عشق کتاب⭕✳️هرچند قرارم نبوده در اینجا از خودم بنویسم ولی بد نیست که اقرار کنم عشق کتابم. از دوران ر…

عشق کتاب⭕✳️هرچند قرارم نبوده در اینجا از خودم بنویسم ولی بد نیست که اقرار کنم عشق کتابم. از دوران راهنمایی عشق خرید کتاب و خواندن کتاب بودم و از همان زمان تا الان تعداد خرید کتابم بیشتر از تعداد خواندن کتابم بوده است. همیشه با خودم جنگیده ام که از انقلاب رد نشوم یا اگر رد شدم پیاده نشوم و توقف نکنم. من هر وقت پولی به دستم می رسد خود را مجاز می دانم که در اولین فرصت به خرید کتاب بپردازم. ✳️این ملامت که چرا اینهمه کتاب می خری را با یک پاسخ ساده جواب می دهم؟ مگر کسانی که زیاد لباس می خرند همه آنها را مرتب می پوشند؟ کسانی که انبوهی کفش می خرند همه آنها را می پوشند؟ کسانی که بلوریجات و کاسه بشقاب گران می خرند از آنها سال به سال استفاده می کنند؟ مگر اغنیا سال به سال به ویلایشان سر می زنند؟ ✳️این پاسخ سلبی است، اما پاسخ ایجابی این است که هر کتاب خوب با یک حال روحی سازگار است. لزومی ندارد هر کتاب خوبی را در هر حالی خواند. مثلا چند سال قبل کتاب تاریخ بیداری ایرانیان متعلق به ناظم الاسلام کرمانی را خریدارم ولی این روزها وسوسه عجیبی دارم که آن را بخوانم. مترصد هستم تا کتاب در دستم را بخوانم و تمام کنم و به سوی این کتاب شتاب کنم.✳️می دانم که تا آخر عمرم همه کتابهایم را نخواهم خواند و نمی خواهم به این فکر کنم که بعد از مرگم چه بلایی سر این کتابها خواهد آمد. به جایی پیشنهاد کرده ام که همه کتابهای اقتصادیم را اهدا کنم. احتمالا بخش دیگری را به بخشهایی از دانشگاه شریف اهدا خواهم کرد (دفتر مطالعات فرهنگی یا گروه فلسفه علم). ببینم چه می شود.✳️کسی که کتاب نخواند را تحسین نمی کنم هرچند می دانم کار درستی نیست ولی باور دارم فرهیخته بودن یا همان چیزی که در انگلیسی scholar می گویند جز با کتاب خواندن مقدور نمی شود.✳️روشن است که کتاب خواندن بر اینستاگرام دیدن حتما برتر است. اما هیچ وقت با رمان خواندن کنار نیامدم و هنوز که هنوز است حیفم می آید رمان بخوانم و وقتم را از کتابهای جدی و آموزنده دریغ کنم و صرف داستان کنم. در میان کتابهای مختلف، تاریخ و ادبیات شیرین و آموزنده است. فکر می کنم خواندن کتابهای ممتاز دینی برای کسب بصیرت در دین و تعمیق شناخت دینی برای یک زندگی متدینانه و در عین حال مدرن لازم است. از پراکنده خوانی و خواندن کتابهایی به سبک محتواهای chanel B منزجرم و اینها را فقط کمی بهتر از ور رفتن در اینستاگرام می دانم. ✳️برای تربیت ذهن، خواندن کتابهای جدی در علوم انسانی و خصوصا علوم اجتماعی را توصیه می کنم. در همه عرصه های علوم انسانی کتابهای درسی خوب به کتابهای زرد اولویت دارند. مثال بزنم. کلی کتاب بی ارزش یا کم ارزش روانشناسی هست که نباید خواند ولی کتابهای اصلی روانشناسی را مشتاقم که بخوانم و خواندن آنها را توصیه می کنم. کلی کتاب بی ارزش یا کم ارزش در حوزه سیاست هست (مثل عالیجناب سرخپوش اکبر گنجی یا کتابهای حکومتی) که نباید خواند ولی باید کتاب های اصیل علوم سیاسی را تا مطالعه کرد. با شدت بیشتری همین چیز در حوزه مدیریت مطرح است.✳️به تجربه دریافته ام که در علوم اجتماعی در هر گرایش، چند کتاب اصلی وجود دارد که باید آنها را عمیق و درست خواند و برای همین توصیه می شود نزد استاد خوانده شود. مثلا نظریه های شخصیت در روانشناسی، اقتصاد خرد یا کلان در اقتصاد، فلسفه سیاسی و اندیشه سیاسی در علوم سیاسی، نظریه های جامعه شناسی در جامعه شناسی. این ستون فقرات علوم اجتماعی هستند. در این موارد خواندن عمیق و درک کامل یک کتاب خیلی مهم به خواندن چند کتاب مشابه توصیه می شود.✳️من اصولا نوشته های نویسندگان ایرانی را نمی خوانم مگر اینکه به راستی اثبات شود کتاب خوبی است. شهوت عجیبی وجود دارد که افراد سعی می کنند کتابی منتشر کنند تا خود را یک نویسنده جا بزنند و کتابشان را به رخ بکشند. واقعا بیشتر کتابهایی که توسط ایرانیان در حوزه حقوق، مدیریت مالی یا اقتصاد خرد یا کلان یا حسابداری یا مبانی مدیریت و امثالهم نوشته شده کتابهای بی ارزشی هستند که کپی ناقصی از یک کتاب مطرح خارجی است. افراد یا برای ارتقا گرفتن کتاب سازی می کنند یا برای فروختن اجباری به دانشجویان یا ادای نویسنده بودن یا متفکر بودن. واقعا کتاب نوشتن با کتاب سازی فرق دارد. ✳️به تجربه فهمیدم ایده جدید خیلی نایاب است و بیشتر ایده ها مربوط به غربیها یا گذشتگان ماست. لذا کسی که حرف جدیدی داشته باشد ندرتا گیر می آید. در بهترین حالت کسی که ایده های نوین یا ایده های گذشته را به خوبی فهمیده باشد و بتواند به ما بفهماند شاید ارزش خواندن داشته باشد. در این موارد من به منبع اصلی مراجعه می کنم تا به چنین واسطه هایی.کانال دوستدار سقراط (یادداشتهای علی سرزعیم) در بله @philosocrate