📌 تجربه من به عنوان یک ترنس؛ آنچه شبیه به شنیدههایم نبود✍🏻 Yves Reesترجمه توسط کانال تلگرام…
انتشار: 2026/07/26 06:42 UTC
📌 تجربه من به عنوان یک ترنس؛ آنچه شبیه به شنیدههایم نبود✍🏻 Yves Reesترجمه توسط کانال تلگرام علی نیکجو@alipsychiatrist◽برای مدتی بسیار طولانی خودم را متقاعد کرده بودم که من واقعا یک فرد تراجنسی نیستم. میدانستم که زندگی به عنوان یک زن دائما من را با این میل درگیر میکند که از زیر پوستم خارج شوم، اما در عین حال میدیدم که داستان من شباهت کمی به همه داستانهایی دارد که درباره افراد ترنس شنیده بودم؛ اینکه "تجربه افراد ترنس این است که در بدن اشتباهی متولد شدهاند، این ناهمخوانی را از کودکی نشان میدهند و تمام نشانههای جنسیت زیستشناختی و نسبت داده شده به خود را پس میزنند." یا اینکه "با بالاتر رفتن سن، تلاش افراد ترنس برای زندگی کردن خودِ حقیقیشان بیشتر میشود و خواستار تغییر جنسیت خود با هورمونها و عمل جراحی میشوند و این مداخلات را با هدف زندگی به عنوان یک مرد یا زن 'واقعی' پیگیری میکنند."بسیاری از این جملهها در مورد من دقیقا درست نبود. در کودکیام به عنوان کسی که جنسیت دختر به او نسبت داده شده بود، هیچگاه ادعای پسر بودن نمیکردم. درست است که برادر بزرگترم را میپرستیدم و در یک تیم کریکت پسرها بازی میکردم، اما همینطور کلکسیونی از عروسکهای باربی، بالهای فرشته و تیشرتهای صورتی، و همینطور موهای بلند قهوهای داشتم. بعدتر در دوران بلوغ رابطهای آشفته با بدنم پیدا کردم، گرفتار اختلال خوردن و ورزش اجبارگونه شدم، چیزی که میدانم در میان جوانان ترنس شایع است، اما در آن زمان اجتنابم را از خوردن شبیه به تلاشهای ناامیدانهی بسیاری از دختران نوجوان برای داشتن یک بدن استخوانی میدانستم. چیزی که هرگز به آن فکر نمیکردم این بود که شاید مشکل من، زن بودنی است که فقط به من نسبت داده شده است. به من گفته شده بود که یک دخترم و حقیقتا این اتفاق هرگز در آن زمان برای من نیفتاد که این دختر بودن را زیر سوال ببرم.در واقع تا سن سی سالگی طول کشید که من شروع به فکر کردن به این موضوع کردم که شاید کلمهی تراجنسی ارتباطی با وضعیتم داشته باشد. اما در آن زمان هم علیرغم رسیدن به این درک که من یک زن نیستم، حس میکردم که مرد هم نیستم، اشتیاق زیادی به دریافت تستوسترون نشان نمیدادم تا جایی که فکر میکنم حتی باعث دلخوری درمانگری شدم که درمان هورمونی را به عنوان بهترین گزینه برای حل مشکلات من پیشنهاد میکرد. با این اوصاف دائما در مورد ترنس بودن خود دچار تردید میشدم. اگر واقعا ترنس بودم آیا نباید زودتر متوجه میشدم؟ آیا نباید با تردیدهای کمتر و یقین بیشتری درباره جنسیت مطلوبم حرف میزدم؟ فکر میکنم که شاید باریکی دامنه تعاریفی که برای ترنس بودن ارائه شده است، باعث نادیده گرفته شدن پیچیدگی و تنوع تجربه های مرتبط با آن میشود. این یک واقعیت است که تمام افراد ترنس در کودکی نشانههای آن را بروز نمیدهند و در بزرگسالی نارضایتی خود را درک و ابراز میکنند. برخی تمایلی به مداخله پزشکی ندارند و عدهای علاوه بر جنسیت نسبتداده شده به آنها، زندگی در قالب جنسیت مقابل را هم نمیپذیرند.اما در میان تمام تنوعات موجود، ویژگی مشترک در میان تمام افراد ترنس، تجربه ناهمخوانی بین جنسیت نسبت داده شده و هویت جنسی حقیقیشان است. احساسی کاملا درونی که هیچ کس به اندازه خود فرد قادر به تشخیص آن نیست و اتکا به نشانههای بیرونی مثل طرز پوشش و سبک علائق، معیار قابلاتکایی برای قضاوت در مورد آن نیست.در نظر گرفتن چنین تنوعی میتواند باعث میزانی از آشفتگی و محو شدن مرزهای دقیق بین افراد ترنس با سایر افراد و همینطور اقلیتهای جنسی دیگر شود. اگر بخواهیم برای ترنس بودن فرمهای مختلفی را در نظر بگیریم، و آن را از وضعیتی که به آسانی قابل تشخیص و تقسیمبندی است خارج کنیم این میتواند برای دیدگاه دوقطبی به جنسیت، تهدیدکننده، و برای حامیان آن حساسیتبرانگیز باشد.اما به هرحال برای افرادی مانند من که به آزادی و حقوق انسانی افراد ترنس میاندیشیم مهم است که داستانهای خود را با تمام تردیدها و سردرگمیهایی که در تجربه خود از ترنس بودن پشت سر گذاشته ایم، به اشتراک بگذاریم. تردیدهایی که نه تنها تناقضی با اصالت هویت جنسی ما به عنوان یک فرد ترنس ندارند، بلکه شایع و حتی یک بخش جداییناپذیر از مسیر رسیدن به خود حقیقیمان هستند.#روان_پزشکی #روان_درمانی #هویت_جنسی #تراجنسی#ترنس #LGBT #ملال_جنسیhttps://amp.theguardian.com/books/2021/aug/31/my-experience-as-a-trans-person-doesnt-fit-the-script-but-why-should-it@alipsychiatrist
پستهای تلگرام — علی نیکجو «روانپزشک- رواندرمانگر تحلیلی»
آدمی باید بپذیرد که وجودش کاملا "تصادفی" است؛" باید بالاخره از خواب هزار ساله اش بیدار شود و تنهایی مطلقش را دریابد، انزوای بنیادینش را. باید درک کند که مثل یک کولی در مرز دنیایی بیگانه زندگی می کند، دنیایی که گوشش به موسیقی انسان کر است و برای امیدها و رنج ها و جنایت های بشریت پشیزی ارزش قائل نیست"#سگهای_پوشالی#جان_گری#پیمان_خاکسار#نشر_چشمه#تکهای_از_متن#علی_نیکجو#معرفی_کتاب @alipsychiatrist
🔺 چپ «مردم یار»، چپ «محور مقاومت» و معضل دوگانهاندیشی: مالجو در جستجوی چیست؟🖌 بهروز قمریچندی است که متفکران واندیشمندان متمایل به مارکسیست در ایران مبحثی را گشودهاند که «چپ» را به دو روند متمایز تقسیم میکند. اول روند چپ راستین یا به نقل از محقق محترم محمد مالجو و همفکرانشان، «چپ مردمیار» و دیگری چپ ضد امپریالیسم «محور مقاومت» یا چپ حکومتی. آن یک دغدغهی «پیوند با مردم برای رهاییشان» را دارد و این به «قدرت میچسبد تا بماند.» به عبارت دیگر، آنچنان که جناب مالجو نتیجهگیری میکنند: «چپ محور مقاومتی در هر دو موسم آتشبس و تهاجم خارجی در خدمت تداوم اقتدار داخلی است. اما چپ مردمیار در پی رهایی هموطن از دو سلطه است، سلطهی خارجی و سلطهی داخلی.» متنِ پیشِ رو، بر آن است تا با درگیر شدن با نوشتارهای محمد مالجو در این باره، به نقد این مبحث بپردازد. 📕لینک متن
🎧🫂چهها که بر سرِ ما رفت و کس نزد آهیبه مردمی که جهان سخت ناجوانمرد است...#هوشنگ_ابتهاج
آهنگ «Ay Yarom Biya» (آی یارم بیا) در اصل متعلق به مبارکشو میرزاشویف است؛ خوانندهای اهل تاجیکستان، بهویژه منطقه کوهستانی بدخشان. این اثر نخستین بار در سال ۱۹۸۸ به زبان تاجیکی منتشر شد و به یکی از مشهورترین ترانههای عروسی و مردمی آسیای مرکزی تبدیل شد. #موسیقی_ملل @mezzrab
📌 "آیا ما والدین یک فرد جامعهستیز هستیم؟"✍🏻 Annalisa Barbieriترجمه توسط کانال تلگرام علی نیکجو@alipsychiatrist◽ ما دو فرزند داریم که یکی از آنها پسری ۱۱ ساله است. او معمولا در درک سرنخهای اجتماعی کند است و مهارتهای اجتماعی کمتری نسبت به همسالان خود دارد. او به راحتی دروغ میگوید، غرق در دنیای خود، و شاید بتوان گفت خودشیفته است، رفتارهای تکانشی و نسنجیدهی زیادی دارد، با این حال بسیاری از اوقات در جلب توجه و تحسین همسالانش موفق است، اما فکر میکنم که عزتنفس پایینی دارد.زمانی که ۹ ساله بود یک بسته شکلات را از یک فروشگاه دزدید، و در سن ۱۰ سالگی شروع به دزدیدن پول از کیف من کرد. من و همسرم بارها در این مورد با او صحبت کردیم و به عنوان تنبیه او را از بعضی امتیازها محروم کردیم. اما بعد از آن هم متوجه دزدیده شدن پولهای بیشتری از کیفم میشدم و همینطور استفادهی او از یک کارت اعتباری برای خریدن بازی کامپیوتری، که البته ادعا میکرد که آن کارت اعتباری را پیدا کرده است.هفته گذشته مدیر مدرسه او با من تماس گرفت تا بگوید که پسرم نامهای برای یکی از دانشآموزان دختر نوشته است، که محتوای آن برایم بسیار تکاندهنده و ناخوشایند بود. بارها تلاش کردهایم که استفادهی او از اینترنت را زیر نظر بگیریم و هربار با محتواهای جنسی زیادی در صفحه های او روبهرو شدهایم. ما به پسرمان پول ماهیانه کافی میدهیم و بازیهای کامپیوتری جذابی برایش میخریم. همسرم فردی باملاحظه و متعهد به وظایف پدرانه است. هر دو ما با او بسیار مهربان هستیم، سعی میکنیم الگوهای خوبی برایش باشیم و همه تلاشمان را میکنیم تا در رفاه و آرامش باشد. اما به نظر میرسد که پسر من هیچ وجدانی ندارد، و احساس میکنم که درمانده، مضطرب و وحشتزده از این فکر هستم که ما والدین یک فرد جامعهستیز، پلید یا سایکوپت هستیم. چطور میتوانیم او را به فکر کردن دربارهی تاثیر رفتارهایش بر دیگران سوق دهیم؟ او سال آینده به کلاس دوم دبیرستان می رود و مطمئنا میزان نفوذ و کنترل ما بر او کمتر خواهد شد. خود من فردی نسبتا عجول و عصبی هستم. من باید به صورت تماموقت کار کنم و بنابراین امکان صرف وقت و فراهم کردن توجه کافی را برای فرزندانم ندارم."واضح است که فرزند شما نیاز به توجه دارد"؛ این یکی از اولین جملات آنا هورن روانپزشک کودک و نوجوانی بود که با او مشورت کردم. "مطمئنا او در مسیری قرار دارد که پیشروی در آن میتواند نگرانکننده باشد". یکی از اولین سوالات من از دکتر هورن این بود که چرا کودکان دزدی میکنند. "این کار میتواند راهی برای جستجوی چیزی باشد که کودک در آن دچار کمبود است. دزدی میتواند نشانهای از نیاز کودک به چیزی باشد که خود او دقیقا نمیداند چیست؛ پول میتواند جایگزینی برای محبت یا تکهای از وجود پدر و مادر باشد". این بخشی از پاسخ دکتر هورن به سوال من بود که اضافه کرد "گفتن این حرفها به این معنی نیست که خود را به خاطر ناکافی بودن محبتتان سرزنش کنید. بلکه ممکن است نیاز فرزندتان به توجه و محبت بیشتر، فقط قسمتی از یک پازل بزرگ باشد".📌 ادامه در INSTANT VIEW مشاهده فوری#روان_پزشکی #روان_درمانی #کودک #نوجوان#فرزند_پروری #سلوک #conduct #ODD@alipsychiatrist