ایران و هرمز و جنگ بخش دوم اما در شرایط جنگی چهار فرض است :مسیر عادی در شرایط صلح از دریای سرزمینی…
انتشار: 2026/07/29 11:19 UTCویرایش: 2026/08/01 00:08 UTCدریافت: 2026/08/06 20:32 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/06 20:32 UTC
ایران و هرمز و جنگ بخش دوم اما در شرایط جنگی چهار فرض است :مسیر عادی در شرایط صلح از دریای سرزمینی ایران باشد و کشتی ها در دوران جنگ از همین دریای سرزمینی بخواهند عبور کنند ، ما می توانیم ممانعت کنیم مسیر عادی در شرایط صلح از دریای سرزمینی ایران باشد ولی کشتی ها در دوران جنگ از دریای سرزمینی عمان بروند ، ما در عمل می توانیم ممانعت کنیممسیر عادی در شرایط صلح از دریای سرزمینی عمان باشد و کشتی ها در دوران جنگ از دریای سرزمینی ایران عبور کند که اولا بسیار مستبعد است ثانیا باز ما می توانبم ممانعت کنیم مسیر عادی در شرایط صلح از دریای سرزمینی عمان باشد و کشتی ها در دوران جنگ از دریای سرزمینی عمان عبور کند ، باز ایران در دوران جنگ می تواند ممانعت کند .در یک کلام کنترل عبور و مرور کشتی ها در تنگه هرمز در دوران صلح به هیچ درد ما نمی خورد و در دوران جنگ ما می توانیم در هر حالت ممانعت کنیم . پس این که مسیر عبور و مرور کشتی ها در تنگه هرمز از شمال یا جنوب تنگه باشد ، نه هیچ مزیت ژئو پلتیکی برای ایران ایجاد می کند و نه هیچ مزیت ژئوپلتیکی را از ایران سلب می کند.چهار نکته هم در این میان وجود دارد:۱. تا سال ۱۹۷۹ مسیری مشابه مسیر جنوبی که اخیرا از طرف عمان معرفی شده به عنوان مسیر بین المللی مورد استفاده بوده که در این سال ، عمان خودش از imo سازمان بین المللی دریانوردی خواسته تا مسیر تغییر پیدا کند به مسیر جدید در شمال دریای سرزمینی عمان ونزدیک به دریای سرزمینی ایران ۲. کشورها اصولا علاقه ای به عبور مسیر کشتیرانی از کشورشان ندارند یعنی این مساله نه تنها یک مزیت ژئوپلتیک و امتیاز سیاسی یا اقتصادی محسوب نمیشه بلکه اصولا چیزی جز دردسر نیست و در دنیا بر سر نخواستنش دعواست کما این که ایران هم هیچ وقت تا پیش از جنگ اخیر علاقه ای به تغییر مسیر از بخش عمانی به بخش ایرانی نداشت.۳. عمان مسیر جنوبی اخیر را به طور موقت و تا مین روبی از خط مسیر اصلی که در دوران جنگ مین روبی شده بود به imo پیشنهاد داده است .۴. مسیر ایرانی از نظر عمق و فنی چندان برای عبور و مرور کشتی های بزرگ مناسب نیست .تنگه را بدیم بره ؟ خیر ، هیچ کسی راضی نمی شود یک وجب از خاک ایران از دست برود ، تا ایران هست و تا تمامیت ارضی و حاکمیت ملی ایران پابرجا است تنگه هرمز هم در چارچوب حقوق بین الملل جزیی از قلمرو ایران است یعنی نیمه شمالی آن دریای سرزمینی ایران است ، ماهیان و آبزیان آن متعلق به ایران هستند ، منابع آن متعلق به ایران است ، بستر و زیر بستر آن متعلق به ایران است و ایران در محدوده حقوق بین الملل نسبت به عبور و مرور کشتی ها در قلمرو خود حق دارد یعنی می تواند مانع عبور با ضرر کشتی ها گردد، در شرایط جنگی هم می توانیم مانع از هر نوع عبور و مروری حتی در خارج از دریای سرزمینی خودمان بشویم ، تاکنون حتی امریکا جنایتکار و متجاوز نیز خواسته ای مبنی بر سلب حاکمیت ما از تنگه نداشته است تنگه به حکم جغرافیا متعلق به ماست نه کسی می تواند تنگه را بدزد و ببرد و نه می تواند عرض آن را بزرگتر کند ، ما در هرحال و در هر جنگی در کنار وطن و در مقابل دشمن هستیم اما تکلیف ملی داریم تا جایی که می توانیم مانع گردیم تا مستمسکی دست کسی بیفتند تا به وطن ما تجاوز کند . مثلا : ۱. چه جور میشه ابزار بازدارندگی تنگه هرمز از کنترل ایران خارج بشه ؟ آیا قرار بوده تنگه ، عریض بشه ؟ آیا قرار بوده کسی تنگه را بدزده از ایران ببره ؟ آیا کسی مدعی شده که باید حاکمیت ایران بر بنادر و جزایر واقع در تنگه هرمز سلب بشه ؟ آیا ایران تمی تونسته در شرایط جنگی درست مانند ۹ اسفند به بعد در تنگه اخلال ایجاد کنه ؟۲. مدیریت ایرانی تنگه هرمز این مدیریت کجا بوده ؟ کی بوده ؟ اصلا برای چیه ؟ به چه درد ما میخوره ؟ چه منافعی برای ما ایجاد میکنه ؟ ۳. ترتیبات ایرانی تنگه هرمز ؟ این ترتیبات یعنی چی ؟ چه جور میشه برای دریای سرزمینی عمان ترتیبات ایجاد کنیم ؟ این ترتیبات را کدام کشور یا نهاد بین المللی قبول کرده ؟ عمان ؟ سازمان بین المللی دریانوردی ؟ کشورهای حاشیه خلیج فارس ؟ چین ؟ روسیه ؟ کجا حاضر است چنین ترتیباتی را قبول کند ؟۴. کنترل هرمز باید دست ایران باشد ؟میزان کنترل ما بر تنگه هرمز براساس حقوق بین الملل مشخص است ما در دریای سرزمینی خودمان در محدوده حقوق بین الملل حق کنترل داریم نه کسی می تواند این حق ما را سلب کرده و یا آن را کاهش دهد و نه ما می توانیم چیزی ببشتر از این حق بدست بیاوریم و البته در شرایط جنگی می توانبم کل تنگه را مسدود کرده و مانع هر نوع عبور و مرور در تنگه گردیم و از آن به عنوان یک ابزار بازدارندگی استفاده کنیم .t.me/bahmanighajar
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 1 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — بهمنی قاجار
اگر میتوانستیم یک شهر ساسانی را بشنویم، چه میشنیدیم؟صدای بازار، حیوانات، پیشهوران، بندر و مردمانی که قرنهاست خاموش شدهاند؛ آیا میتوان این صداهای ازدسترفته را بر اساس شواهد تاریخی دوباره بازسازی کرد؟✍ تحریریۀ تاریخ دیروز📃 مقالۀ «چشماندازهای صوتی ایرانشهر» نوشتۀ دومیزیانا روسی، منتشرشده در سال ۲۰۲۶ در مجلۀ العصور الوسطی، به همین پرسش میپردازد و تلاش میکند محیط صوتی شهر ساسانی ریواردشیر را بازسازی کند.◽️مسئلۀ اصلی این است که صدا برخلاف بناها، اشیا و متون، معمولاً از گذشته باقی نمیماند. منابع تاریخی ممکن است از بازار، بندر، کارگاه یا زندگی شهری سخن بگویند، اما کمتر میتوان فهمید این فضاها چگونه شنیده میشدهاند. نویسنده برای پر کردن این خلأ، دادههای مربوط به صدا را از منابع تاریخی استخراج کرده و آنها را با شواهد باستانشناختی، محیطی و اطلاعات مربوط به جغرافیا و زندگی شهری ترکیب کرده است.🗒روند کار را میتوان در سه مرحله خلاصه کرد: - ابتدا شناسایی صداها؛ یعنی بررسی اینکه بر اساس شواهد، چه صداهایی احتمالاً در شهر وجود داشتهاند.- سپس تهیه نمونههای صوتی از کتابخانههای افکت و بازسازی یا ضبط برخی صداها.- در مرحله سوم، فایلها در نرمافزار Pro Tools کنار هم قرار گرفتهاند و با تنظیم بلندی، جایگاه چپ و راست، پژواک و انعکاس، تلاش شده فضایی شبیه یک محیط واقعی ساخته شود. نتیجه، یک مدل صوتی از زندگی روزمره در ریواردشیر است، نه ادعای بازتولید دقیق صدای واقعی آن شهر.همین نکته، اهمیت روششناختی مقاله را نشان میدهد. این پژوهشگر فقط نمیپرسد «در گذشته چه اتفاقی افتاده است؟»، بلکه میپرسد «مردم گذشته چه چیزی را تجربه میکردند و چه میشنیدند؟». چنین پرسشی توجه را به گروهها و فعالیتهایی نیز جلب میکند که در منابع مکتوب کمتر دیده میشوند؛ از مردم عادی و کارگران گرفته تا زنان، کودکان، حیوانات و فعالیتهای روزمره شهری.◽️مهمترین دستاورد مقاله، خود فایل صوتی نیست؛ بلکه تبدیل خلأ منابع به پرسش پژوهشی است. وقتی پژوهشگر میخواهد صدای یک شهر را بازسازی کند، ناچار میشود درباره گروهها و فعالیتهایی تحقیق کند که در منابع کمتر دیده میشوند. از این نظر، چشمانداز صوتی میتواند حضور گروههایی مانند زنان، کودکان، کارگران و مردم عادی را در روایت تاریخی آشکارتر کند. این روش همچنین مفهوم «منبع تاریخی» را گستردهتر میکند. دادههای محیطی، جانورشناختی، معماری، جغرافیایی و زبانشناختی میتوانند در کنار متون تاریخی قرار بگیرند. در نتیجه، تاریخ فقط بازسازی رویدادها نیست؛ بلکه میتواند به مطالعه تجربه زیسته انسانها در گذشته نیز بپردازد.در عین حال، این روش محدودیت مهمی دارد: صداهای بازسازیشده سند تاریخی نیستند. هرجا داده مستقیم وجود ندارد، پژوهشگر ناچار به استنباط و فرضیهپردازی است. بنابراین ارزش کار نه در اینکه بگوید «این دقیقاً صدای ریواردشیر بوده»، بلکه در این است که نشان دهد بر اساس شواهد موجود، چه محیط صوتیای میتوانسته وجود داشته باشد و کدام بخشهای این بازسازی قطعی، محتمل یا فرضیاند.◽️این رویکرد در امتداد پژوهشهای گستردهتری درباره صدا و تجربه حسی گذشته قرار میگیرد؛ از جمله کارهای کایسا لوند و روپرت تیل. در سالهای اخیر نیز کتاب «کاوش در صداها و مکانهای باستانی» و «مجله باستانشناسی موسیقی» به گسترش این حوزه کمک کردهاند. ◽️اهمیت این روش برای تاریخپژوهی در نهایت به خود فایل صوتی محدود نمیشود. این رویکرد میتواند دامنه منابع و پرسشهای تاریخی را گسترش دهد و تاریخ را از بازسازی صرفِ رویدادها به مطالعه تجربه زیسته انسانها نزدیکتر کند. اگر بتوان گذشته را از طریق صدا مطالعه کرد، میتوان پرسشهای مشابهی را درباره بو، مزه، لمس، نور و دیگر جنبههای زندگی حسی انسانهای گذشته نیز مطرح کرد.📎فایل صوتی بازسازیشدهای که خود مقاله بهعنوان ضمیمه ارائه کرده، در پیام قبلی همین پست قرار داده شده است. میتوانید آن را بشنوید و نمونهای از چشمانداز صوتی بازسازیشده ریواردشیر را تجربه کنید.@Dirooz_history#تاریخ_ایران #تاریخ_صوتی #چشمانداز_صوتی #باستانشناسی_صدا #تاریخ_دیجیتال #علوم_انسانی_دیجیتال
اگر میتوانستیم به یک شهر ساسانی گوش بدهیم، چه میشنیدیم؟🎧 این فایل، یک بازسازی صوتی از ریواردشیر، شهر ساسانیِ واقع در جنوب ایران است که دومیزیانا روسی برای مقالۀ Soundscapes of Eranshahr ساخته است. صداهایی که میشنوید ضبط واقعی از دوران ساسانی نیستند؛ بلکه پژوهشگر با استفاده از شواهد تاریخی، باستانشناختی و محیطی تلاش کرده تصویری از فضای شنیداری این شهر بسازد.جالبترین بخش فایل، گفتوگوهای میان آدمها باشد. در میان صداهای بازار، بندر و فضای شهری، مکالمههایی درباره خرید و فروش اسب، قیمت کالاها، پارچه، میوه و ادویه، تجارت مروارید و کالاهای وارداتی شنیده میشود. همچنین گفتوگوهایی کوتاه درباره بیماری، آب، غذا و زندگی روزمره در شهر وجود دارد.🗣 این مکالمات به زبانهای مختلفی از جمله فارسی میانه (پهلوی)، سریانی، ارمنی و یونانی بازسازی شدهاند تا چندزبانه بودن فضای شهری و تجاری ریواردشیر را به شنونده منتقل کنند.📌 به صداها که در پسزمینه شنیده میشوند دقت کنید. در پیام بعدی درباره این مقاله و اینکه پژوهشگر دقیقاً چگونه از شواهد تاریخی به این صداها رسیده است، بیشتر میخوانیم.@Dirooz_history
به کسانی که علاقه مند به یک بررسی دقیق و علمی و مستند در مورد نظام حقوقی دریای خزر هستند این مقاله عالمانه و محققانه استاد دکتر محمد علی موحد با عنوان : «در پیرامون نظام حقوقی دریای خزر جدال سعدی با مدعی بر سر خط موهوم آستارا- حسینقلی » که در مجله کانون وکلا منتشر شده است را پیشنهاد می کنم ، در این نوشتار ارزشمند خبری از طرح ایده هایی مانند سهم پنجاه درصدی نیست اما در ضمن مستندا ثابت شده است که ادعای مبتنی بر خط مرزی موهوم حسینقلی - آستارا نیز فاقد مبنای حقوقی است ، به باور استاد موحد ، ایران می تواند با تاکید بر انصاف به سهمی مناسب و منصفانه در دریای خزر ( کاسپین ) دست یابد ، این مقاله استاد موحد ، یکی از شاهکار های علمی و پژوهشی ایشان است و نحوه استدلال های حقوقی و دیپلماتیک و تاریخی استاد ، برای دانشجویان وداتش اموختگان حقوق و وکلای دادگستری و دیپلمات ها و مورخان و ….. می تواند بسیار آموزنده باشد .t.me/bahmanighajar
قتل فجیع و دلخراش ، مداح مرحوم حمید رجب زاده مانند هر جنایت دیگری محکوم و مردود است ،درباره کم و کیف این جنایت و انگیزه قاتلان هنوز مطلب مستندی ندیدم ، اما هرچه هست جامعه ایران باید به سمت خشونت زدایی و تکریم بیشتر حرمت جان و آزادی و شخصیت انسان پیش برود ، سلب حیات از هر انسانی ناگوار و تلخ است و شکنجه و مثله کردن یک جنایت ضد انسانی شنیع است اما شوربختانه در چند وقت اخیر از این جنایات کم ندیدیم ، ملت ایران اعم از توده مردم و فعالان سیاسی از طرفداران حاکمیت تا اپوزیسیون و نخبگان و حقوقدانان و قضات و حاکمیت ….. همگی در برابر تاریخ و وجدان یک مسولیت مشترک دارند و آن کاستن از سطح خشونت در جامعه و نفی همه اشکال بی رحمی و قساوت و نقض کرامت انسانی از سوی هرکس و با هر توجیه و انگیزه و نیرومند سازی فرهنگ مدارا و گذشت در مقابل ایده انتقام و نابردباری است.t.me/bahmanighajar
سهم ایران در دریای خزر وکنوانسیون دریای خزر در مورد کنوانسیون خزر یک نکته باید بگویم ، فارغ از ایرادات فنی وحقوقی وارد به کنوانسیون ، سهم کشورها از جمله ایران اصولا در این کنوانسیون . مشخص نشده و کنوانسیون ابدا در مورد تعیین سهم کشورهای ساحلی نیست…تکمیلی درباره حقوق ایران در دریای خزرنکته ای که درباره سهم ایران در خزر و کنوانسیون دریای خزر مهم است مساله اشاره کنوانسیون به پذیرش توافقات دوجانبه کشورها در تعیین حدود است ، در ماده ۸ کنوانسیون آمده است: تعیین حدود بستر و زیربستر دریای خزر به بخشها باید از طریق توافق بین کشورهای با سواحل مجاور و مقابل، با در نظر گرفتن اصول و موازین عموما شناخته شده حقوق بینالملل به منظور قادر ساختن آن دولتها به اعمال حقوق حاکمه خود در بهرهبرداری از منابع زیربستر و سایر فعالیتهای اقتصادی مشروع مرتبط با توسعه منابع بستر و زیربستر انجام شودهم چنان که می بينيم تعیین حدود بستر و زیر بستر با توافق کشورهای با سواحل مجاور و مقابل، باید با در نظر گرفتن اصول و موازین عموما شناخته شده حقوق بینالملل ، انجام می گیرد بنابراین به طور کلی توافق بین ترکمنستان و آذربایجان نمی تواند نافی حقوق ايران باشد، اما چون تعیین حدود آذربایجان و ترکمنستان بدون رعایت حقوق ايران و حدود سرزمینی مورد ادعای ایران انجام گرفته است . سکوت درباره این موضوع و یا عدم تعیین حدود ایران با دو کشور مذکور تا پیش از تصویب کنوانسیون می تواند شائبه اعتبار بخشی توافقات دو جانبه آنان را ایجاد کند، اگرچه ایران می تواند ادعا کند که باتوجه به عدم مرز بندی دریایی بین ایران با ترکمنستان و آذربایجان، تحدید حدود دو کشور اخیر با یکدیگر مورد پذیرش ایران نیست و تصویب کنوانسیون هم بدین معنا نیست ، اما در هر حال تصویب کنوانسیون تا پیش از تعیین حدود کامل و دقیق ایران با ترکمنستان و آذربایجان در بستر و زیر بستر ، می تواند تمامیت ارضی ما در خزر را در معرض خطر قرار بدهد و منجر به تفسیر هایی مبنی بر پذیرش حدود ادعايي ترکمنستان و آذربایجان گردد ، اقدامی که آشکارا مغایر با تمامیت ارضی ایران است .بنابراین چنین اقدامی خطای بارز و خسارت محض خواهد بود و باید از آن اجتناب کرد .لازم به یادآوری است که ادعای سهم ۵۰ درصدی کاملا بی اساس بوده و اگر ایران در تعیین سهم بستر و زیر بستر بتواند حقوقی در مناطق نفتی و گازی بالاتر از خط فرضی حسینقلی و آستارا نصیب خود نماید ، چنین اتفاقی یک دستاورد بزرگ در جهت منافع ملی ایران و حتی به نوعی توسعه سرزمینی ایران خواهد بود . در مقابل هر اقدامی که ما را به سمت پذیرش ضمنی خط موهوم حسینقلی و آستارا سوق بدهد یک خدشه اساسی به تمامیت ارضی ایران است. t.me/bahmanighajar
سهم ایران در دریای خزر وکنوانسیون دریای خزر در مورد کنوانسیون خزر یک نکته باید بگویم ، فارغ از ایرادات فنی وحقوقی وارد به کنوانسیون ، سهم کشورها از جمله ایران اصولا در این کنوانسیون . مشخص نشده و کنوانسیون ابدا در مورد تعیین سهم کشورهای ساحلی نیست و شایعه در مورد کاهش سهم ایران در خزر براساس این کنوانسیون کاملا بی ربط و بی پایه است سهم کشورها براساس تعیین میزان مالکیت آنان بر بستر و زیر بستر دریا مشخص می شود که کنوانسیون اصولا وارد این موضوع نشده است . t.me/bahmanighajar