تراژدی حذف خطایی مکرر به بهانه حذف عادل_فردوسی پور✍🏻آذر منصوریهر جامعهای سرمایههایی دارد که حاصل…
انتشار: 2026/07/22 08:47 UTCویرایش: 2026/08/01 00:04 UTCدریافت: 2026/08/04 03:57 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/04 03:57 UTC
تراژدی حذف خطایی مکرر به بهانه حذف عادل_فردوسی پور✍🏻آذر منصوریهر جامعهای سرمایههایی دارد که حاصل بخشنامه ها و انتصاب نیست؛ در گذر زمان، در متن اعتماد عمومی و از دل رابطهای صادقانه میان مردم و صاحبان حرفه شکل میگیرد. این سرمایهها را نمیتوان ایجاد کرد، همانگونه که نمیتوان با ارادهای اداری از میان برد. اگر از صحنهای حذف شوند، در حافظه جمعی ماندگار میشوند و اگر از رسانهای رانده شوند، در دل مردم جا میگیرند.عادل فردوسیپور از همین جنس سرمایههاست.آنچه در سالهای گذشته بر او رفت، را نمی توان تنها کنار گذاشتن یک مجری یا تعطیلی یک برنامه تلویزیونی قلمداد کرد. ما با رویکردی مواجه هستیم که حذف را جایگزین رقابت و انحصار را جانشین اعتماد می کند. گویی در قاموس برخی مدیران، هر آنچه مستقلتر، محبوبتر و مورد اعتمادتر باشد، بیش از آنکه سرمایهای برای یک نهاد تلقی شود، تهدیدی برای آن است.تعطیلی ۹۰ را میشد یک تصمیم مدیریتی دانست؛ هرچند تصمیمی پرهزینه و فاقد توجیه و برای فوتبال دوستان تکان دهنده بود. اما استمرار همان مواجهه با عادل فردوسیپور، حتی پس از آنکه بیرون از ساختار رسمی رسانه، ۳۶۰ را بنیان گذاشت، نشان داد که مسئله از جنس اختلاف بر سر یک برنامه نیست. آنچه استمرار یافته، ارادهای برای حذف است؛ ارادهای که ظاهراً از حضور هر چهرهای که بتواند بیواسطه با افکار عمومی سخن بگوید، احساس آسودگی نمیکند.تراژدی دقیقاً از همینجا آغاز میشود؛ آنجا که یک نهاد، به جای آنکه از سرمایه اجتماعی خود پاسداری کند، در فرسایش آن میکوشد. هیچ رسانهای با حذف چهرههای معتبر، معتبرتر نشده است. اعتبار، از تکثر آرا، از میدان دادن به شایستگان و از احترام به شعور مخاطب پدید میآید، نه از یکدستسازی و حذف.اشک عادل فردوسیپور، در این معنا، صرفاً واکنشی عاطفی به یک رنج شخصی نبود. آن اشک، نشانه فرسودگی اخلاق حرفهای در فضایی بود که سالهاست به جای آنکه منزلت تخصص را پاس بدارد، وفاداری به سلیقه مدیران را بر صدر نشانده است. بسیاری از مردم، در آن لحظه، اشک خود را در چشمان او دیدند؛ زیرا آن اشک، روایت مشترک همه کسانی بود که احساس کردهاند در این سرزمین، گاه محبوبیت نیز میتواند به جای آنکه فرصت باشد، بهانه حذف شود.پیامد چنین رویکردی، البته پیش از آنکه متوجه افراد باشد، متوجه خود نهادهاست. رسانهای که از رقابت با بهترین نیروهای خود پرهیز میکند، دیر یا زود میدان را به رسانههای دیگر واگذار خواهد کرد. مخاطب را نمیتوان به اجبار نگاه داشت؛ اعتماد را نیز نمیتوان با انحصار جایگزین کرد. آنچه از دست میرود، فقط بیننده نیست؛ مرجعیت است، و بازیابی مرجعیت، بهمراتب دشوارتر از حفظ آن است.اگر همین سیاست حذف که به قاعده تبدیا شده ادامه پیدا کند، ناگزیر سرمایههای ملی نیز یکی پس از دیگری از دست خواهند رفت. اما سرمایه اجتماعی، برخلاف تصور برخی متولیان، نابود نمیشود؛ فقط از نهادهای رسمی کوچ میکند و در جای دیگری مأوا میگیرد. زیان این کوچ، پیش از آنکه متوجه افراد باشد، متوجه همان نهادهایی است که گمان میکنند با حذف اشخاص، میتوانند از داوری افکار عمومی نیز بگریزند.حقیقت دیر یا زود راه خود را پیدا می کند.@azarmansouri
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 0 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — "ديروز، امروز، فردا" (آذر منصوری)
آذر منصوری: خاتمی نسبت به اینکه «رهبر اصلاحات» نامیده شود، حساسیت داردرئیس جبهه اصلاحات در استودیو ایسنا:🔹دغدغه خاتمی نسبت به منافع ملی ایران، تنها محدود به اصلاحات و اصلاحطلبی نیست.🔹 آقای خاتمی نسبت به استفاده از تعبیر «رهبر اصلاحات» در توصیف جایگاهش، حساسیت دارد.🔹دغدغه او ساختاری در جبهه اصلاحات است که دائماً بهروزرسانی شود و مدیریت مجموعه اصلاحطلبان باشد.ویدئو کامل گفتوگو@isna94
✅ هشدار حزب اتحاد ملت دربارهی روند فزایندهی رادیکالیسم🔹حزب اتحاد ملت ایران طی بیانیهای نسبت به روند به رشد نشانههای رادیکالیسم در کشور هشدار داد.در این بیانیه آمده است:به نام خدا 🔹بحرانهای امنیتی، اقتصادی و اجتماعی، فشارهای معیشتی، و نگرانی از تداوم تهدیدهای خارجی، ایران دیرپای را در شرایطی حساس و پرمخاطره و جامعه و حاکمیت را در معرض آزمونی سترگ قرار داده است. برای گذر از این آزمون دشوار راهی جز حکمرانی سنجیده، تقویت اعتماد عمومی، حفظ انسجام اجتماعی، احیای امید، کاهش تنش و توسعهی تعامل مثبت و سازنده با جهان وجود ندارد.🔹تجربهی ماههای گذشته نشان داد که در اوج تهدید خارجی و در شرایط مواجههی کشور با یکی از دشوارترین موقعیتهای امنیتی، هنوز امکان شکلگیری نوعی همدلی و کاهش دست کم موقت برخی شکافهای اجتماعی و سیاسی وجود دارد. هرچند، نباید از این واقعیت غفلت کرد که وحدت حول پرچم و سرمایهی اجتماعی انباشته شده در چنین شرایطی بسیار شکننده و ناپایدار است و تضمینی برای تداوم یا تکرار آن وجود ندارد و حفظ آن نیازمند زمینهسازی برای مشارکت همهی مردم و جلب رضایت عامه از طریق حکمرانی خوب است.🔹کسب اعتماد عمومی، جلب رضایت اجتماعی و ایجاد احساس تعلق به سرنوشت کشور در شهروندان، پیکرهی اصلی قدرت ملی و پشتوانهی جاودانهی امنیت کشور است. تجربه نشان داده است در صورت شکل نگرفتن یا فرسوده شدن پیکرهی یاد شده، اتکای صرف به ابزارهای سخت و تصمیمات امنیتی، تأمین امنیت ملی را تضمین نمیکند.🔹طی حدود دو ماه اخیر بهخصوص پس از امضای یادداشت تفاهم بین ایران و آمریکا توسط رؤسای جمهور دو کشور، ابراز مواضع تند در برخی تریبونهای عمومی از جمله تجمعات شبانه، تداوم فضای هیجان و شور جنگی در جامعه از طریق اطلاعرسانی جهتدار و تحلیلهای غیرعلمی و عوامفریبانه در برخی رسانهها و بهطور خاص صداوسیما، صدور و اجرای برخی احکام قضایی، و احضارها و برخوردهای امنیتی با اقشار مختلف از جمله چهرههای هنری، تصویری نگرانکننده از آینده را فراروی اکثریت خاموش جامعه قرار میدهد. شوربختانه انتصاب برخی افراد تندرو و نامتعادل در مناصب مؤثر نیز بهجای مخابرهی بشارت عقلانیت، آیندهنگری و بهبود وضعیت به جامعه، بر تیرگی چشمانداز آینده میافزاید.🔹حزب اتحاد ملت ایران با ابراز نگرانی نسبت به روند یاد شده، دربارهی تقویت نوعی رادیکالیسم در فضای سیاسی و اجتماعی کشور که ممکن است با تعمیق شکافهای اجتماعی دوباره جامعه را بهسوی قطبی شدن و تشدید منازعات سوق دهد، هشدار میدهد. ادامهی روند فزایندهی رادیکالیسم، نهتنها به حل مسائل کشور کمکی نمیکند، بلکه موجب تضعیف سرمایهی اجتماعی، انسجام ملی و در نهایت امنیت کشور میشود.🔹رادیکالیسم گسترهی گستردهای دارد و پیامدهای خطرناک آن منحصر به خشونت نیست. تهدید انگاشتن تفاوت، دشمنی پنداشتن نقد، حذف کردنی دانستن مخالف، سادهسازی برخی از پیچیدگیهای جامعه به دوگانههای سادهی "خودی و غیرخودی" یا "با ما و علیه ما" و ... را میتوان گونههایی از رادیکالیسم دانست که ممکن است جامعه را از درون فرسوده یا دچار رفتار واکنشی کنند.🔹کشوری که با فشار خارجی، مشکلات اقتصادی و نارضایتیهای انباشته مواجه است، بیش از هر چیز به گسترش ظرفیت تحمل نقدها و تفاوتها نیاز دارد و باید از هر فرصتی برای کاهش تنشها و ترمیم اعتماد عمومی استفاده کند.🔹حزب اتحاد ملت ایران از همهی شخصیتها و گروههای مؤثر بر تصمیمسازی و مقامات و نهادهای تصمیمگیرنده میخواهد روندهای جاری را با حساسیت، دقت و مسئولیتپذیری بیشتری مورد توجه قرار دهند و تنها به امنیت پایدار و اقتدار واقعی که رسیدن به آن بدون پشتوانهی اجتماعی و اعتماد عمومی ناممکن است، بیاندیشند.🔹همچنین شایسته است حتی اقدامات قانونی با ملاحظهی شرایط اجتماعی، آثار عمومی و پیامدهای امنیت ملی مورد ارزیابی قرار گیرد. انتظار از شورایعالی امنیت ملی این است که در شرایط خاص با استفاده از اختیارات خود از اقدامات تنشآفرین جلوگیری کند. اثربخشی اجرای قانون و تأمین امنیت برای تحکیم ثبات کشور مشروط به همراه شدن با عدالت، تناسب، شفافیت و دوراندیشی، و نیفزودن بر شکافهای موجود است.🔹حزب اتحاد ملت اعتقاد دارد جامعهی ایران بیش از صدای بلندتر به صدای عاقلانهتر، بیش از مجازات و حذف به اطمینان و آرامش، و بیش از تقابل به امکان گفتوگو و تفاهم نیاز دارد.🔹توقف روند رادیکالیسم در فضای سیاسی و اجتماعی، متانت در حکمرانی، احترام به تفاوتها، رواداری و گذشت، کاهش تنش، ترمیم شکافهای اجتماعی، رعایت اعتدال، پرهیز از اقدامات تحریکآمیز، تقویت اعتماد عمومی و گشودن مسیرهای قانونی گفتوگو و مشارکت، نقطهی آغازین مسیر سربلندی ایران و رستگاری ایرانیان است.۲۳ مرداد ۱۴۰۵حزب اتحاد ملت ایران اسلامی
رئیس جبهه اصلاحات: برخی اصلاحطلبان در بزنگاهها دچار اختلافات راهبردی هستند🔹اصلاحات و اصلاحطلبی دو تعریف متفاوت پیدا کردهاند.🔹شاهد دیدگاهها و سوگیریهایی از مجموعه اصلاحطلبان هستیم که لزوماً در یک مسیر حرکت نمیکنند.🔹پس اصلاحات باید یک تعریف مشخص داشته باشد که اگر چنین نباشد هرکس میتواند ادعا کند نماینده این جریان است.isna.ir/xdWQ57@isna94
نشستهای گفتار و اندیشه | جلسه ۹۱معرفی و بررسی کتاب«تنهایی استراتژیک ایران»یکشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۲۵ ، ساعت ۱۸شیراز، پل معالیآباد، انتهای خیابان شهید کُبار، خیریه نمازی، سالن آمفی تئاتر مهین بانو@goftar_andisheh
بازگشت همه به سوی اوستخبر درگذشت حسین خواجهامیری (ایرج) صدای خاطرهانگیز و ماندگار موسیقی ایران، ضایعه ای بزرگ برای هنر ایران است.ایرج عزیز؛ صدایی بود که با خاطرات، دلتنگیها و شادی های چندین نسل از ایرانیان درآمیخته بود. صدایی که چون از دل برمیخاست،به دل نیز مینشست و سالها، در بیم و امیدهای روزگار، همراه مردم ایران ماند.امروز اگرچه صاحب آن صدای گرم و بیبدیل در میان ما نیست، اما نغمههایش خاموش نخواهد شد. صدایی که بخشی از حافظه جمعی و میراث فرهنگی این سرزمین شد.درگذشت این هنرمند بزرگ و چهره ماندگار فرهنگ و هنر ایران را به خانواده گرامی ایشان، جامعه هنری کشور و همه دوستداران فرهنگ و موسیقی ایران صمیمانه تسلیت میگویم.از پروردگار مهربان برای آن هنرمند فقید، آرامش و رحمت واسعه الهی و برای خانواده آن مرحوم خاصه احسان عزیز و دوستدارانش شکیبایی و صبر مسئلت دارم.زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماستهرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رودصحنه پیوسته به جاستخرم آن نغمه که مردم بسپارند به یادآذر منصوری۲۲ مرداد ۱۴۰۵@azarmansouri
