. مدرسه مادر طبیعت؛ مبانی زیستشناختی مدرسه آزاد / پیتر گری، ترجمه پری رنجبر، آبنوس صادقی، دلارام ع…
انتشار: 2026/08/02 07:15 UTCدریافت: 2026/08/04 09:42 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/04 09:42 UTC
. مدرسه مادر طبیعت؛ مبانی زیستشناختی مدرسه آزاد / پیتر گری، ترجمه پری رنجبر، آبنوس صادقی، دلارام عشایری / نشر نو، ۱۷۵ صفحه، ۵۳۰ هزار تومن عنوان اصلی: Mother Nature's Pedagogy: Biological Foundations for Children's Self-Directed Education (2020) صفحاتی….یادگیری بیمدرسه؛ شواهد اثربخشی / پیتر گری، ترجمه پری رنجبر، شیدا عشایری / نشر نو، ۱۵۰ صفحه، ۴۵۰ هزار تومنعنوان اصلی:Evidence that Self-Directed Education Works (2020)صفحاتی از کتاب از سایت ناشر:«آیا یادگیری واقعی فقط در کلاس درس و با برنامهای از پیش تعیینشده اتفاق میافتد؟پیتر گری در این کتاب با تکیه بر پژوهشها و تجربههای واقعی نشان میدهد کودکان میتوانند با کنجکاوی، بازی، تجربه و دنبالکردن علایق خود، عمیق و ماندگار یاد بگیرند. او نمونههایی از آموزش خودراهبر را بررسی میکند تا نشان دهد نبود اجبار، به معنای نبود یادگیری نیست.این کتاب دعوتی است برای بازنگری در باورهای رایج دربارۀ مدرسه و آموزش؛ اثری کوتاه و الهامبخش برای والدین، معلمان و همۀ کسانی که میخواهند امکانهای تازهای برای رشد و یادگیری کودکان کشف کنند.این اثر سومین جلد از مجموعه یادگیری آزاد است. نویسنده در این کتاب بهجای پرداختن صرف به نظریه، شواهدی ارائه میکند تا نشان دهد کودکان در محیطی حمایتگر میتوانند بدون اجبار و برنامۀ درسی تحمیلی، مسیر یادگیری خود را پیدا کنند.گری با بررسی یادگیری کودکان پیش از ورود به مدرسه، جوامع شکارچیـگردآورنده، فارغالتحصیلان مدرسه سادبریولی و خانوادههای پیرو آموزش بیمدرسه، نتایج یادگیری خودراهبر را بررسی میکند. او نشان میدهد بازی، کنجکاوی، مشاهده و معاشرت میتوانند ابزارهای قدرتمندی برای آموزش باشند.یادگیری بیمدرسه کتابی پژوهشمحور و تأملبرانگیز است که باورهای رایج درباره ضرورت مدرسه و آموزش رسمی را به چالش میکشد. این کتاب برای والدین، معلمان و علاقهمندان به روشهای جایگزین آموزش، اثری خواندنی و بحثبرانگیز است.»کودکان بدون آموزش رسمی؛ کسب مهارتهای تحصیلی / پیتر گری، ترجمه ناهید رضازاده / نشر نو، ۱۲۰ صفحه، ۳۶۰ هزار تومن عنوان اصلی:How Children Acquire "Academic" Skills Without Formal Instruction (2020)صفحاتی از کتاباز سایت ناشر:«آیا کودکان برای یادگرفتن خواندن، نوشتن و حسابکردن حتماً به کلاس، کتاب درسی و آموزش رسمی نیاز دارند؟پیتر گری در این کتاب نشان میدهد که بسیاری از مهارتهای بهظاهر کلاسی میتوانند در جریان زندگی روزمره، از راه کنجکاوی، بازی، مشاهده و نیاز واقعی به وجود بیایند. او با تکیه بر شواهد و تجربههای مختلف، توضیح میدهد که یادگیری وقتی از درون کودک آغاز شود، میتواند عمیقتر و ماندگارتر باشد.این کتاب دعوتی است برای بازنگری در یکی از بنیادیترین باورهای ما دربارۀ آموزش؛ اثری کوتاه و روشنگر برای والدین، معلمان و همۀ کسانی که میخواهند بدانند کودکان واقعاً چگونه یاد میگیرند.این اثر چهارمین جلد از مجموعه یادگیری آزاد است. نویسنده در این کتاب بررسی میکند که کودکان چگونه میتوانند مهارتهایی همچون خواندن، نوشتن و کار با اعداد را بدون کلاس و آموزش رسمی یاد بگیرند.گری معتقد است کودکانی که در محیطی سرشار از کتاب، گفتوگو و کاربردهای واقعی اعداد رشد میکنند، این مهارتها را بهتدریج و در جریان زندگی روزمره به دست میآورند. انگیزۀ شخصی، کنجکاوی و نیاز واقعی به یادگیری، در این فرایند نقش اصلی دارند.کودکان بدون آموزش رسمی با ارائه شواهد و نمونههای مختلف، این تصور را به چالش میکشد که یادگیری مهارتهای درسی فقط با تدریس اجباری ممکن است. کتاب همچنین هشدار میدهد که آموزش زودهنگام و همراه با فشار، گاهی میتواند روند طبیعی یادگیری کودک را مختل کند.»
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 8 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — بهمن دارالشفایی
بعد از گذشت سی و اندی سال از عمرم و تجربههای سهمگینی اجتماعی و سیاسی که همهمون تو این سرزمین تجربه کردیم، احساس میکنم اثرات فاجعه دی ماه به مراتب عمیقتر از همه آنهاست. در من و اغلب اطرافیانم و یقینا در همه ما، چیزی رخ داده که تا پیش از این تجربه نکردیم. فقط کافیه چند دقیقه تو اکسپلور اینستاگرام وقت بگذرونم تا ویدئویی از لحظات زندگی کشتهشدگان آن چند روز جلوی چشمانم ظاهر شود. فکر میکنم از وقایع ۴۰۱ به اینطرف بود که انتشار ویدئو، از زندگی شخصی و لحظات خصوصی کشته شدگان رونق بیشتری یافت. مثل ترانهخوانی نیکا شاکرمی و محسنشکاری یا آشپزی مهرشاد شهیدی، رقص یلدا آقافضلی، موتورسواری حمید روحی و دهها مورد دیگه. حالا روایتهای تصویری از لحظات خصوصی کشتهشدگان دی ماه هم ادامه همان مسیر است. گویی به مدد دسترسی به ابزار جدید، روایت از فاجعهای که در قتل انسانها رخ داده، رنگو بوی خاصتری گرفته است. برای شخص خودم که از سال ۸۸ مستقیما درگیر تحولات سیاسی شدم، تنها روایاتی که از قربانیان سرکوب سیستماتیک دهه شصت به ما رسیده بود، صرفا روایتهای مکتوبی از دوستان، خانواده یا در موارد معدودی سرودهها و دست نوشتههای خودشان بود. اما حالا گویی چیزی تغییر کرده است، روایت تصویری از زندگی مقتولین، تاثیری به مراتب عمیقتر بر روح و جانمان میگذارد. گویی خود ما هستیم که آن لحظه را زندگی میکنیم ولی در چند ثانیه کوتاه مواجه شدن با این واقعیت که سوژه تصویر، با گلوله و در خیابان کشته شده است، مثل پتکی بر سر فرو میخورد. همه این تغییرات در روایت از زندگی، آرزوها، خندهها و اشکهای کشتهشدگان، واقعیت تلخ سرکوب و فاجعه را عریانتر میکند. در ما چیزی را میسازد که بی اندازه غمبار، بی اندازه مسئولیت آور و بی اندازه فراموش ناشدنی است. "روزنوشتهای یک کارگر روزنامهنگار" @kargarjournalism
فوتبال این ماه بازمیگردد؛🚨 بازگشت هیجان به قلب هواداران۲۱ مرداد | سوپر کاپ اروپا۲۴ مرداد | شروع لالیگا۲۵ مرداد | سوپر جام انگلیس - سوپر جام فرانسه۳۰ مرداد | شروع پریمیرلیگ و لیگ یک فرانسه۳۱ مرداد | شروع سری آ - سوپر جام آلمان۵ شهریور | قرعهکشی لیگ قهرمانان اروپا۶ شهریور | شروع بوندسلیگا 🆔 @varzesh3
سهیل بیرقی فیلم بیداد را که سال ۱۴۰۴ و بدون گرفتن مجوز از وزارت ارشاد ساخته بود روی یوتوب قرار داده است.بازیگران فیلم: سروین ضابطیان، امیر جدیدی و لیلی رشیدیفیلمهای قبلی بیرقی:من، عرق سرد، عامهپسند.
محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی شد.محمدباقر ذوالقدر، دبیر پیشین، در میانه جنگ و بعد از ترور علی لاریجانی به این سمت منصوب شده بود.جالب است که رضایی و ذوالقدر هر دو از اعضای کادر رهبری گروه چریکی اسلامگرای منصورون بودند که از دهه چهل تا انقلاب در خوزستان فعالیت میکرد..
۱۵ درصد تخفیف برای کتابهای بالای ۲/۵ میلیون تومناز دقایقی پیش، در کانال مخصوص فروشهای هفنگی حدود ۱۰۰ کتاب نو را که قیمتشان بالای ۲/۵ میلیون تومن است انتخاب کردهایم که آنها را با ۱۵ درصد تخفیف عرضه میکنیم.این تخفیف تا پایان هفته پابرجاست.از این پست به پایین.
مجید کثیری:«دیروز تصمیم گرفتیم دو خانواده بریم جاده فشم کنار رود، نیمروزه کمپ کنیم و کمی بچهها آببازی کنند. شاید ٣٠ کیلومتر از زردبند تا زایگان رو رفتیم.در طی این همه سال که از اونجا رد شدم دقت نکرده بودم که در دو سمت رود، غیر از شاید ۵٠٠ متر، هیچ دسترسی عمومی به رودخانه وجود نداره و دسترسی هر دو طرف رود یا توسط ویلاباغها یا رستورانها مسدود شده. جالبتر اینه ویلا و باغهای سمت دیگر جاده برای خودشون کوچه و خیابان دارن، ولی روی پل دسترسی به کوچه، در سمت جاده، درِ ریموتی نصب کردن!انگار که فقط باغ نخریدن، بلکه کوچه و پل و حریم دسترسی به رود رو هم خریدن.».