قدرت گرفتن سوسیالیستهای دمکرات در انتخاباتهای درون حزبی دمکراتها و افول ترامپیستها در ایالتهای…
انتشار: 2026/08/12 21:02 UTCدریافت: 2026/08/17 21:56 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 21:56 UTC
قدرت گرفتن سوسیالیستهای دمکرات در انتخاباتهای درون حزبی دمکراتها و افول ترامپیستها در ایالتهای غرب میانی علی افشاری ✍️ در روز سهشنبه ١١ آگوست شاهد یکی از آخرین دور انتخاباتهای مقدماتی و درونحزبی ٢٠٢٦ آمریکا در سه ایالت مینهسوتا، ویسکانسین و کارولینای جنوبی بود. در انتخابات سنا و فرمانداری رقابت شدیدی بین جریان دمکراتهای سوسیالیست و طیف میانه حزب دمکرات به ترتیب در ایالتهای مینهسوتا و ویسکانسین برقرار بود. ✍️ در این تابستان، سوسیالیستهای دموکرات و متحدانشان در سراسر کشور پیروزیهای پیاپی بر طیف سنتی و میانه در انتخابات داخلی حزب دمکرات بهدست آوردهاند. روشهای آنها با تمرکز بر پیامرسانی موثر و تاکتیکهای سازماندهی باعث شده که جریان مسلط حزب دمکرات هراسان شده و میلیونها دلار سرمایهگذاری آنها و لابی اسرائیل، بسوزد. آنان در بهت هستند که چگونه ترقیخواهان از این موانع با امکانات مالی کم با موفقیت عبور کردهاند. هفتهٔ گذشته در ایالت میشیگان نمایندهٔ مجلس، هیلی استیونس، با وجود برتری عظیم در هزینهکرد، در رقابت مقدماتی سنا به دکتر عبدل السید، مقام سابق بهداشت عمومی و ترقیخواه، باخت.✍️ پیروزیهای اخیر چپ نشان داده چه روشهایی مؤثر است: تبلیغات چهرهبهچهره، شهادتهای شخصی حامیان، و پیامِ برونگروهیِ بهراحتیقابلپذیرش. خودِ کنشگران کارزارها میگویند راز در اصول اولیه است. آنها بازیهای زمینیِ قدیمی را بنا کردهاند، با بهرهگیری از خشم و انرژی چپ برای جذب نیروی داوطلب، که آغوشی باز برای فعالیت در جنبشهای اعتراضیِ امروز داشتهاند.✍️ این کارزارها همچنین پیامهای خاص و جسورانهای ارائه دادهاند: اینکه مراقبت بهداشتِ همگانی یک حق است، اینکه حزب دموکرات در بند منافع شرکتی است، و اینکه آمریکا در کشتهشدن هزاران نفر در غزه شریک است. بهگفتهٔ آنان، یکی از مهمترین مؤلفهها گفتوگوهای رو در رو با رایدهندگان بوده، هرچند در کنار آن از هدفگیری هوشمند در شبکههای اجتماعی و چند آگهی تلویزیونی سنتی هم استفاده کردهاند. کارزارهای چپ همچنین استدلال کردند که برخی رقبای اصلیِ جریانمیانه خطا کردهاند با صرف بیشتر منابع بر تبلیغات، بدون آنکه واقعاً با ارتباط مستقیم یا تدوین مواضع جذاب، رایدهندگان را هیجانزده کنند.✍️ در انتخابات مقدماتی سنا در مینهسوتا خانم پگی فلانگان کاندیدای سویالیست برنده شد و رقیبش از طیف میانه حزب دمکرات، «انجی کریگ» را شکست داد. فلانگان از سرخپوستهای بومی آمریکا از قبیله «اوجیبووی» است که به عنوان نخستین معاون فرماندار بومی مینهسوتا از سال ٢٠١٩ فعالیت میکند. ✍️ اتفاق مهم دیگر در مینهسوتا شکست مایک لیندل، مدیرعامل سابق MyPillow ، برای نامزدی حزب جمهوریخواه در انتخابات مقدماتی سنا بود. لیندل یکی از چهرههای جنجالی جمهوریخواهان است که به دوستی همیشگی با ترامپ مفتخر است و از حامیان نظریه بیاساس سرقت انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۰ به شمار میرود. ترامپ از کاندیداتوری او حمایت کرده بود.✍️ در انتخابات فرمانداری ویسکانسین رقابت نفسگیری بین فرانچسکا هونگ از گرایش سوسیالیست و دیوید کراولی از طیف میانه حزب دمکرات که الان مدیر منطقهٔ میلواکی است، در گرفت و در نهایت با حدود سه هزار رای بیشتر، کراولی برنده شد. نحوه کاندیداتوری و برآمد هونگ جالب توجه است. او یک آشپز در شهر میلواکی است که در جریات تظاهرات ضدپادشاه در ماه مارس در جمع جمعی از نیروهای سوسیالیست به عنوان کاندید برای تغییر چهره حزب دمکرات انتخاب شد. در ادامه در همانجا اطلاعات نیروهای داوطلب حاضر گرفته شد و ظرف چند ماه، کارزار هونگ حدود ۷۰۰۰ داوطلب جذب، صدها هزار تماس حضوری با رایدهندگان بالقوه و حدود ۵۰۰ رویداد خانهبهخانه برگزار کرد. ✍️ رشد سریع هونگ در عرصه سیاسی مرهون فعالیتهای داوطلبانه حامیانش بود. او توانسته بود پیامش را آنچنان الهامبخش کند که افراد بدون مزد و منت پذیرفتند تا در تحقق جهانی که او برای آن تبلیغ میکرد نقش ایفا کنند. اهداف سیاسی چپگرایانه هونگ، از جمله لغو سازمان مهاجرت و گمرک، تعلیق یکساله مراکز داده و افزایش مالیات بر میلیاردرها و شرکتها مورد توجه قرار گرفته بود و در عین حال برخی از آنها چالش برانگیز شده بود. هونگ به خاطر احیای توییتهای قدیمی وی مورد انتقاد قرار گرفته بود که خواهان لغو تعطیلات روز کلمبس و شکرگزاری (Thanksgiving) شده بود. در مصاحبههای اخیر، هونگ این اظهارات را تعدیل کرد.✍️ نتایج این انتخاباتها تایید کننده رشد موج چپ و سوسیالیست در چارچوب دمکراسی آمریکا است و همچنین افول ترامپ، لابیهای اسرائیل و راست افراطی را بازتاب میدهد. اما همچنان وزن بالا در جمع کاندیداهای حزب دمکرات را جریان میانه و سنتی آنها در دست دارد.@Aliafshari52#انتخابات_۲۰۲۶_آمریکا
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 3 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — روزنوشتهای على افشارى
طرح «مقابله با نفوذ بیگانگان» چه پیامی دارد؟ youtube.com/shorts/F96Fl00T-8I?is=dzJuXIR…
آیا سرمایهداری مترقی علاج مشکلات اقتصادی ایران است؟علی افشاری ✍️ سرمایهداری مترقی (Progressive Capitalism) چارچوبی اقتصادی است که بازارهای رقابتی را با مداخله دولت ترکیب میکند تا هم رشد اقتصادی را پیش ببرد و هم نابرابری را کاهش دهد. این رویکرد با سرمایهگذاری عمومی در آموزش، زیرساخت و بهداشت و نیز ارائه گزینههای عمومی برای خدمات اساسی، نوآوری بازار را در خدمت عدالت اجتماعی تقویت میکند. سرمایهداری مترقی از سوسیالیسم به این دلیل جدا میشود که بخش خصوصی را حفظ میکند، و از نئولیبرالیسم به این دلیل که برای اصلاح شکستهای بازار از مقررات دولتی استفاده مینماید. طرفداران معتقدند که نظارت دولتی و سرمایهگذاری عمومی، نتایج عادلانهتری نسبت به بازارهای کاملاً آزاد یا کنترل کامل دولت به همراه دارد.✍️ ریشههای نظری سرمایهداری مترقی به ایدههای جان مینارد کینز (اقتصاددان بریتانیایی) و فرانکلین روزولت (رئیسجمهور پیشین آمریکا) بازمیگردد که برای حل بحران بزرگ ایده New deal را اجرا کرد. آنها بر نوعی سرمایهداری معتدل تأکید داشتند که دولت نقشی اساسی اما محدود در تأمین ثبات، کارایی و عدالت ایفا کند.✍️ نخستین بار اصطلاح «سرمایهداری مترقی» در سال ۱۹۴۶ توسط هنری والاس، معاون پیشین رئیسجمهور آمریکا و نامزد حزب ترقیخواه، مطرح شد. والاس آن را «سازش میان دموکراسی بنیادین آمریکا و فناوری مدرن» توصیف کرد که اشتغال کامل و تولید رو به رشد را بدون مالکیت دولتی بر همهٔ ابزار تولید ممکن میسازد.✍️ دورهٔ طلایی این رویکرد، «سی سال شکوهمند» (۱۹۴۵ تا ۱۹۷۳) بود؛ زمانی که نابرابری کاهش یافت، رفاه گسترش پیدا کرد و طبقات متوسط میانی شکل گرفتند. در مقابل، از دههٔ ۱۹۸۰ با ظهور نئولیبرالیسم (بهویژه در دوران مارگارت تاچر و رونالد ریگان)، رویکرد بازار آزادِ بیقیدوشرط مسلط شد.✍️ امروزه سرمایهداری مترقی را اقتصاددانانی مانند جوزف استیگلیتز (برندهٔ جایزهٔ نوبل اقتصاد)، دیوید سینزبوری و نمایندهٔ کنگرهٔ آمریکا از ایالت کالیفرنیا، رو خانا ترویج میکنند. استیگلیتز آن را «بازتعریف پیمان اجتماعی برای توازن بهتر میان دولت، بازار و جامعهٔ مدنی» مینامد.✍️ هرچند عنوان «سرمایهداری مترقی» در ادبیات اقتصادی ایران رایج نبوده، اما میتوان ردپای رویکردهایی مشابه را در برخی دورهها دید:• دورهٔ محمدرضا پهلوی – بهویژه در دههٔ ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ – دولت با سرمایهگذاری سنگین در زیرساخت، صنعت و نفت، و همزمان حفظ بخش خصوصی، تلاش کرد نوعی «سرمایهداری دولتی-راهبردی» پیاده کند که در برخی جنبهها به مداخلهگری دولت در کنار بازار شباهت داشت. هرچند این تجربه با فساد، وابستگی به نفت و سرکوب سیاسی همراه بود و نتوانست عدالت اجتماعی پایدار ایجاد کند.• پس از انقلاب اسلامی، اقتصاد ایران عمدتاً میان دولتگرایی، یارانههای گسترده و در مواردی خصوصیسازی کنترلشده (مانند برنامههای توسعه) در نوسان بوده؛ اما هرگز الگویی با نظارت هوشمندانه بر بازار و سرمایهگذاری هدفمند در رفاه همگانی بهشکل پایدار شکل نگرفته است. در دوران دولت اصلاحات با ریاست جمهوری محمد خاتمی تقریبا رویکردی شبیه سرمایهداری مترقی با تلفیق دیدگاه راست و چپ میانه اجرا شد که تا حدی موفقیتآمیز بود.• در فضای کنونی ایران، با وجود تحریمها، تورم مزمن و نابرابری عمیق، برخی اقتصاددانان اصلاحطلب بر ضرورت «نظارت بر بازار»، «سرمایهگذاری در آموزش و سلامت» و «حمایت از تولید داخلی با رعایت عدالت» تأکید دارند که در ابعادی با روح سرمایهداری مترقی همخوانی دارد؛ هرچند اجرای آن در شرایط انحصارهای دولتی و نیمهدولتی و اقتصاد رانتی بسیار دشوار است.✍️ سرمایهداری مترقی پاسخی است به شکست سیاستهای موسوم به "نئولیبرالیسم" در دهههای اخیر – همان رویکردی که در جهان به افزایش بیسابقهٔ نابرابری انجامید. برای ایرانِ امروز که با معضلاتی چون تورم، اشتغالناقص، خروج سرمایه و نابرابری فزاینده دستوپنجه نرم میکند، این پرسش مطرح است: آیا ترکیبی از بازار رقابتی با نظارت دولتیِ کارآمد و سرمایهگذاری در رفاه عمومی، میتواند راهگشا باشد؟ منتقدان اما میگویند اصلاحات تدریجی از عمق مشکلات ساختاری – مانند وابستگی به نفت، نبود شفافیت و فساد سیستماتیک – غافل میماند و بدون تحول بنیادین در نهادهای سیاسی، هرگونه «سرمایهداری مترقی» در ایران به سرنوشت تلاشهای پیشین دچار خواهد شد.@Aliafshari52
بدخیمتر شدن غده سرطانی جمهوری اسلامی بعد از جنگ علی افشاری 🟢 از سینما تا تئاتر، از موسیقی تا کتاب؛ هر آنچه جرأت بازنمایی حقیقت یا ترسیم تصویری ناخوشایند از وضعیت موجود را داشته باشد، ذیل اتهام «ترویج فرهنگ ضداسلامی» و «نمایش چهرهای وارونه از ایران» مصادره و ممنوع اعلام میشود.🟢 این، حاصل کار مجلس دوازدهم در سایهسار رهبری مجتبی خامنهای است؛ در روزگاری که نفسهای آتشبسِ جنگِ تمامعیار، فضا را اندکی گشوده، اما این مصوباتِ شرمآور، آخرین خطِّ خوشبینانهترین تحلیلها را برای هرگونه تغییرِ درونساختاری یکسره محو کرد. این تنها اقتدارگراییِ افسارگسیخته نیست؛ این سرکوبی احمقانه و تحقیرآمیز است که پیامد ناخواسته آن کیفرِ سیسال حبس برای رأیدهندگان به این قانون ظالمانه و خردستیزانه است. بنیادگرایانِ اسلامی و بهاصطلاح «ولایتمداران»، هیچ طیفِ پراکندهای نیستند؛ آنان جریانی منسجم و یکدستند که با این مصوبه، ماهیتِ تمامیتخواهِ خود را بر سرِ مردم کوبیدهاند.🟢 حقیقت اما شفاف است: جمهوری اسلامی اصلاحپذیر نیست، بلکه همچون توموری سرطانی، پس از گذر از هر بحرانِ موجودیتی، بدخیمتر، مهلکتر و شرورتر از پیش سر برمیآورد. تکلیف امروز ما، روشنتر از هر زمانِ دیگری است: به محض آنکه غبارِ شومِ جنگ کنار رفت و سیاست از تعلیقِ اجباری خارج شد، باید با عزمی راسختر و جدیتی مضاعف، پرچمِ مبارزه برای گذارِ خشونتپرهیز به جمهوریِ سکولارِ دموکراتیک را برافراشت؛ سمتگیری علیه تهدید موجودیت سرزمینی و تمدنی ایران از خارج امری موقتی است، دوباره عرصه سیاسی به شرایط قبل از جنگ برمیگردد. 🟢 اما هرگز فراموش نکنیم که این مسیر، به صفی متمایز و هوشیار نیاز دارد؛ صفی که نه اسیرِ مداخلهگرانِ خارجی است و نه زندانیِ نگاهِ شرقی یا غربی به ایران. زمانِ تردید گذشته؛ زمانِ اقدامِ آگاهانه، مدبرانه و توام با شکیبایی راهبردی فرا رسیده است.@Aliafshari52
زمان بازسازی انسان ایرانی علی افشاری ⚫️ جیمز مدیسون، چهارمین رئیسجمهور آمریکا، با قاطعیت میگوید:«کسی که گمان کند هرگونه نظام سیاسی—بدون آنکه ذرهای فضیلت در میان مردم ریشه دوانده باشد—میتواند آزادی و سعادت به ارمغان آورد، در خیالی محض سیر میکند.» ⚫️ مدیسون در دفاع از جمهوری دمکراتیک، نه بر اساس سادهانگاری، بلکه بر هوشمندی شهروندان تکیه دارد. او تأکید میکند: *«اگر خِرَد و راستی در جامعه نفس بکشد، در گزینش کارگزاران خود را نشان خواهد داد. ما نه به فضیلت فرمانروایان، که به فضیلت انتخابکنندگان آنان ایمان داریم.» ⚫️ این سخن برای ایران امروز، هشداری است به موقع:راه برونرفت از بنبست کنونی، نه در تغییر صرفِ ساختارها، که در احیای فضائل مدنی نهفته است که وجه مشترک همه دیدگاهها پیرامون نظام «جمهوری» از زمان باستان تا دوران مدرن است:راستی، خردمندی، ادب، همیاری، مدارا، شفافیت و شجاعت. ⚫️ بدون این سرمایههای فرسودهشده در تحولات دهه اخیر در نتیجه اثرگذاری منفی حکومت و دولتهای خارجی، نه تقاضایی اثرگذار برای گذار به دمکراسی شکل خواهد گرفت، نه از چرخهی بازتولید مناسبات تیرهی کنونی گریزی خواهیم داشت. ⚫️ زمان، دیگر برای حرفهای آرمانشهرگونه نیست؛ زمان، زمانِ بازسازی «انسانِ ایرانی» بهمثابهی رکنِ اصلیِ تغییر مثبت است.@Aliafshari52
اوجگیری نگرانی امنیتی در دنیا و تافته جدابافته آمریکا علی افشاری 🔴 مؤسسهی معتبر «استاتیستا» در یک پیمایش عمومی، نگاه شهروندان چند کشور منتخب را به اهمیت «دفاع ملی» و «سیاست خارجی» واکاوی کرده است. نکتهی جذاب ماجرا در مقایسهی این دادهها با نظرسنجی مشابه در سال ۲۰۱۹ نهفته است.🔴 نتایج نشان میدهد که مسائل داخلی همچنان در صدر اولویتهای مردم قرار دارد. با این حال، در اکثر کشورها -بهویژه آنهایی که در خطمقدم تهدیدات خارجی هستند- وزن نگرانیهای امنیتی به طرز چشمگیری افزایش یافته است.🔴 اما در این میان، آمار آمریکا خلاف جهتِ جریان است که با وجود جهش بیسابقهی بودجهی نظامی، افکار عمومی این کشور نهتنها همپای این هزینهها تحول پیدا نکرده، بلکه برخلاف روند جهانی، اهمیت کمتری نسبت به گذشته برای این حوزه قائل شدهاند.@Aliafshari52
