کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا ✍ ناهید صفریمحرم امسال بوی دیگری دارد. تاسوعا و عاشورایش، رنگ تازهای…
انتشار: 2026/07/20 17:50 UTC
کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا ✍ ناهید صفریمحرم امسال بوی دیگری دارد. تاسوعا و عاشورایش، رنگ تازهای یافتهاند. پرچمهای سیاه عزاداری، اینبار در کنار پرچمهای ایران برافراشته شدهاند؛ صحنهای که اشکی از جنس عشق حسین بر چشمانم جاری میسازد. این حس از جنس احساس عاشورای سال گذشته است. لحظهای که با با وجود تهدیدهای دشمن، رهبر در میان عزاداران حاضر شد و «ای ایران بخوان» خاطرهای ماندگار در تاریخمان شد. چه کسی میتوانست باور کند که شب عاشورا، این سرود میهنی خوانده شود؟ اما امسال، دیگر این صحنه باورپذیرتر شده؛ در هر دستهای، در هر کوچهای، عزاداران، با شور حسینی، ایران را فریاد میزنند. ایران، جان این روزهاست.این تقارن، مرا به اعماق وجودم پرتاب میکند. تمام آموزههایم را از کودکی تا امروز مرور میکنم؛ آن عشق و شوری که مادر از حسین در دلم نشاند، باورهایی که در فراز و نشیب سالها با من همراه شدند و هنوز جاریاند. سؤالاتی که همیشه داشتم، نقدهایی که بر برخی عزاداریها وارد میدانم، همه و همه امسال با شدتی طاقتفرسا به ذهنم هجوم آوردهاند. امسال، اصل ماجرای کربلا برایم عمیقتر و ژرفتر از همیشه رخ نموده است. تکتک این پرسشها، مرا با یک پرسش عمیقتر مواجه کردهاند: در عاشورای سال ۶۱، تو کجای میدان ایستاده بودی؟ شاید بگویید مگر میشود جایی غیر از کنار حسین ایستاد؟ این چه سؤال بیمعنایی است!چرا این تردید، ریشه در دلم دوانده است؟ تردیدم از آنجاست که امروز انسانهایی را میبینم که دلهایشان از عشق حسین چنان لبریز است که من در برابرشان هیچم. اما همینها، وقتی سخن از وضعیت این ایام ایرانمان میشود، حرفی میزنند که بوی حسین نمیدهد. این سخنان جانم را به درد میآورد. مگر نه اینکه درس حسین، درس مقاومت در برابر ظلم بود؟ پس چرا وقتی از مقاومت میگویم، مرا تندرو خطاب میکنند؟ چرا نمیتوانم این سخنان را بپذیرم که میگویند: «منطق جهان امروز و تواناییهای ما حکم میکند که در برابر ابرقدرتها نایستیم»؟ مگر حسین نمیدانست با این تعداد اندک، در برابر لشکر کوفه چه سرنوشتی خواهد داشت؟ مگر حسین، عاقبت را نمیدید؟او میدانست؛ اما حسین انتخاب کرد، چون دنیای او، محدود به این کره خاکی نبود. در منطق او، پیروزی با تعداد سربازان سنجیده نمیشد. او مرگ عزتمندانه را بر زندگی همراه با ذلت ترجیح داد. او به حقیقتی بزرگتر از این ایمان داشت. این، همان پیامی است که امروز هم جاریست.بر این باورم که عزاداری که در برابر ظلم زمانه موضع نگیرد، از جنس عزادار حقیقی حسین نیست. قلبم گواهی میدهد که اگر حسین امروز در کنار ما بود، در کدام سو ایستاده بود. چون از عاشورا این درس را گرفتهام که باید با حق بود ولو فقط ۷۲ تن باشند. هنوز هم فریاد او در گوش زمانه میپیچد: «هیهات منا الذله»؛ و این فریاد، به تمام کسانی که عشق حسین در وجودشان خانه کرده است، میگوید که حتی اگر در شناخت حسین زمانه تردید داری، تشخیص یزید زمانه، چندان دشوار نیست.@otaqejangmediaبرای ارسال نوشتههای خود با @ravieiran در ارتباط باشید


