آخرین بوسهمان را به یاد ندارم. نمیدانم کنار درخت انجیر بود یا در غروبی که رنگ آسمان بنفش شده بود.…
انتشار: 2026/08/01 20:09 UTCدریافت: 2026/08/12 15:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/12 15:15 UTC
آخرین بوسهمان را به یاد ندارم. نمیدانم کنار درخت انجیر بود یا در غروبی که رنگ آسمان بنفش شده بود.حتی یادم نمیآید که بادی سرد میوزید و ما فقط گرمای وجودِ همدیگر را داشتیم.یادم نمیآید وقتی خداحافظی کردیم، برگشتیم و دوباره پشت سرمان را نگاه کردیم یا نه.من هیچ چیز نمیدانم؛ من هیچ چیز را به یاد نمیآورم.و اینکه من...دروغگوی خوبی نیستم...هرگز دروغگوی خوبی نبودم.حتی آن روزی که گفتم دیگر دلم برایت تنگ نمیشود،و حتی وقتی گفتم فراموشت کردهام.من هیچوقت بلد نبودم دروغ بگویم.حالا دوباره بخوان...من هرگز آخرین بار بوسیدنت را، زیر درخت انجیر، در مسیر باد سردِ پاییزیِ آخر آذر، وقتی آسمان بنفش بود، فراموش نکردم.#عادله_زمانی@adelehz
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 3 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — "زنی کهگم کردم "
@adelehz – Arman Garshasbi - Shab (آرمان گرشاسبی - شب)تو نشسته ای کجای ماجرا ...
شب رفیق خیلی خوبیه...
کنار درِ ساختمان قدیمی دبیرستانی که در آن درس میخواندم، یک ساعتفروشی قدیمیتر بود؛ سالهاست همانجاست و دکور و ظاهرش هیچ تغییری نکرده است.یادم میآید وقتی از امتحانات نهایی برمیگشتم، یا بعد از آخرین امتحانها، پیش از کنکور، کنار ویترین خاکگرفتهاش میایستادم و به تنها ساعت زنانهی برند کاسیو، با بند چرمی قهوهای، زل میزدم.اصلاً سلیقهی من نبود، اما دوست داشتم به آن ساعت کوچک نگاه کنم.سالها بعد، چند روز پیش، از آن خیابان گذشتم.ساختمان مدرسه تخلیه شده بود. شکل خیابان عوض شده بود؛ خیلی چیزها دیگر شبیه گذشته نبودند. اما ساعتفروشی هنوز سر جایش بود.و عجیبتر از همه اینکه همان کاسیوی بندچرمی، هنوز با وقار در دل ویترین نشسته بود.سالها گذشته است.خیلی چیزها عوض شدهاند؛ اما بعضی چیزها انگار قرار نیست حتی تا آخر عمر تغییر کنند.با این حال، دردناکترین قسمت ماجرا این است که آنچه تغییر میکند، گاهی ماندگارتر از آن چیزیست که تغییر نمیکند.سرِ ساعت دوازده ظهر، روبهروی دبیرستانم، فهمیدم سالها پیش بخشی از خودم را در همان کوچه جا گذاشتهام؛ درست کنار همان ساعتفروشی و همان کاسیوی بندچرمی.#عادله_زمانی @adelehz