی حکومت پادشاهی هم فقط در صورتی خوب است که پادشاه یک فرد بسیار دانا و عادل باشد. او می گوید: برای یک آدم فقیر فرقی نمیکند که یک «شیر قوی» (پادشاه ظالم) او را بخورد، یا صدها «موش» (حاکمان در جمهوری بد) او را آزار دهند!منظور ولتر این است که اگر حاکمان ظالم و فاسد باشند، شکل حکومت هیچ اهمیتی ندارد. ظلم، ظلم است؛ چه از طرف یک پادشاه مستبد باشد، چه از طرف صدها مقام سیاسی در یک جمهوری. مخالفت با جنگ و ترس از انقلابولتر یک جهان وطن بود. او می گفت وطن دوستی واقعی این نیست که از کشورهای دیگر متنفر باشیم. او از جنگ به شدت متنفر بود و جنگ را بزرگ ترین جنایت بشری می دانست. میگفت چطور کشتن یک نفر در خیابان جرم است، اما کشتن هزاران نفر در میدان جنگ با صدای شیپور، افتخار محسوب میشود؟! ولتر همچنین به « انقلاب بدبین بود. او به توده های مردم اعتماد نداشت و می ترسید که اگر مردم عادی و نا آگاه قیام کنند، جامعه به هم بریزد و یک افسانه دروغین جایگزین یک افسانه دیگر شود. حتی جملهای دارد که می گوید: «وقتی توده مردم شروع به استدلال کنند، همهچیز از میان میرود.او معتقد بود در یک انقلاب خشن، مردم صرفاً یک افسانه، خرافه یا حاکم بد را نابود میکنند، اما به دلیل ناآگاهی، خیلی زود فریب میخورند و یک افسانه و دیکتاتور جدید را جایگزین قبلی میکنند.برابریولتر می گفت آدم ها از نظر استعداد و توانایی برابر نیستند، پس برابری کاملِ ثروت غیرممکن است. اما همه باید در برابر قانون برابر باشند و آزادی داشته باشند.📚تاریخ فلسفه 👤ویل دورانت 👤عباس زریاب خویی✍🏻خلاصه صفحات 200 تا 210مصطفی@cafe_andishe95
پستهای تلگرام — لیبراسیون/لیبرالیسم
به هرکدامشان که اعتراض کنید، پاسخ آمادهای دارند: «من از جمهوری اسلامی پولی نگرفتهام؛ فقط عقیدهام را بیان میکنم.»بسیار خوب؛ ممکن است واقعاً پاکتی از وزارت اطلاعات یا حوالهای از سپاه دریافت نکرده باشید. اما همدستی با یک حکومت فقط در دریافت پول نقد خلاصه نمیشود. گاهی رژیم بهجای پرداخت دستمزد، برایتان صحنه فراهم میکند، مجوز میدهد، درها را باز میگذارد، رسانه در اختیارتان میگذارد و امکان شهرت و درآمدی را فراهم میکند که منتقدان واقعی از آن محروماند.شما هم در مقابل، همان «عقاید شخصی» را بیان میکنید که جانیان حاکم میپسندند: جنایت اصلی را به حاشیه میبرید، خشم مردم را افراطیگری مینامید، قربانی و قاتل را کنار یکدیگر مینشانید و با چند انتقاد آبکی از فلان نماینده یا مدیر درجهچندم، برای خود چهرهای مستقل و منتقد میسازید. بعد همین استقلال نمایشی را در بازار سادهلوحی میفروشید.این معامله الزاماً قرارداد و فیش حقوقی ندارد؛ سازوکارش بسیار ظریفتر است: حکومت برای شما امکان دیدهشدن و کسب درآمد فراهم میکند و شما نیز چهرهای قابلتحمل و حتی دوستداشتنی از حکومت میسازید. سهم رژیم، عادیسازی جنایت است و سهم شما، صحنه و شهرت و منفعت. این همان دستمزد غیرنقدیِ مالهکشی است.دلیل ادامهدادن این نمایش نیز روشن است: هنوز بخشی از جامعه با دیدن یک انتقاد کمخطر، باقی کارنامهتان را فراموش میکند. میدانید میتوان پشت به مردم ایستاد، برای رژیم آرنجمالی کرد و بعد با یک جملهٔ دوپهلو، دوباره لباس «هنرمند مستقل» پوشید.اما اگر هزینهٔ اجتماعیِ رژیمشویی از سود آن بیشتر شود، ناگهان بسیاری از این «عقاید شخصی» نیز تغییر خواهند کرد. آن روز معلوم میشود چه اندازه از این مواضع، محصول باور بوده و چه اندازه تابع بازار.لازم نیست همهٔ مالهکشها از جمهوری اسلامی پول بگیرند؛ کافی است جمهوری اسلامی برای مالهکشیشان بازار بسازد. وظیفهٔ ما هم روشن است: این بازار را از رونق بیندازیم؛ تا هیچکس نتواند با چند انتقاد تزئینی، هم از سفرهٔ رژیم بهره ببرد و هم در صف مردم جا بزند.✅@behzadmehrani77
👁🗨بعد از پایان حکومت کمونیستها در شوروی، هر روز خبرهای خودکشی مردان و زنان پولداری را میشنیدی که از ترس باز شدن بایگانیهای پلیس مخفی و افشای نامشان در یک جنایت، بازجویی و خبرچینی دست به خودکشی میزدند. بسیاری در ظاهر حتی آدمهای محترمی بودند، اما دقیقا «آگاه» بودند که چه کردهاند.محمد الف @cafe_andishe95
🧻در مقابل علما ، روشنفکران دینی از دیر باز به ادله برون دینی و عمومی (قابل استناد و استفاده برای غیر دین باوران) دخالت دین در سیاست توجه بیشتری داشته اند. این ادله اغلب معطوف به آنند که دینی کردن سیاست ، لازمه تامین صلاح و رفاه معنوی مردم و اصلاح و حسن اجرای سیاستهای دولتی است. در مورد این گونه ادله مدرن تر و عقلانی تر دیگران هم می توانند وارد مباحثه شوند...🚽مثلا مهدی بازرگان در رساله مرز میان دین و سیاست استدلال کرده بود که وقتی دین بر سیاست غلبه پیدا کند" آن را اصلاح واداره خواهد کرد و زنده خواهد کرد" و بالعکس اگر مذهب کنترل سیاست را به دست نگیرد ، سیاست مذهب را نابود خواهد ساخت وبا نابودی مذهب ، اساس جامعه سست خواهد شد.📚دیباچه ای بر جامعه شناسی سیاسی ایران حسین بشیریه ص 158 @cafe_andishe95
🔹 اظهارات کمسابقه سناتور تام کاتن درباره افسانه «کودتای ۲۸ مرداد» در پربینندهترین قاب رسانهای آمریکاتام کاتن، سناتور جمهوریخواه آمریکا، در برنامه هفتگی مارک لوین در فاکسنیوز، روایت رایج درباره وقایع مرداد ۱۳۳۲ را به چالش کشید و گفت: «اوباما ادعا کرد که ما نخستوزیر منتخب دموکراتیک ایران را در سال ۱۳۳۲ سرنگون کردیم. این یک افسانه کامل است. مصدق نخستوزیر دموکراتیک نبود و اساساً سرنگون نشد. برعکس، او کسی بود که تلاش کرد قدرت را تصاحب کند و به طور غیرقانونی در قدرت بماند.»کاتن سپس مستقیماً سراغ باراک اوباما رفت و گفت او عمیقاً باور داشت که آمریکا بابت دههها تنش با ایران مقصر است و همین نگاه، سیاست او در قبال جمهوری اسلامی و تلاش برای توافق با این رژیم را شکل داد.حرفی که دههها زیر کوهی از روایتهای سیاسی دفن شده بود، حالا از زبان یک سناتور آمریکایی در برابر میلیونها مخاطب تلویزیونی گفته میشود: روایت «کودتای آمریکا علیه یک نخستوزیر دموکراتیک» از اساس ...
📃«آنچه روی میدهد نوعی عقبنشینی به درون است. در تاریخ حیات انسان گاه پیش میآید که چون مسیر طبیعی به سوی تحقق اهداف آدمی بسته است، انسانها به درون خود پس مینشینند. با خود درگیر میشوند، و میکوشند آن دنیایی را که تقدیر ناخجسته در عالم بیرون از ایشان دریغ داشته در درون خود تحقق بخشند.... این به راستی همان حکایت گربه و بویناک خواندن گوشت است. اگر در این دنیای خارجی دستت به آن چه میخواهی نمیرسد باید نخواستن را بیاموزی. اگر به آن چه میخواهی دسترسی نداری باید یاد بگیری چیزی را بخواهی که در دسترس توست. این همان شیوهی رایج گریز به درون است. گریز به دژی استوار که در آن مینشینی و در بر همهی مفاسد و مصائب عالم میبندی. امیر ولایت زمین مرا مصادره کرده... مقام به چیزی نمیارزد. پادشاه همهی دارایی مرا چاپیده. دارایی به چه کارم میآید؟ تعلقات دنیوی در برابر عشق به خداوند هیچ است. بدین گونه رفتهرفته حصاری تنگ گرداگرد خود میکشی چرا که میخواهی وجود آسیبپذیرت را هرچه کمتر در معرض هجوم بگذاری...»▫️ریشههای رومانتسیم - آیزایا برلین ترجمهی عبدالله کوثری@cafe_andishe95
روایت چپ مغزان آمریکا ستیز@cafe_andishe95