صلح واقعی زمانی آغاز می‌شود که از بازیگر بودن در نمایشِ ذهن دست بکشی و به تماشاگر بودن رضایت دهینیل…

درست لحظه ای که فکر میکنی به جواب رسیدیسوال عوض ميشود

در درون ما چیزی هست که نامی ندارد آن چیز ماییم ژوزه ساراماگو

غُبار صبح تماشاست هرچه بادابادتو هم بِخند جهانِ خراب می‌خندد بیدل

- استاد! چگونه به طرف دیگر برسم؟- تو در طرف دیگری!

معمولا "اضطرار " موجب این می‌شود که به انتهای نشخوار فکری و قضاوت مان نسبت به زندگی برسیم"اضطرار " موجب این خواهد شد که متوجه شويم دانستگی ما هیچ کاربردی نداردخاطرات ما و باید و نبایدها دستاورد محسوب نمی‌شود اینجاست که زیستن آغاز میشودو اگر از ورطه ی آن " اضطرار "جان سالم به در ببریم آن ادراک برای ما باقی خواهد ماندکه دانستگی هیچ اصالتی نداردتصور کن که در حال صخره نوردی هستی و به جایی رسیدیکه عبور دشوار استنه راه پس داری و نه راه پیشآنجاست که حضور میابیاضطرار یعنی جایی که عجزت را ملاقات میکنیجایی که دانایی و توانایی هیچ کاربردی نداردجایی که ادعا به نقطه ی صفر می‌رسد جایی که عظمتش باعث میشوداراده ی شخصی را واگذار کنی@beeerah