ع. ششگلانی

خزرها چه کسانی بودند؟روایت ابن‌بطوطه در کتاب «خزران» نوشته آرتور کستلر (نویسنده یهودی) و ترجمه محمدعلی موحد. @baadafrahخزرها چه کسانی بودند؟روایت ابن‌بطوطه در کتاب «خزران» نوشته آرتور کستلر (نویسنده یهودی) و ترجمه محمدعلی موحد. @baadafrah

♦️بخش‌هایی از گفت‌وگو با هوشنگ طالع را می‌‌توانید کانال یوتیوب سیاست‌نامه ببینید.♦️«طبق معاهدات ایران و شوروی رژیم حقوقی دریای مازندران مشاع بود یعنی طرفین در ذره ذره آن حق داشتند. حالا که شوروی از بین رفته سهم‌الارث آن باید تقسیم شود نه ما.»🦉@goftemaann

🌐از زنگزور تا کاسپین؛ نقشه کامل خفگی ژئوپلیتیکی ایران ✍🏻دکتر شعیب بهمن🔻مقدمهپرده‌برداری از لایه‌های پنهان پروژه تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی کاسپین، افشای هم‌پوشانی عجیبی با پروژه کریدور زنگزور را به همراه دارد. این دو پروژه، اگرچه در ظاهر در دو حوزه جداگانه (یکی کریدور زمینی و دیگری رژیم حقوقی دریایی) تعریف می‌شوند، اما در عمل توسط یک گروه مشخص با یک هدف واحد هدایت می‌گردند: تکمیل روند خفگی ژئوپلیتیکی ایران. همان گروهی که با اهمال‌کاری، ارائه گزارش‌های نادرست فنی و فشار بر ساختارهای تصمیم‌گیری، زمینه احداث کریدور زنگزور و باز شدن پای آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها را به مرزهای شمالی ایران فراهم کرد، اکنون در پشت پرده، هدایت پروژه کاسپین را بر عهده دارد. 🔻پیش‌زمینه زنگزور؛ باز کردن شمال به روی بیگانگاننخستین حلقه این زنجیره محاصره، پروژه کریدور زنگزور یا مسیر ترامپ است. این کریدور که با سهل‌انگاری برخی تصمیم‌گیران داخلی و ارائه گزارش‌های فنی مغرضانه از سوی یک گروه خاص کلید خورد، در عمل گذرگاهی امنیتی برای نفوذ آمریکا و اسرائیل به منطقه قفقاز و نزدیکی مرزهای شمالی ایران ایجاد کرد. این گروه، با نادیده گرفتن هشدارهای کارشناسی درباره پیامدهای ژئوپلیتیکی این کریدور، به بهانه توسعه اقتصادی و ترانزیت، زمینه‌ساز حذف ایران از مسیرهای سنتی مواصلاتی شدند. کریدور زنگزور، با اتصال جمهوری آذربایجان به نخجوان و ترکیه، عملاً خط اتصال زمینی ایران را به حاشیه راند و جایگاه ژئوپلیتیکی ایران را در قفقاز به شدت تضعیف کرد. این اقدام، که با بی توجهی به تبعات امنیتی آن همراه بود، دقیقاً گام نخست در نقشه بزرگ‌تری بود که امروز در دریای کاسپین دنبال می‌شود. 🔻همان گروه، هدفی تازه؛ پروژه کاسپین در خدمت تکمیل محاصرهامروز، همان شبکه پشت‌پرده، با همان روش عملیاتی پیشین - یعنی پنهان‌کاری، تحریف واقعیت‌های حقوقی، فشار بر رسانه‌ها و حذف نقدهای کارشناسی - به سراغ کنوانسیون کاسپین رفته است. این گروه که با موفقیت نسبی در پروژه زنگزور، جرأت بیشتری برای اقدام یافته، اکنون در تلاش است تا با پیش‌برد این کنوانسیون، حلقه دوم محاصره را تکمیل کند. اگر زنگزور کریدور زمینی ایران را تهدید می‌کند، این کنوانسیون با تغییر رژیم حقوقی کاسپین و کاهش سهم ایران از آب‌های سرزمینی و منابع زیربستر، بخش دیگری از پازل خفگی ژئوپلیتیکی ایران را تکمیل می‌کند. این هم‌اهنگی زمانی و محتوایی، به هیچ وجه تصادفی نیست و نشان از یک طراحی منسجم دارد. 🔻خفگی ژئوپلیتیکی در عمل؛ تکمیل محاصره از شمال و شمالغربترکیب «کریدور زنگزور» و «کنوانسیون کاسپین»، ایران را در یک فشار دوگانه و بی‌سابقه از جبهه شمال و شمالغرب قرار می‌دهد. از یک سو، کریدور زنگزور، دسترسی زمینی ایران به اروپا را از طریق قفقاز قطع کرده و کشور را در کریدورهای کلیدی ترانزیتی منطقه منزوی می‌سازد. از سوی دیگر، کنوانسیون کاسپین، با تغییر خطوط مبدأ و محدود کردن حوزه نفوذ دریایی ایران، عملاً کشور را از کریدورهای انرژی در دریای کاسپین حذف می‌کند. نتیجه نهایی این دو پروژه، به دام‌انداختن ایران در یک «محاصره» است که از شمال (کاسپین) و شمالغرب (قفقاز و زنگزور)، کشور را تحت فشار قرار می‌دهد. این روند خفگی، دقیقاً همان چیزی است که دشمنان ایران به دنبال آن هستند: حذف تدریجی ایران از معادلات کلان انرژی و ترانزیت در نظم نوین جهانی و تبدیل آن به یک بازیگر منفعل و محصور در میان انبوه کریدورها. 🔻نتیجه‌گیریاتصال پنهان میان پروژه زنگزور و کنوانسیون کاسپین، بیش از هر چیز، افشاگر وجود یک جریان سازمان‌یافته و هدفمند در داخل ساختارهای تصمیم‌گیری کشور است که با هم‌سویی کامل با برنامه‌های دشمنان خارجی، در حال اجرای نقشه «خفگی ژئوپلیتیکی» ایران است. این جریان، با استفاده از ابزارهای مشابه (اهمال‌کاری کارشناسی، تحریف گزارش‌ها، وادار رسانه‌ها به سکوت‌ و فشار بر نهادهای نظارتی)، گام‌به‌گام، کشور را به سمت پذیرش یک واقعیت تحمیلی تاریخی سوق می‌دهد که در آن، هم کریدورهای زمینی و هم حریم دریایی ایران، یکی پس از دیگری از دست می‌رود. هوشیاری در برابر این نقشه، مستلزم شناسایی دقیق این گروه، افشای روابط پشت‌پرده آن‌ها با محور زنگزور-کاسپین، و ایجاد یک اجماع ملی برای مقابله با این پروژه محاصره‌کننده است. نباید فراموش کرد که زنگزور، مقدمه‌ای بود برای این کنوانسیون؛ و این کنوانسیون، اگر به موقع متوقف نشود، مقدمه‌ای خواهد بود برای فروپاشی تدریجی حاکمیت ایران در شمال کشور. ملت ایران و نخبگان هوشیار، باید با تکیه بر عقلانیت راهبردی، از تکمیل این محاصره تمام‌عیار جلوگیری کنند؛ پیش از آن که جبران آن، به یک آرزوی محال تبدیل شود.@baadafrah

🗣 قشقاوی؛ سخنگویی که در ترازِ امنیت ملی نیست!🏛 سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، به عنوانِ صدایِ رسمیِ یکی از حساسترین نهادهایِ نظارتیِ کشور، مسئولیتی فراتر از یک نماینده‌ی عادی دارد. او نه تنها باید منعکس‌کننده‌ی دیدگاه‌هایِ کمیسیون باشد، بلکه موظف است در اظهاراتِ خود، عمقِ درکِ راهبردی از مسائلِ کلانِ ژئوپلیتیکی و امنیتیِ کشور را به نمایش بگذارد.⚠️ با این حال، اظهاراتِ اخیرِ حسن قشقاوی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، درباره‌ی کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای خزر، به روشنی نشان داده است که او یا از پیچیدگی‌هایِ این معضلِ تاریخی بی‌خبر است، یا عامدانه در مسیری گام برمی‌دارد که با منافعِ ملیِ ایران در تناقض قرار دارد.🎯 اصرارِ او بر «تأخیرِ فاجعه‌بارِ ایران» در تصویبِ این سند، در حالی که نقدهایِ حقوقی و کارشناسیِ متعددی بر آن وارد است، فراتر از یک اشتباهِ تحلیلی، نوعی «ترجمان زبانِ دشمن» در لباسِ یک مقامِ مسئول است.⚡️ ضرورتِ برکناریِ وی از سمتِ سخنگویی، یک الزامِ امنیتی برای حفظِ اعتبارِ کمیسیون و حراست از منافعِ ملی است.📌 هشداردهنده‌ترین نکته، تضادِ آشکارِ اظهاراتِ قشقاوی با واقعیت‌هایِ حقوقی و امنیتیِ کنوانسیون است. او در گفت‌وگو با ایرنا، این سند را «از منظر امنیتی فوق‌العاده» و دارای «چارچوب بسیار محکم» خوانده و با ابرازِ تأسف از اینکه ایران «آخرین کشورِ تصویب‌کننده» است، خواستارِ شتاب در این فرآیند شده است. اما این روایت، در تضادِ کامل با هشدارهایِ مکررِ کارشناسانِ حقوق دریاها و ژئوپلیتیک است که این کنوانسیون را به دلیلِ کاهشِ سهمِ ایران از ۲۰ درصد به یک‌چهارم، و وعده‌هایِ ناتمامِ چهار الحاقیه‌ی حیاتی (که پس از ۸ سال همچنان بی‌پاسخ مانده) به شدت نقد کرده‌اند.🌍 دومین محورِ نقد، عدمِ درکِ عمیقِ قشقاوی از ابعادِ کلانِ ژئوپلیتیکیِ قضیه است. او با اشاره به میزبانیِ آینده‌ی تهران از اجلاسِ سرانِ کشورهایِ ساحلی، استدلال کرده که «شایسته نیست ایران میزبان باشد، در حالی که هنوز این کنوانسیون را تصویب نکرده است». این استدلال، از یک سو، فشارِ روانیِ ناشی از «عجله برایِ پذیرش» را به جایِ «عقلانیتِ حقوقی» نشان می‌دهد و از سوی دیگر، نشان از نادیده‌گرفتنِ این نکته دارد که «میزبانی» به معنایِ «تسلیمِ بی‌چون‌وچرا» نیست.🇷🇺 سومین نکته آن است که قشقاوی به صراحت به انتظارِ سرگئی لاوروف، وزیر خارجه‌ی روسیه، برایِ تصویبِ سریعِ این سند توسطِ ایران اشاره کرده و با این کار، عملاً اولویتِ منافعِ ملی را در برابرِ انتظاراتِ یک قدرتِ خارجی به حاشیه رانده است. یک سخنگویِ کمیسیون امنیت ملی باید بداند که در مسائلِ مرزی و حاکمیتی، «شتاب» و «فشارِ خارجی» هرگز نمی‌تواند جایگزینِ «بررسیِ دقیقِ حقوقی» و «تأمینِ منافعِ درازمدت» شود.🏛 چهارمین و مهم‌ترین پیامدِ این اظهارات، تضعیفِ اعتبارِ کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس است. وقتی سخنگویِ رسمیِ یک کمیسیون، موضعی اتخاذ کند که با نقدهایِ کارشناسیِ متعدد و حتی با اظهاراتِ سایرِ اعضایِ کمیسیون هم‌خوانی نداشته باشد، عملاً به یک «صدایِ خودسر» تبدیل می‌شود که نمی‌تواند نماینده‌ی دیدگاهِ جمعیِ کمیسیون باشد. این رفتار، نه‌تنها به روندِ قانون‌گذاریِ این سندِ حساس ضربه می‌زند، بلکه به باورِ عمومی نسبت به نهادِ مجلس نیز خدشه وارد می‌کند.🔍 در شرایطی که افکارِ عمومی به شدت نسبت به ابعادِ پنهانِ این کنوانسیون حساس است، اصرارِ یک سخنگو بر «تصویبِ سریع» و «تبرئه‌ی کامل» از آن، بدونِ پاسخ‌گوییِ شفاف به نقدها، این سوءظن را تقویت می‌کند که «اراده‌ای خارج از چارچوبِ منافعِ ملی» در حالِ هدایتِ این پرونده است. از این رو، تداومِ حضورِ قشقاوی در این سمت، نه به نفعِ کمیسیون و نه به نفعِ امنیتِ ملی نیست و برکناریِ او، یک اقدامِ اصلاحیِ حداقلی برایِ بازگرداندنِ اعتبارِ ازدست‌رفته به شمار می‌آید.🌐 سیاست ملی🌐 @siasatemeli

دولت با اساس«خیال کنسطیطیون داشتم، روس های تو نگذاشتند».امیرکبیر خطاب به میرزا یعقوب خان، پدر میرزا ملکم خان که در آن تاریخ منشی سفارت روسیه بود.✍سخنرانی در دانشگاه تبریز ۱۳۹۶، درباره حقوق اساسی مشروطه، لینک #دولت#حقوق#مشروطه@Javadtaba 🌲

چهرگانی خطاب به الهام علی‌اف: تو رسماً دیوث و قورومساق هسـتی! روایت رهبر باند گاموح از فروش دختران آذربایجانی به توریستهای عرب در خیابان‌های باکـو@baadafrah

توهین و فحاشی آشکار به نفر اول مملکت در شبکه رسمی الهام علی‌افاز هفته پیش، مجموعه‌ای از فیلم‌های آرشیوی متعلق به شبکه آذ. تی وی جمهوری باکـو در حال پخشِ وسیع در فضای مجازی است که به سه سال گذشته مربوط می‌شود. گذشته از جفنگیات مجری/رئیس بی‌صفتِ این شبکه به نام روشن محمداف که در همه زمینه‌ها علیه کشورمان نفرت‌پراکنی کرده، یکی از این فیلم‌های آرشیوی فاجعه است و حاوی انـواع فحاشی‌های به آیت‌الله خامنـه‌ای رهبر شهید و نفر اول ممکلت در زمان حیاتش است.دیپلمات‌های ایران در باکو که هیچ تعصب و وفاداری به ایـران ندارد و همانطور که دیدید در طول جنگ ۴٠ روزه همه سفارت‌خانه‌ها در سراسر جهان به ویژه افریقا (حتی زیمباوه) و ارمنستان در فضای توییتر، دفاع از کشور طوفان به پا کردند، به جز همین سفارتخانه.همین یک نکته نشان می‌دهد که اینها ده برابر بی‌صفت‌تر از روشن محمداف هستند که در برابر تهاجم خارجی به مملکت‌شان سکوت اختیار کردند. حالا شما خیال می‌کنید همین کارمندان به درد نخور و سربـار مملکت میتوانند یادداشت اعتراضی بدهند؟حالا در این ویدئو ببینید که رییس شبکه حکومتی باکو چگونه به آیت‌الله خامـنه‌ای توهین می‌کند و او را لکه ننگ جهان اسلام، قاتل و ریاکار می‌نامد و در پایان می‌گوید: «شعار مرگ بر دیکتاتور خطاب به تو گفته میشه اقای خامنه‌ای، همه معترضین می‌گوید قتل مردم در خیابان به دستور تو بود. چطور انسانهای بی‌گناه را کشتی آقای خامنه‌ای؟ چرا فتوای مرگ دادی؟ این لکه هیچوقت از روی تو پاک نخواهد شد. کشوری را که تـو رهبر آن هستی و آن را تبدیل به لانه تـرور کردی، هیچکس در دنیا قبول ندارد. هر قدمی که بردارید بیشتر شما را به باتلاق می‌برد»...میتوانم با اطمینان به شما بگویم که وزارتخارجه حتی یک یادداشت اعتراضی در خصوص این نوع تولید محتوا از سوی شبکه رسمی الهام علیف صادر نکرده و نخواهد کرد اما همین وزارتخارجه چهار چشمی مراقب‌است که هیچکس در رسانه‌های ایران نقدی یا سخنی علیه علیف نگوید و اگر گفت فورا علیه او پرونده تشکیل دهند. اگر باور نمی‌کنید؟ از سفرای سابق و لاحق و رئیس اداره اوراسیا بپرسید نظرشان در مورد این سیاست فیلمها چیست؟ یا حتی از سفیر کنونی و معاون او در باکو بپرسید که با شنیدن این جملات چه احساسی پیدا می‌کند؟من فکر میکنم برخی از همان کسانی که در خیابان شعار میدادند هم با شنیدن و دیدن این خبر عصبانی شوند و بگویند مسایل داخلی ما به شما مربوط نیست. ولی خاک بر سر هر مسئول و صاحب منصبی که با دیدن این فیلم‌ها خونش به جوش نیامده یا نیاید. https://t.me/baadafrah/15239

توهین و فحاشی آشکار به نفر اول مملکت در شبکه رسمی الهام علی‌افدر پست بعدی بخوانید👇👇👇https://t.me/baadafrah/15241

سعودی‌ها از طرف شورای همکاری خلیج فارس به ترامپ اولتیماتوم دادنددر میان شایعات قوی مبنی بر اینکه نتانیاهو از قبل با ترامپ برای از سرگیری بمباران‌ها علیه ایران توافق کرده بود، کشورهای خلیج فارس مانند قطر و امارات متحده عربی از پیش در پشت پرده مشغول فعالیت بودند.قطر به‌طور خاص دربارهٔ خطرات قریب‌الوقوع برای زیرساخت‌های عظیم و صادرات گاز طبیعی خود هشدار می‌داد.با این حال، این هشدارها برای منصرف کردن ترامپ کافی نبود؛ او با برنامهٔ خود پیش می‌رفت، به‌ویژه از آن رو که دو شرکت بزرگ صادرکنندهٔ گاز طبیعی آمریکا از این سناریو منتفع می‌شدند و از حامیان مالی کارزار انتخاباتی ترامپ بودند. امارات متحده عربی نیز دربارهٔ خطرات متوجه تأسیسات خود هشدار داده بود، اما تقریباً بدون نتیجه.در ۷۲ ساعت اخیر، این کشورها به واشنگتن اطلاع دادند که گزارش‌های اطلاعاتی محلی تأیید می‌کند ایران از پیش میدان‌های نفتی، پالایشگاه‌ها و نیروگاه‌ها را در سراسر اعضای شورای همکاری خلیج فارس شناسایی کرده تا در صورت آغاز بمباران توسط آمریکا، پاسخ متقابل فوری بدهد؛ اما این هم بی‌فایده بود.این محمد بن سلمان بود که موضع شورای همکاری خلیج فارس را هماهنگ کرد. او روز شنبه با ترامپ تماس گرفت و هشدار داد که ایران به هر بمبارانی با حملهٔ مستقیم به زیرساخت‌های انرژی عربستان سعودی و دیگر همسایگان خلیج‌فارسی پاسخ خواهد داد. این چیزی نبود که ترامپ و نتانیاهو از پیش ندانند و از قبل، هنگام تصمیم‌گیری برای حمله، نادیده نگرفته باشند.اما رهبر سعودی فراتر رفت: او از طرف شورای همکاری خلیج فارس، صراحتاً از ترامپ خواست از برنامه‌های حملات گسترده علیه خاک ایران عقب‌نشینی کند. او مستقیماً خواستار شفاف‌سازی دربارهٔ برنامهٔ اقدام واشنگتن و تل‌آویو شد و استدلال کرد که اشتباهات محاسباتی در این برهه، بازار جهانی انرژی را برای دوره‌های طولانی بی‌ثبات خواهد کرد.او با این کار، به‌طور ضمنی دو پیام را منتقل کرد:نخست اینکه، اگر اقتصادهای شورای همکاری خلیج فارس نابود شوند، قادر نخواهند بود به تعهدات ناشی از توافق‌نامه‌ها، یادداشت‌های تفاهم و مشارکت‌های ساختاری بلندمدتی که در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ منعقد شده‌اند - با ارزشی میان دو تا سه تریلیون دلار - عمل کنند. این جدای از میلیاردها دلاری است که مستقیماً به کسب‌وکارهای خود دونالد ترامپ و دامادش، جرد کوشنر، تزریق شده است. برای افراد آگاه روشن بود که این منابع می‌توانند به سمت سرمایه‌گذاری در بلوک‌های دیگر، از جمله چین، هدایت شوند.دوم اینکه، اگر ترامپ درخواست سعودی‌ها را - که به نمایندگی از خلیج فارس سخن می‌گفتند - رد می‌کرد و پیش می‌رفت، مسئولیت کامل نابودی اقتصادهای محلی و یک بحران اقتصادی جهانی بر عهدهٔ او خواهد بود. عربستان سعودی و دیگر کشورهای خلیج فارس، در مواجهه با فاجعهٔ ساختاری در سرزمین‌های خود، حریم هوایی خود را بر روی جنگنده‌های آمریکایی خواهند بست و مجوزهای استفاده از پایگاه‌های لجستیکی در منطقه را لغو خواهند کرد.این دو پیام ضمنی بودند که ترامپ را بازداشتند. او همهٔ موارد دیگر را از پیش سنجیده بود و با این حال تصمیم به ادامهٔ حمله گرفته بود.https://global21.substack.com/p/phone-call-saudis-issue-ultimatum?r=7kssds&utm_medium=ios&triedRedirect=true

پاسخ حجت‌کلاشی به رضا پهلوی: آشفتگی فکری. چند ماه پیش :جنگ = کمکی که در راه است و در دوره آتش‌بس از ترامپ خواسته می‌شد که کار را تمام کن، یعنی برگرد به جنگ. بنابراین همچنان جنگ نعمت و رهایی‌بخش بوداکنون:جنگ = بحران! این جریان توان سخن‌گفتن منطقی و بدون تناقض را از دست داده است. بدتر از آن کسی که باید ناسیونالیسم ایران را نمایندگی می‌کرد و گفتارش از منطق ملی برمی‌خاست و از استقلال کشور پدافند می‌کرد به وادی ادبیات «راست مبتذل» و خائن غلتیده و پیشاپیش برای بمباران مدارس و بیمارستان‌ها توجیه می‌تراشد یعنی کاری که وزیر دفاع و رئیس‌جمهور آمریکا نتوانسته‌اند بکنند.بی‌هیچ تردیدی مردمان ایران از خود و کشورشان در برابر متجاوزان دفاع خواهند کرد همانگونه که ژنرال آمریکایی گزارش داد که مردم ایران با دیدن هلیکوپترها و هواپیماهای آمریکا از کوچک و بزرگ، زن و مرد با هر چه داشتند به جنگ شتافتند.امروز دفاع از ایران در صدر همه فعالیت‌ها و خواست‌های سیاسی ایستاده است.https://x.com/i/status/2079883860175704305