خانه ناموس کندم از پی گنج مرادآن نیامد عاقبت در دست و این ویرانه ماند

که غم به این بزرگی تو این سینه جا نمیشه

گل شکفته خداحافظ اگرچه لحظه دیدارتشروع وسوسه ای در من به نام دیدن و چیدن بود۱۸ مرداد

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشقثبت است بر جَریدهٔ عالم دوامِ ما—حافظ

نه خوابِ راحتی دارم، نه مایلم به بیداریحسین صفا

مرا به حالِ خودم کرده‌ای رها و ندانیکه در چنین خفقانینجاتِ خود نتوانمبجو نشانِ من از «غم»که آشنای من اکنون«غم» است و هر که بگوییز یاد برده نشانممحدثه محمودلو

ثواب میکنم تویی ، گناه میکنم تویی نگاه کن به هر کسی ، نگاه میکنم تویی🤍