@asru1زمان آن رسیده بود حرف بزنمو خونام را کسی به گردن بگیردشعرم را کسی به گردن بگیردرؤیاهایم رارا…
انتشار: 2026/08/08 08:20 UTCدریافت: 2026/08/11 07:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/11 07:40 UTC
@asru1زمان آن رسیده بود حرف بزنمو خونام را کسی به گردن بگیردشعرم را کسی به گردن بگیردرؤیاهایم راراههایی که در تنهایی پیمودهاممهربان بودمو خونام در جنگهادر آن سمتِ میدان ریخته میشد که سربازان کمتری داشتنانِ کمتریشرابِ کمتریجیرهی سیگارِ کمتریو زنانی که پیراهن گلدار میپوشندآماده بودمقلبام آماده بودمثلِ بمبی ساعتی چسبیده به ستونهای ساختمانی بلندچیزی برای از دست دادن نداشتمغیر از دستهایمکه میخواستم با دستهایتاز دستشان بدهمآماده بودممثلِ زنی تنفروشکه هر لحظه آماده استعطرِ تنِ مرد قبلی رابا عطرِ تنِ مرد بعدی عوض کندآماده بودماما کسی برای ریختن خونام نیامدو بیآنکه بدانم مقصدم کجاستبه راه رفتن ادامه دادمادامه دادم و میدانستمچاهی که حفر میکنم قرار نیست به آب برسدکارم ادامه دادن بودادامه دادن و نشستن در سایهی درختانادامه دادم و راه پیدایم نکردادامه دادم و پیدا شدن پیدایم نکردادامه دادم و گم شدمادامه دادم و میدانستم سدی که میسازمقرار است مزرعهیی را سیراب کندمزرعهی دیگری را خشک کندادامه دادم و میدانستمچاقویی که تیز میکنمباید یکی از ما را از پا دربیاوردقسم به زخمقسم به جراحت که مقدس استقسم به سکوتی که میانِ دو انسان برقرار میشودتا سکوت یکیبا سکوت دیگری حرف بزندقسم به لحظهیی که دریا میایستدبه ساحلاش نگاه میکند ویکییکی مرغهای دریاییاش را میشماردماهیهایش را میشماردجسدِ غرق شدگانش را میشماردآنها که هرگز کسی به جستجویشان نیامدانسان بدونِ گریستن میبازدانسان بدونِ دوستانسان میبازد اگر کسی پیدایش نکند!قسم به ساعتی که باتریاش تمام شدهمیدانستمزمان از دست میرودزمان مجروحمان میکندزمان مثلِ زنی خیانتکار رهایمان میکندو عاقبتشب ما را به پیامبری برمیگزیندبرگزیده میشویم تا از تاریکی حرف بزنیماز شبهایی که ماه پیدا نیستو میشود کسی را در آن کشتکسی را در آن دفن کرددستها را شستو از شب بیرون آمدقسم به زنانی که از ملاقاتِ خیانت برمیگردندمیدانستمآن پرنده که در قفسهی سینهام زندانیستنقشهی فرارش را کشیده استو روزی ترکام خواهد کردمیدانستمبا چاهی که حفر کردهامنمیتوانم خانهی در حال سوختنام را خاموش کنمدوست داشتممهربان بودم و راه رفتمدهانام هر بار باز شد گیاهی به گلهایش گفت سلامهر بار ابری به ابری دیگر تکیه دادو کسی به دیگری سیگار تعارف کرددوست داشتم و به راه رفتن ادامه دادم تا خوابام بگیردچشمهیی بودمدر دامنهی کوهی بلندکه هر کس میآمدچاقویی خونین را در من میشست و میرفت!#محمد_عسکری_ساج @asru1
پستهای تلگرام — شعر و غزل امروز
ﺁﻩ ﻫﺎﺑﺎﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺑﺎﺩ ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪﺍﺷﮏ ﻫﺎﺁﺏﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ ﻣﯽ ﭘﯿﻮﻧﺪﻧﺪﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻋﺸﻖﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﺷﻮﺩﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ؟#گوستاوو_آدولفو_بکر@asru1
🌸یه خط شعر🌸
به مقابل دو چشمم#وکیل_رئوف@asru1
تو خواب نافه ببین، تا به خواب نافهی تو گلابدان شود از رشک نافِ آهوهاتو خوابِ عطر ببین، خوابِ شب ببین در خوابکه بوی عطر بگیرد پتوی شببوهابه روی سینهات آرام سر گذاشتهامو نرمِ بالشهایت، به خلسه میبَرَدمچنانکه گویی تشییع میشود به بهشتجنازهی خرسی روی دوشِ کندوهاسوارِ قایقت از رودخانه میگذریو دستهایت با ماهیان میآمیزندسپس رها شده از دستهای آبزیاتشناکنان به کما میروند پاروهابخواب و خوابِ تناسخ ببین، ببین خوابتبدل شدهست به خالی میان پیشانیبرقص و دهلی را تیز کن که سر بِبُردزبانِ بیدلها را به پای هندوهابخواب و موسیها را عصا ببین در خوابسپس عصاها را اژدها ببین در خوابچنانکه از حیرت چون طناب خورده شوندتمام جادوگرها به دستِ جادوهابخواب و حرف بزن توی خواب، تا کلماتبدل شوند به نوزادها و قابلههاوگرنه میبایستی برای زاییدنبه آلها متوسّل شوند زائوهابخواب و راه برو توی خواب تا پاهادرختهای تناور شوند و میوه دهندو با دو چشم سیاهت به خوابِ پوست بروکه با هلو مترادف شوند آلوهاکه چشمهای تو در خواب، شمس و مولویاندکه چشمهای تو در خواب، شرحِ مثنویاندکه چشمهای قشنگت، قشنگِ دهلویاندقشنگ، البته در سایهسارِ ابروهابخواب و خوابِ خودت را ببین، که جذابیو خوابِ رنگ ببین؛ سرخ...گلبهی...آبی...و خوابِ رنگ ببین، توی خوابِ رنگ ببینکه سرخ و گلبهی و آبیاند آهوها#حسین_صفا@asru1
قلبِ تو شایداز یک خوابِ سنگین بیدار خواهد شداما خاموشاما شیدازانو زدهمثلِ کسی که خدایش را عبادت میکندآه، همانطور که من دوستات داشتم...خودت را فریب مدههیچکس تو را اینگونه دوست نخواهد داشت...#گوستاوو_آدولفو_بکر@asru1
@asru1هیـچ هم زیبا نبودی، من تو را زیبا کشیدمبی جهت اغراق کردم، دلبر و رعنا کشیدماز "لئوناردو داوینچی" عذرخواهی می کنم کهاین همه عکس ِ تو را مثل ِ "مونالیزا" کشیدمتو نمی دانستی اصلن "شهرزاد" ِ قصه ها چیستمن هــزار و یک شب از مـــوهای ِ تو یلدا کشیدمدلخوش ِ نیلوفری در گوشه ی مرداب بودیمن تو را مهتـاب گون تا آسمان بالا کشیدمنه عسل، گس بود طعم ِ بوسه هایی که ندادیمن چـه احمق خانه ات را قصر ِ کندوها کشیدمچشم ِ تو معمولی اما من میان ِ شعرهایمزورقی با پلک ِ پارو در دل ِ دریا کشیدممن چه بی انصاف بودم با ترازوی ِ دلم کهتار ِ مویت را برابر با همــه دنیــا کشیدمبا چه رویــی بعد از این شعر ِ "نظامی" را بخوانمبس که "مجنون" بودم و بیخود تو را "لیلا" کشیدممرغ ماهی خوار ِ بدترکیب! جوجه اردک ِ زشت!باورت شد که تو را شهزاده ی قوها کشیدم؟دختــری زیباتر از تــو بعد از این بر می گزینمدختری کـــه ناز ِ او را از همین حالا کشیدمبعد از این خوش باش با او، میروم از خاطراتتخاطرت آســوده باشد از خیالت پا کشیدم#شهراد_میدری @asru1