بانوى خردمندى در ڪوهستان سفر مى ڪرد ڪہ سنگ گران قیمتى را در جوى آبى پیدا ڪرد. روز بعد بہ مسافرى رسی…

بانوى خردمندى در ڪوهستان سفر مى ڪرد ڪہ سنگ گران قیمتى را در جوى آبى پیدا ڪرد. روز بعد بہ مسافرى رسید ڪہ گرسنہ بود. بانوى خردمند ڪیفش را باز ڪرد تا در غذایش با مسافر شریڪ شود. مسافر گرسنہ، سنگ قیمتى را در ڪیف بانوى خردمند دید، از آن خوشش آمد و از او خواست ڪہ آن سنگ را بہ او بدهد. زن خردمند هم بى درنگ، سنگ را بہ او داد.مسافر بسیار شادمان شد و از این ڪہ شانس بہ او روى ڪردہ بود، از خوشحالى سر از پا نمى شناخت. او مى دانست ڪہ جواهر بہ قدرى با ارزش است ڪہ تا آخر عمر، مى تواند راحت زندگى ڪند، ولى چند روز بعد، مرد مسافر بہ راہ افتاد تا هرچہ زودتر، بانوى خردمند را پیدا ڪند. بالاخرہ هنگامى ڪہ او را یافت، سنگ را پس داد و گفت:«خیلى فڪر ڪردم. مى دانم این سنگ چقدر با ارزش است، اما آن را بہ تو پس مى دهم با این امید ڪہ چیزى ارزشمندتر از آن بہ من بدهى. اگر مى توانى، آن محبتى را بہ من بدہ ڪہ بہ تو قدرت داد این سنگ را بہ من ببخشى💕💕💕💕