🔷فرسته شماره: ۱۵۰۱۷@amirsorayan📂 نام مقـاله: گـونه‌هـای تمـایز میانِ #سلـوکِ #عــرفـانی و تعقّــل…

🔷فرسته شماره: ١۵۰۱۹@amirsorayanسِنِـکا می‌گوید: وقتی به افراد #تـوهیـن‌کننده نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که بهترین توصیف برای آنها بچه‌هایی است که هیـکل گنـده کرده‌اند. همانطور که ناراحت‌شدن یک مادر از #تــوهین و بدرفتاری کودک خردسالش احمقانه به‌‌نظر می‌رسد، ناراحتی ما هم از توهیـن این آدم‌ بزرگ‌های کـودک‌صفـت احمقانه است.به‌عبارتِ دیگر، می‌بینیم کسانی که به ما توهین می‌کنند #شخصیت‌ هایی پر از عیب و نقص دارند.به گفته مارکوس؛ این آدم‌ها بیشتر مستحق ترحم‌اند تا #عصبانیت..📙 فلسفه‌ای برای زندگی✍ ویلیام اروین@amirsorayan

🔷فرسته شماره: ۱۵۰۱۵@amirsorayan📍 تنهاییِ سمی یا عزلتِ عارفانه؟این یادداشت بحرانِ وجودی در عصرِ نمایش و شلوغی دیجیتال را روایت و بررسی می‌کند.✍دکتر محمد باقر تورنگ🕊️ در پارادایمِ کنونیِ زیستِ دیجیتال، پدیده‌ای متناقض و نگران‌کننده در حالِ وقوع است: افزایشِ بی‌سابقه در نرخِ «اتصالِ شبکه»، همزمان با اوج‌گیریِ «انزوایِ وجودی». ما در دورانِ تسلطِ سکوهای مجازی، در حالِ گذار از یک اجتماعِ زنده به یک «نمایشگاهِ اصطناعی»<۱> هستیم. در این فضا، فرد نه بر اساسِ هستیِ واقعی‌اش، بلکه بر اساسِ «تصویرِ بازنمایی‌شده» از خود، موردِ ارزیابی قرار می‌گیرد. این وضعیت، منجر به پیدایش «تنهاییِ سمی» شده است؛ نوعی انزوایِ ناشی از مقایسه‌‌ی مداوم، که در آن فرد در میانهٔ انبوهِ لایک‌ها و پیام‌ها، دچارِ احساسِ پوچی و بیگانگی با خویشتن می‌گردد.🕊️ تحلیلِ ساختاری: تفاوتِ #انزوا و #عزلتبرای درکِ ریشه‌ایِ این بحران، باید میان دو مفهومِ «انزوا» و «عزلت» تمایز قائل شد. انزوا، یک واکنشِ دفاعی و منفعلانه به #اضطراب است. فرد در انزوا، از ترسِ مواجهه با واقعیت یا به دلیلِ شکست در تعاملاتِ اجتماعی، به درونِ خود پناه می‌برد، اما این پناهندگی، منجر به «نشخوارِ فکری» و تقویتِ «منِ منتقد» می‌شود. در واقع، انزوا، فرار از دنیاست که به افسردگی ختم می‌شود.در مقابل، عزلت، یک کنشِ آگاهانه و فعال است. در سنتِ عرفانیِ ایران، به‌ویژه در آموزه‌های #خواجه‌عبدالله‌انصاری، عزلت به معنای «بازگشت به مرکز» است. عزلت‌گزینی، فرار از جامعه نیست، بلکه فرار از «هیاهویِ کاذبِ اجتماعی» برای دست‌یابی به «سکوتِ بنیادین» است. #عارف بااستفاده از عزلت، ابزارِ مقایسه را از خود دور می‌کند تا بتواند با «خودِ برتر» و حقیقتِ وجودی‌اش روبرو شود. عزلت، به جایِ تضعیفِ فردیت، به تقویتِ «خودآگاهی» می‌انجامد.🕊️ راهبردهای بازسازیِ روانی:@amirsorayan از پالایشِ #دیجیتال تا تمرینِ #حضورجهتِ گذار از وضعیتِ «تنهاییِ سمی» به «عزلتِ عارفانه»، نیازمندِ اتخاذِ پروتکل‌هایِ عملی بر پایهٔ «توجه‌آگاهی» و «انضباطِ ذهنی» است. ❇️در ادامه، چهار راهکارِ استراتژیک پیشنهاد می‌شود:۱. پروتکلِ «خاموشیِ انتخابی»:جایگزینیِ اسکرولِ بی‌هدف با «خاموشیِ برنامه‌ریزی‌شده». این امر شاملِ ایجادِ محدودیت‌هایِ زمانیِ سخت‌گیرانه برایِ دسترسی به شبکه‌های اجتماعی است. هدف، کاهشِ «بهایِ شناختی» ناشی از دریافتِ مداومِ محرک‌هایِ بصری و شنیداری است.۲. تمرینِ «کوارتتِ طلاییِ ۱۵ دقیقه‌ای»:به جایِ تلاش برای حذفِ کاملِ تکنولوژی، تمرکز بر «بازگشت به حواسِ پنج‌گانه» است. ۱۵ دقیقه پیش از خواب، در سکوتِ مطلق، تنها بر مشاهدهٔ پدیده‌هایِ فیزیکیِ پیرامون (مانند صدایِ تنفس، ضربانِ قلب، یا نوساناتِ ملایمِ نور) تمرکز کنید. این تمرین، سیستمِ عصبی را از حالتِ «گوش‌به‌زنگی» خارج کرده و به حالتِ «توازن» بازمی‌گرداند.۳. بازسازیِ «حریمِ ذهنی»:تمرینِ جداسازیِ میانِ «ارزشِ فردی» و «تاییدِ اجتماعی». فرد باید یاد بگیرد که لایک‌ها و بازخوردهایِ مجازی را نه به عنوانِ معیاری برایِ اعتبارِ وجودی، بلکه صرفاً به عنوانِ داده‌هایِ گذرا در نظر بگیرد. این امر، مانع از سقوط در دامِ «مقایسهٔ اجتماعی» می‌شود.۴. تمرینِ «ایستادنِ بی‌تکیه‌گاه»:این تمرینِ عالی که ریشه در آموزه‌ی #مولانا دارد، به معنایِ پذیرشِ تنهایی بدونِ نیاز به ابزارهایِ پرکننده (مانند گوشی یا موسیقی‌هایِ مهارکننده) است. فرد باید بتواند در #سکوت، با اضطرابِ ناشی از تنهایی روبرو شود و به جایِ فرار از آن، آن را به عنوانِ بستری برایِ «شنیدنِ صدایِ درون» بپذیرد.🕊️ کلام راهبردی آخر:تنهایی، به خودیِ خود یک کیفر نیست؛ بلکه بستری برایِ استعلایِ روح است، مشروط بر آنکه از قالبِ «انزوایِ سمی» خارج شده و به ساحتِ «عزلتِ عارفانه» وارد شود. در عصرِ هایلایت، قدرتِ واقعیِ انسان در تواناییِ او برای «ناپدید شدن» از چشمِ جهان، جهتِ «ظهور» در چشمِ خویشتن است.🔰کانال انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها< ۱> اصطناع:۱. به ساختن چیزی فرمان دادن.۲. نیکویی‌کردن.۳. پروردن و برگزیدن کسی.«فرهنگ فارسی عمید / قربان‌زاده»@amirsorayan

🔷شماره: ۱۵۰۱۴@amirsorayan#معشـوق‌همین‌جاست‌بیاییدبیایید!❇️جردن پیترسون از بهترین یونگین‌هاست؛ هیچگاه خودش را یونگین ننامیده تا محدود نشود، محدود هم نیست.او در این ویدیو از یک مفهوم عمیق یونگی پرده برمی‌دارد؛ باتوضیح اینکه چرا این مفهوم #عرفانی نیست بلکه کاملا #بیولوژیکی و #روانشناختی است. پیترسون اشاره نمی‌کند که؛ به نظر #یونگ هرگونه #عرفان و #خودشناسی یک رویکرد روانشناختی است. 🔄مفهوم طواف را می‌گوید.یونگ گفته: هیچ راه مستقیمی به سمت سلف وجود ندارد، بلکه ما(ایگو) به دور سلف می‌گردیم، مثل شمع و پروانه. یعنی چه؟ یعنی مسیر کمال و توسعه شخصیت مثل عبور از یک جاده نیست، مثل حرکت الکترون به دور هستهٔ اتم است، و زندگی همان ابرالکترونی است.☯ رسیدنی در کار نیست، فقط رفتن است، شدن است. او که در پی یافتنش هستی، از تو بیرون نیست.باید دور خودت بگردی،تو عاشق خودتی، باید این را بفهمی.فهمش عمری زمان لازم دارد، در صورتی‌که زمانمند هم نیست.✅خلاصه؛ هربار که افتادی یادت باشد، افتادن هم جزئی از رفتن توست.بلندشو و ادامه بده!هرچه بروی نزدیک‌تر می‌شوی،حتی اگر هیچ‌‌وقت نرسی.🔰یونگ‌نگار⏰زمان: '۱۰@amirsorayan

🔷 فرسته: ١۵۰۱۳@amirsorayan🎬 جعفرخان از فرنگ برگشته (۱۳۶۶)📣 #علـی‌حاتمـی🎭 حسین #سرشـار، عزت‌اله #انتـظامی، محمدعلی #کشـاورزحسین سرشار در نخستین حضور #سینمایی به نقش جعفرخان در عجیب‌ترین ساختهٔ علی حاتمی، فیلمی که برخلاف همهٔ ساخته‌های #کارگردان نگاهی به #آینده دارد و بدلیل حذف بیش از ۲۰دقیقه از #فیلم، علی حاتمی حاضر به درج نام خود به عنوان کارگردان اثر نشد. 📽 این #سکانس و جملاتش برای بیشتر مخاطبان دههٔ ۶۰ نه تنها نامفهوم، بلکه #خنده‌دار می‌نمود، لیکن عیار این نوشته‌ها و کلمات پس‌از ۴۰ سال خودنمایی می‌کند.@amirsorayan

🔷فرسته شماره: ۱۵۰۱٢📷قدیمی‌ترین #عکس تاریخ!@amirsorayan📷 این عکس متعلق به سال ۱۸۲۶ با نام View from the Window at Le Gras توسط Joseph Nicéphore Niépce در فرانسه ثبت شده است. این عکس از پنجرهٔ خانهٔ نیپس در روستای Le Gras گرفته شده است. 📷این قدیمی‌ترین عکس شناخته‌شده در تاریخ است که هنوز باقی مانده است. پیش از آن تلاش‌های زیادی برای ثبت تصویر انجام شده بود، اما تصاویر پس‌از مدتی از بین می‌رفتند. نیپس نخستین کسی بود که توانست تصویری را به‌طور دائمی روی یک صفحه ثبت کند. او از روشی به نام هلیوگرافی (Heliography) استفاده کرد؛ صفحه‌ای از جنس قلع با پوشش قیر طبیعی (Bitumen of Judea) آماده کرد. نور خورشید باعث سفت‌شدن قیر در قسمت‌های روشن می‌شد. سپس بخش‌های نرم‌تر را با حلال می‌شست و تصویر باقی می‌ماند. ☀️از شگفت‌انگیزترین نکات این عکس، زمان نوردهی آن است؛ حدود ۸ساعت [و به نظر برخی پژوهشگران حتی بیشتر، تا چند روز]. به‌همین‌دلیل در عکس می‌بینید که نور خورشید از دو سمت ساختمان‌ها دیده می‌شود؛ زیرا خورشید در طول روز جابجا شده است. دلایل اصلی مبهم‌بودن عکس، حساسیت بسیار بالای آن است!🔰 کانال هنر@amirsorayan

🔷فرسته شماره: ۱۵۰۱۱@amirsorayan« #مهـدی‌اخـوان‌ثـالث»؛ پســر ِ عطار نامدار و شناختهٔ مشهد❇️یک چشم #اخوان در هنگام تولد نابینا بود، اما مدتی بعد بینا شد![گویا تنبلی یک چشم - که در کودکان نسبتاً شایع است- داشته و درمان شده،  با بستن چشم قوی و غالب.]✅خود او در این باره می‌گوید: «پدر من عطار-طبيب بود و مادر هم كارش خانه‌داری و بعدها هم دعاگویی و نماز و طاعت و زيارت امام رضا و از اين قبيل.بعداز مدتی [از تولد] با درمان‌های پدر و دعاهای مادر و نذر و نيازهايش، آن چشم ِ ديگر را هم به‌دنيا گشودم.خدا به من رحم كرد و الّا حالا دنيا را با يک چشم می‌ديدم. اما حالا با دو چشم می‌بينم.»🟢 پدر مهدی اخوان ثالث، معروف به «آق‌علی»، در دوران جوانی برای تجارت راهی شهر دوشنبه تاجیکستان شده و به نام «علی‌اُف» به کار چای‌فروشی پرداخته بود، اما پس‌از انقلاب بلشویکی که تمام اموالش مصادره ‌شد، دست خالی به مشهد برگشت و با دو برادرش، مغازههٔ عطاری باز کرد و کم‌کم به طبابت روی ‌آورد.🖊خود اخوان در شعری می‌سراید:بابای من که بود؟ یکی عطارهرگز نبست نسخهٔ امحا راهرگز نکُشت، تا که مرا یاد استمـرغ ِ هـوا و مـاهی ِ دریـا راآق‌علی در همین سال‌های سکونت در مشهد با دختری مشهدی به نام مریم ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو دختر به نام‌های معصومه و مریم و دو پسر به نام‌های حسین و مهدی اخوان ثالث بود.❇️ استاد علی باقرزاده، شاعر خراسانی می‌گوید: به‌ خاطر دارم در سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۲۵ شمسی، عصرها هم‌راه پدرم، قدم‌زنان به دکهٔ آق‌علی عطار (پدر مهدی اخوان ثالث) می‌رفتیم.آقا علی که با دو برادر کهتر خود، عباس و اصغر، دکه را اداره می‌کرد، تا پدرم را می‌دید با یک‌دیگر از دوران جوانی و روزگاری که از یزد به روسیهٔ تزاری مهاجرت کرده و در سواحل جیحون و شهرهای بخارا و سمرقند و چهارجوی به کار و تجارت پرداخته بودند، سخن می‌گفتند.❇️علی باقرزاده در بارهٔ وجه تسمیهٔ «اخوان ثالث» هم می‌گوید: پدرم آق‌علی را آقاعلی‌‌اُف می‌خواند و بعدها که بر اثر انقلاب کبیر شوروی و سقوط حکومت تزاری از روسیه به ایران آمد و شناسنامه گرفت، چون سه برادر بودند، به نام «اخوان‌ ثالث» خوانده شدند.@amirsorayan✅ علی، برادر بزرگ او بود و از این‌جهت دکان [عطاری آنان] به نام او خوانده می‌شد. (بعدها ایران‌خانم، دختر عباس به عقد ازدواج پسر عمویش مهدی درآمد).مغازهٔ «آق‌علی عطار» در ایستگاه سراب مشهد یکی از عطاری‌های مشهور و قدیمی مشهد به حساب می‌آید. بعد از مرگ آق‌علی هم، برادر وی (یعنی عمو و پدر همسر مهدی اخوان) با نام «آق‌علی دوم» آن مغازه را اداره می‌کرد.بعد از فوت «آق‌علی دوم» هم، کار ِ چرخاندن ِ آن عطاری به پسرعمو و برادر خانم اخوان رسید، طوری که مردم مشهد گردانندهٔ فعلی عطاری را که اتفاقاً «مهدی اخوان ثالث» نام دارد، به نام «آق‌علی» می‌شناسند.شاید در گمان برخی از نسل‌های بعدی ِ مردم مشهد، «آق‌علی» عطار هم‌چنان زنده است.🔰نقل از: گروه تلگرامی: "مهدی اخوان ثالث"🔍فرسته و نیز توضیحات داخل کروشه از آقای "مــزدک، علی"، فــرزنـد شادروان اخوان ثالث است.@amirsorayan