□ باروری و سرمستی؛ نان و شراببدان که آدمی را دو نعمت مسلّم استنخست دِمتِر ایزدبانویی که خاکش مینا…
انتشار: 2026/07/24 19:30 UTCدریافت: 2026/07/31 23:52 UTCآخرین مشاهده: 2026/07/31 23:52 UTC
□ باروری و سرمستی؛ نان و شراببدان که آدمی را دو نعمت مسلّم استنخست دِمتِر ایزدبانویی که خاکش مینامندیا به هر نامی که تو میپسندیهمانا اوست که آدمی را به خشکینه خوراکها جان میبخشدو دیگر پسرِ سِمِلهکه چون پا به خاک نهادشهدِ نهفته در میوهی تاک را یافتو آن شیرابهی روان را به شراب بَدَل کردو ارزانی آدمی داشت تا به پیمانهایزنگارِ غم از دل بزدایدو پلک خسته به خوابِ نوشین بر هم نهدو محنت روزگار از یاد ببرد.راستی را که دوایی خوشتر از این سراغ نتوان کرد.پس، ما چون خونابهی تاک بر خاک میریزیمهمانا خونِ این خدای را پیشکش خدایان میکنیمو بدین هدیه از ایشان برکت میطلبیم.[ ائوریپیدس || پنج نمایشنامه (باکخانتها) | ترجمهی عبدالله کوثری / نشر نی / چاپ هفتم: ۱۴٠۱ / صص۴۸۱—۴۸۲ ]@AConfederacy_of_Dunces#ائوریپیدس ، #اوریپید#باکخانتها (#زنان_باخوسپرست)#نمایشنامه



