نامه سرگشاده به جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، و جناب آقای دکتر محمدرضا عارف، معاون اول…
انتشار: 2026/08/02 13:39 UTCدریافت: 2026/08/07 02:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 02:55 UTC
نامه سرگشاده به جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، و جناب آقای دکتر محمدرضا عارف، معاون اول رئیسجمهورجناب آقای دکتر پزشکیانجناب آقای دکتر عارفسلام علیکم امروز که دستور تدوین «راهبرد دوساله دولت» را صادر کردهاید، ضروری است یک واقعیت بنیادین در مرکز این راهبرد قرار گیرد: اقتصاد در شرایط جنگ، تحریم و محاصره اقتصادی را نمیتوان با منطق اقتصاد معمول اداره کرد.هدف اقتصاد در وضعیت عادی، رشد، افزایش بهرهوری و بهبود شاخصهای کلان است؛ اما در شرایط جنگی و اضطراری، اولویت نخست باید بقای جامعه، تداوم زندگی روزمره، تأمین نیازهای اساسی و حفظ پایداری اجتماعی باشد. هنگامی که جنگ و محاصره اقتصادی، تورم را تشدید کرده و قدرت خرید خانوارها را کاهش میدهد، دولت نمیتواند صرفاً به سیاستهای متعارف اقتصادی، آزادسازی قیمتها یا جراحیهای پرهزینه اقتصادی تکیه کند.در دو سال پیشرو، کشور بیش از هر چیز به یک اقتصاد تابآور و حمایتمحور نیاز دارد؛ اقتصادی که بتواند دسترسی همه اقشار، بهویژه طبقات کمدرآمد و آسیبپذیر، به مواد غذایی، دارو، انرژی، مسکن و خدمات ضروری را تضمین کند. معیار موفقیت چنین اقتصادی فقط نرخ رشد یا تراز بودجه نیست؛ بلکه این است که هیچ خانوادهای از حداقل کالری لازم، داروی ضروری و نیازهای اولیه زندگی محروم نماند.از اجرای سیاستهایی که به نام «جراحی اقتصادی» فشار اصلی را بر دوش حقوقبگیران، بازنشستگان، کارگران و اقشار کمدرآمد میگذارد، پرهیز کنید. جامعهای که همزمان زیر فشار جنگ، تحریم، تورم و نااطمینانی قرار دارد، توان تحمل شوکهای تازه قیمتی را ندارد. اصلاحات ساختاری لازماند، اما زمان، ترتیب و شیوه اجرای آنها باید تابع ضرورت حفظ انسجام اجتماعی باشد.از طعنهها و اتهامهایی چون «اقتصاد دولتی» یا «کمونیستی» نیز نهراسید. جیرهبندی، کنترل قیمت کالاهای حیاتی، تضمین توزیع عادلانه و مداخله مستقیم دولت در تأمین نیازهای اساسی، مختص حکومتهای کمونیستی نبوده است. ایالات متحده و بریتانیا نیز در دوران جنگ، برای حفظ قدرت ملی و تأمین عادلانه نیازهای مردم، نظام جیرهبندی و کنترل مصرف را به اجرا گذاشتند.دولت باید از هماکنون سازوکاری شفاف، عادلانه و غیرتحقیرآمیز برای تضمین حداقل نیازهای خانوار طراحی کند. احیای یک نظام هوشمند تأمین کالاهای اساسی، تشکیل ذخایر راهبردی، نظارت مؤثر بر زنجیره توزیع، جلوگیری از احتکار، حمایت هدفمند از اقشار آسیبپذیر و تضمین حداقل کالری و پروتئین مورد نیاز هر فرد، باید در قلب راهبرد دوساله دولت قرار گیرد.این سیاست به معنای کنار گذاشتن بازار نیست؛ بلکه به معنای پذیرش مسئولیت دولت در وضعیتی است که سازوکارهای عادی بازار دیگر قادر به تضمین امنیت غذایی و معیشتی همه شهروندان نیستند. در شرایط اضطراری، دولت باید آخرین و مطمئنترین پناه مردم باشد، نه نهادی که هزینه بحران را به ضعیفترین اقشار منتقل میکند.راهبرد دوساله دولت را بر سه اصل بنا کنید: بقا، تداوم و پایداری.تأمین نان، غذا، دارو و انرژی مردم را مقدم بر پروژههای نمایشی و اصلاحات پرخطر قرار دهید. اقتصاد جنگی پیش از آنکه برنامهای برای افزایش قدرت دولت باشد، تعهدی برای حفاظت از زندگی، کرامت و امنیت مردم است.امروز زمان جراحیهای تازه نیست؛ زمان جلوگیری از فرسایش بدن نحیف جامعه است.با احترام حسین قتیبیک معلم و شهروند ایرانی
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 4 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — علی سرزعیم (دوستدار سقراط)
توئیت بالا به خوبی نشان می دهد که طرف فرق بین تجارت رسمی و غیررسمی را یا نمی داند یا در نظر نمی گیرد! ایجاد مانع در تجارت رسمی به مراتب آسان تر از تجارت غیررسمی است. وانگهی مقابله با تجارت غیررسمی وقتی تفاوت قیمت داخل و خارج خیلی شدید است شکست می خورد. مرزها طولانی است و سربازان حقوق ناچیزی دارند و فعالیت قاچاق بنزین و گازوئیل بسیار سودآور. آیا می توان با اقدامات نظامی و امنیتی جلوی آن را گرفت؟ حتما نمی شود! کافی است کتاب «سلام اول» خانم باربارا تاکمن را بخوانید تا ببینید چگونه سود قاچاق محاصره دریایی بریتانیا علیه آمریکاییان شورشی و استقلال طلب را سوراخ کرد! نکته پایانی اینکه، حکومت به خوبی می داند از کجاها قاچاق سوخت انجام می شود. مشکل ندانستن نیست، مشکل اقتصادسیاسی کار است. مقابله نظامی با آن در کوتاه مدت شاید جواب دهد اما مشکلات امنیتی و بحران معیشتی ایجاد می کند که حکومت حاضر به قبول ریسک آن نیست! مثلا کیست که نداند کامیونها گازوئیل قاچاق می کنند ولی آیا حکومت توانسته قیمت گازوئیل را اندکی بالا ببرد؟ اتحاد آنها برای ایجاد اعتصاب موجب ناکامی حکومت در این کار شده است. پس بهتر است خودمان را به خواب غفلت نزنیم و به جای طلب کردن برخورد نظامی، راه منطقی که افزایش قیمت است را بپذیریم.@philosocrate
آموزههایی از رابرت برایس: میزان مصرف برق در جهان⭕✳️3/3 میلیارد نفر یعنی 45% جمعیت جهان مصرف برقشان از 1000 کیلووات ساعت کمتر است و 1 میلیارد نفر آنها اصلا دسترسی به برق ندارند. مردم السالوادور، فیلیپین، هند، پاکستان و بولیوی در این دسته اند. ✳️7/2 میلیارد نفر یعنی 27 درصد جمعیت جهان مصرف کنندگان کم انرژی برق هستند (کم وات ها) که مردم لهستان، شیلی، اکراین، چین و ترکیه در این دسته اند.✳️4/1 میلیارد نفر یعنی 19 درصد جمعیت جهان مصرف کنندگان پر انرژی برق هستند (پر وات ها) که آمریکا انگلیس و سوئد در زمره آنها به شمار می روند. ✳️مردم پر وات 16 سال بیشتر از کم وات زندگی می کنند.@philosocrate
آموزه هایی از رابرت برایس: شهری شدن جهان⭕در سال 1500 کمتر از 5 درصد جمعیت جهان در شهرها زندگی می کردند.در سال 1900 این رقم سه برابر شد و به 15 درصد رسید.در سال 2000 دوباره 3 برابر شد و به 47 درصد رسید.ما اینک در جهانی با اکثریت شهرنشین زندگی می کنیم. دهها سال است که هر هفته 3/1 میلیون نفر وارد شهرها می شونددر سال 2050 حدود 70 درصد جمعیت جهان در شهرها زندگی خواهند کرد.✳️منبع: کتاب برق و ثروت ملل، نوشته رابرت برایس، ترجمه جعفر خیرخواهان و محمد حسن واقف، بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه، 1403@philosocrate
چندی پیش در نشست بررسی کتاب « برق و ثروت ملل، نوشته رابرت برایس، ترجمه جعفر خیرخواهان و محمد حسن واقف، بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه، 1403» شرکت کردم و برای این مقصود کتاب را دقیق خواندم. نکات ارزشمندی در کتاب هست که به تدریج با شما در میان می گذارم.
📹 از تنش بالا تا تنش صفر؛ علی سرزعیم از تغییر نگرش جامعه ایران درباره آمریکا میگوید▫️علی سرزعیم، اقتصاددان بیان کرد که درحال حاضر بخشی از جامعه ایران خواستار تنش بالا با آمریکا هستند. بخش دیگر با استفاده از ابزار دیپلماسی به دنبال مدیریت تنش و مابقی جامعه به دنبال دستیابی به تنش صفر و همسو شدن با آمریکا هستند.▫️او معتقد است که با گذر زمان طرفداران تنش بالا به مرور کاسته شده و اکثریت جامعه دیدگاه مدیریت تنش را در پیش گرفته اند.▫️سرزعیم این پرسش را مطرح کرد که این ترجیحات مردم چقدر در تصمیمات حاکمیت منعکس میشود؟ یعنی سازوکارهای دموکراسی در جامعه چقدر کار میکند؟ ▫️بهنظر میرسد هرچه حکومت به دموکراسی نزدیکتر باشد، ترجیحات بیشتر منعکس میشود؛ اما ما هیچ حکومتی نداریم که صددرصد ترجیحات مردم را در تصمیمگیریهای خود دخیل کند.📍لینک این برنامه در آپارات📺 @ecoiran_webtv