تبعید، با چمدان آغاز نشد؛ با یک خودنویس آغاز شد.برای یک نویسنده، خودنویس یعنی حافظه، هویت و امکانِ…
انتشار: 2026/07/19 17:35 UTCدریافت: 2026/07/31 23:59 UTCآخرین مشاهده: 2026/07/31 23:59 UTC
تبعید، با چمدان آغاز نشد؛ با یک خودنویس آغاز شد.برای یک نویسنده، خودنویس یعنی حافظه، هویت و امکانِ ادامه دادن. میتوان خانه را گرفت، مجله را بست، کتاب را توقیف کرد و انسان را از سرزمینش دور ساخت؛ اما تا زمانی که قلم از دستش نیفتاده باشد، هنوز همهچیز را از او نگرفتهاند.و شاید هیچ تصویری، اندوهِ تبعید را به اندازهٔ این جمله روایت نکند:«من این را میبرم.»🎙 عباس معروفی(پست ۱۲۱۰) زیبا بشنویم