در گذشته نزدیک عید که می شد قالی ها را روی طناب می انداختند و با چوب روی قالی ها می کوبیدند تا گرد…

در گذشته نزدیک عید که می شد قالی ها را روی طناب می انداختند و با چوب روی قالی ها می کوبیدند تا گرد و غبار ها بیرون بریزد و فرش ها سبک و پاک شوند.در واقع وقتی چوب بر قالی و فرش می‌کوبند ، نمی‌خواهند قالی را کُتک بزنند، بلکه می‌خواهند گَرد و غبار را از قالی جدا کنند؛ در‌واقع (چوب را بر گَرد و غبار می‌زنند).گاهی سختی ها و مشکلات هم مانند چوب اند که به قصد پاک کردن و تکان دادن آدمی اصابت می کنند و تنها کافی است که مانند فرش و نمد صبوری کنید تا گوارا و پاکیزه شوید.پس چوب هایی که منِ ذهنی ات میخورد ،برای جدا کردن سنگینی ها و دردهای توست تا خالص و پاک و صاف شوی. «الصبر یعقب خیرا فَاصبِرُوا تَظفَرُوا» بر نَمَد ، چوبی که آن را مَرد زدبر نَمَد آن را نزد ، بر گرد زد...#مولوی @beeshno