ماندگاری ۸۳ درصدی رتبه های برتر کنکور/ مقاصد اصلی مهاجرت نخبگان ایرانی🔺سعید خدایگان قائم‌مقام بنیاد…

تفاوتh-index با ،i10 indexاززبان هوش مصنوعیفرق اصلیش اینه که اچ ایندکس (h-index) یه شاخص ترکیبی و حساستره، ولی آی‌تن ایندکس (i10-index) فقط یه شمارش ساده‌ست.۱. روش محاسبه (مهم‌ترین فرق):· اچ ایندکس: می‌گه محققی h تا مقاله داره که هر کدوم حداقل h بار ارجاع داده شدن.    مثلاً اچ ایندکس ۱۰ یعنی شما ۱۰ تا مقاله دارید که هر کدوم حداقل ۱۰ بار ارجاع خوردن (نه ۹ تا، نه ۸ تا).· آی‌تن ایندکس: فقط می‌شمرد که چندتا از مقاله‌هاتون حداقل ۱۰ بار ارجاع گرفتن.    مثلاً آی‌تن ایندکس ۱۰ یعنی شما ۱۰ تا مقاله دارید که حداقل ۱۰ بار ارجاع گرفتن (فرقی نمی‌کنه بقیه مقاله‌هاتون چند بار ارجاع خوردن).۲. چی رو اندازه می‌گیره؟· اچ ایندکس: هم تعداد مقاله و هم تاثیر (تعداد ارجاع) رو همزمان در نظر می‌گیره.· آی‌تن ایندکس: فقط تعداد مقاله‌های تأثیرگذار (با حداقل ۱۰ ارجاع) رو نشون میده.۳. مزایا و معایب:· اچ ایندکس: مزیتش اینه که تصویر کامل‌تری از کل دوران علمی میده، ولی عیبش اینه که به محقق‌های تازه‌کار لطف نداره (چون اول باید تعداد مقاله‌هات به حد معینی برسه). همچنین مقاله‌ای که ۱۰۰۰ بار ارجاع خورده رو با مقاله‌ای که ۱۰ بار ارجاع خورده یکسان در نظر می‌گیره (تا وقتی که تعداد مقاله‌ها به اچ برسه).· آی‌تن ایندکس: خیلی ساده و قابل‌فهمه، ولی عیبش اینه که اصلاً به مقاله‌های زیر ۱۰ ارجاع توجه نمی‌کنه و فرقی بین ۱۰ ارجاع و ۱۰۰ ارجاع قائل نمی‌شه (هر دو رو فقط یه عدد ۱ حساب می‌کنه).۴. کجا استفاده می‌شه؟· اچ ایندکس: توی اکثر پایگاه‌های علمی معروف مثل Web of Science و Scopus کاربرد داره و یه شاخص جهانی‌ست.· آی‌تن ایندکس: مخصوصاً توی Google Scholar دیده می‌شه و گوگل اسکالر این شاخص رو کنار اچ ایندکس بهتون نشون میده.خلاصه‌اش این که: اچ ایندکس یه شاخص دقیق‌تر و همه‌گیرتره که هم تعداد و هم کیفیت رو می‌سنجه، ولی آی‌تن ایندکس یه معیار سریع و دم‌دستی‌ست برای اینکه ببینید چندتا از مقاله‌هاتون واقعاً توی حداقل ۱۰ تا کار دیگه تأثیر گذاشتن.@zakersalehii

خورشیدگرفتگی کامل دراسپانیا

🟣کالایی‌سازی آموزش عالی و ناامیدی فرودستان 🔶سعیده شفیعی@iranfardamag ▪️جدیدترین گزارش «اندیشگاه روایت ایرانی» نشان می‌دهد که شکاف طبقاتی در آموزش عالی تشدید شده و دانشگاه‌های دولتی به‌تدریج از بستری برای تحرک اجتماعی به فضایی در اختیار اقشار مرفه تبدیل شده‌اند. بر اساس این گزارش، از بیش از 500 هزار دانشجوی دانشگاه‌های دولتی، سهم سه دهک پایین درآمدی به کمتر از ۵.۶ درصد رسیده، در حالی که 62 درصد ظرفیت این دانشگاه‌ها در اختیار سه دهک بالای درآمدی است. ✅روایت سمیه🔸گزارش سیاستی «رفاه دانشجویی: از فقر پنهان در دانشگاه‌ها تا راهکارهای کم‌هزینه و مؤثر برای عدالت رفاهی» که خطاب به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی تدوین شده، به مساله‌ی رفاه در دانشگاه‌ها پرداخته است. گزارش با برشی از زندگی روزمره‌ی دانشجویی به نام سمیه شروع می‌شود. سمیه، دانشجوی یکی از دانشگاه‌های دولتی در کلان‌شهر تهران است که از یکی از استان‌های کم‌برخوردار به پایتخت آمده است. او با هزاران امید و آرزو و پس از عبور از سد کنکور توانسته در یک رشته‌ی پرطرفدار پذیرفته شود، اما ورود به دانشگاه دولتی، پایان مشکلات او نبود، بلکه آغاز مواجهه او با صورتِ دیگری از واقعیت اقتصادی بود. او برای تامین پایه‌ای‌ترین نیازهای زیستی اعم از اجاره‌بها، هزینه‌های سنگین رفت‌وآمد، تغذیه‌ی مناسب و حتی تهیه‌ی کتاب و لوازم تحصیلی در فشار شدید مالی قرار دارد. این فشار مداوم اقتصادی، تمرکز ذهن و اولویت‌های تحصیلی او را نابود کرده، کیفیت یادگیری را تنزل داده و خطر ترک تحصیل یا افتادن در دام کارهای بی‌کیفیت و ارزان‌قیمت خارج از دانشگاه را پدید آورده است. داستان سمیه، قصه هزاران دانشجوی دیگری است که نامشان در جداول آماری و گزارش‌ها می‌آید، اما صدایشان در هیاهوی تصمیم‌گیری‌ها گم می‌شود. ✅رفاه دانشجویی؛ فراتر از سقف و غذا▪️در این گزارش آمده است:«آمار به خودی خود گویا هستند، اما واقعیت پشت این ارقام، زندگی روزمره‌ی دانشجویانی است که هر روز با محاسبه دقیق هزینه‌ها، حذف وعده‌های غذایی و اضطراب تأمین نیازهای اولیه، برای ماندن در دانشگاه می‌جنگند. فشار اقتصادی چنان سنگین است که حتی انجام کارهای پاره‌وقت دانشجویی نیز، با توجه به دستمزدهای ناچیز، پاسخگوی نیازهای آنان نیست. این وضعیت، نه‌تنها به افت تحصیلی و آسیب‌های روانی دانشجویان منجر می‌شود، بلکه به معنای اتلاف سرمایه‌ی ملی و کاهش بازدهی نظام آموزشی است. بازتاب این اقدام را در خشونت‌های اجتماعی شاهد خواهیم بود.» 🔸دولت‌ها طی دهه‌های گذشته تلاش کرده‌اند با پرداخت یارانه به تغذیه‌ی دانشجویی، بن‌کارت یا وام‌های دانشجویی به کاهش شکاف در این بخش کمک کنند اما این گزارش با برجسته‌کردن این روایت قصد دارد این پیام را منتقل کند که «رفاه دانشجویی تنها تأمین سقف و غذا نیست»، بلکه حفظ امنیت روانی و کرامت انسانی دانشجو برای حفظ سرمایه‌ی انسانی» کشور است. بدون حل فقر پنهان، دانشگاه‌ها به جای آن که موتور تحرک اجتماعی نیازمندان باشند، به زیستگاهی فرساینده برای طبقات کم‌درآمد تبدیل می‌شوند. روایت سمیه نشان می‌دهد که چگونه عدم وجود یک شبکه‌ی حمایتی هدفمند، توانمندسازی و تحرک اجتماعی، آموزش عالی به یک سراب تبدیل می‌شود. ✅شواهد آماری▪️تحلیل آماری گزارش بر پایه‌ی داده‌های سال ۱۴۰۴ صندوق رفاه دانشجویان، ابعاد تکان‌دهنده‌ای از نابرابری‌های نهادینه‌شده را آشکار می‌کند. نتایج این گزارش نشان می‌دهد از میان جمعیت ۵۲۰ هزار نفری دانشجویان دانشگاه‌های دولتی، تنها ۵.۶ درصد (معادل ۲۵,۹۸۶ نفر) از سه دهک پایین درآمدی هستند. این در حالی است که حدود ۶۲ درصد از ظرفیت دانشگاه‌های دولتی و رایگان کشور در اختیار سه دهک بالای درآمدی قرار گرفته است. این آمار نشان می‌دهد که دانشگاه دولتی به‌جای عمل به وظیفه تاریخی خود یعنی «ایجاد تحرک اجتماعی برای طبقات محروم»، عملاً به سازوکاری برای «بازتولید نابرابری اقتصادی و اجتماعی» تبدیل شده است.  همچنین این داده‌ها نشان می‌دهند که ۴۰.۴ درصد از کل دانشجویان کشور در چهار استان تهران، اصفهان، خراسان رضوی و آذربایجان شرقی متمرکز شده‌اند. در مقابل، استان‌های کم‌برخوردار نظیر سیستان و بلوچستان، کهگیلویه و بویراحمد و لرستان که بالاترین نسبت دانشجویان نیازمند و کم‌درآمد را دارا هستند، از نظر زیرساخت‌ها، خوابگاه‌ها و امکانات رفاهی در رتبه‌های آخر کشور جای گرفته‌اند....  🔻متن کامل: cutt.ly/OypXy5WO #ایران_فردا#سعیده_شفیعی#کالایی‌سازی_آموزش_عالی t.me/iranfardamag

♦️راه‌اندازی رشته «تولید محتوا» در دانشگاه‌های آمریکا🔹دانشگاه ایالتی آریزونا رشته کارشناسی «تولید محتوا» را راه‌اندازی کرد.🔹دانشجویان در این رشته تولید محتوای دیجیتال، برندسازی شخصی و مدیریت شبکه‌های اجتماعی را می‌آموزند و برای فعالیت در حوزه‌های بازاریابی، برند و روابط عمومی نیز آماده می‌شوند. 

پزشکیان: جذب اعضای هیئت علمی باید براساس صلاحیت باشد نه سفارش - ایسنا share.google/M17wzvcydoanLFS3a